440
CATARRHI
Quae
est
enim
major
fatuitas,
quàm
fateri,
omnes
asperae
arteriae
ramulos,
cartila¬
gineorum
annulorum
contextu
apertos;
&
tamen
docere
omnes
eosdem
ramulos,
attracto
insuper
novo
aere,
semper
am¬
pliari,
diduci
&
comprimi?
(N.)
Tandem
Scho¬
lae
docent,
diaphragma
nobis
ad
ordina
rium
spirandi
usum
sufficere:
attamen
ejus
officio,
musculos
intercostales
sub
stituunt.
Tum
insuper
non
rarus
est
ru¬
ctus
è
stomacho,
qui
odores
in
pulmo¬
nem
haustos
exprimunt.
Ergo
pulmo
&
diaphragma
suntimembra
perspirabilia.
Deplorandum
sanè
tam
noxiis
negligen¬
tiis,
atque
ludibriis
puerilibus,
insudatum
in
Scholis.
Siquidem
si
supino
decubitu,
unam
manum
super
abdomen,
alteram
ve¬
rò
super
costas
posueris;
moderatum
ve¬
rò,
sive
incoactum
anhelitum
duxeris:
senties
tum
facile,
solos
musculos
abdo¬
minis
operatos
fuisse.
Ventre
nimirum
sublato,
diaphragma
deorsum
trahi,
&
(O.)
consequenter,
tantundem
Abdominis
ca¬
vum
ampliari,
quantum
diaphragmatis
planum,
(in
se
laxum)
sive
diameter,
mi¬
nor
est
semicirculo
sui,
deorsum
tracti,
ac
tanto
amplius,
quanta
&
plani
diaphra¬
gmatis
ductilis
laxitas.
Imo
si
stricta
zo¬
na
costas
cinxeris,
atque
praefatum
anhe¬
litum
duxeris:
senties
ventrem
attolli,
&
deprimi,
costis
prorsus
immotis.
Et
per
consequens,
pulmonem,
etsi
alias
mobi¬
lem
(quod
non):
toto
tamen
die
sic
posse
quiescere.
(P.)
Sed
in
suspirio,
oscitatione,
sternutatione,
&
forti
anhelatione
sen¬
tiuntur
(nec
enim
antè)
musculi
interco¬
stales
suo
quoque
vicariatus,
&
admini¬
culi
fungi
officio.
Sunt
namque
costae
semicirculi
deorsum
propendentes,
quos
musculi
intercostales
singuli
singulos
sur¬
sum
attrahunt.
(Q.)
Hactenus
quoque
majo¬
res
fiunt
attollendo,
quatenus
tum
fiunt
rotundiores,
&
sic
pectoris
cavitatem
am¬
pliant.
(R.)
Sic
nempe
recta
tantùm
cervice
respirantes,
alas
&
humeros
in
subsidium
flatus
diducunt,
manus
utrimque,
ad
elevandos
humeros,
sedilibus
premunt,
ut
pectoris
cavum
augeatur,
ac
majori
tu¬
bere
diaphragma
deorsum
promineat.
(S.)
Uxor
Patritii,
enitendo
prolem,
(prodi¬
bat
nempe
in
lucem
natibus
suis
antror¬
sum)
fregit
atque
laceravit
sibi
pleuram,
inter
7
&
8
costam,
absque
sensu
(major
enim
dolor
obfuscat
minorem)
aposte¬
mate,
etc.
Mox
à
diebus
puerperii,
sensit
quoties
comprimeret
anhelitum,
canen¬
do,
vel
assellando,
si
thoracem
exuisset,
confestim
protuberare
ingentem
tumo¬
rem,
flatulentum,
qui
digito
prementi
ce¬
deret,
atque
intrò
dimisso
anhelitu
pro¬
perabat.
Adeoque
deinceps,
non
nisi
stri¬
cto
thorace,
dormivit.
(T.)
Undè
liquido
con¬
stat,
anhelitum
per
pulmonem
rectà
duci¬
in
thoracem.
Quod
&
in
muliere
princi¬
pe
similiter
notavi,
quae
à
partu
sibi
reti¬
nuerat,
quod
quoties
anhelitum
compri¬
meret,
alterum
gutteris
latus
instar
vesi¬
cae
tumidum
nobis
ostendit.
(V.)
Tum
quoque
huc
facit,
quod
Pulmoniacos,
itemque
difficulter
spirantes
attentè
considerave¬
rim,
ac
comperi
plerumque
illos
laterum
uno
cubare
felicius,
atque
altero
vix
re¬
spirare
posse.
Etenim
indubium
est,
quin
istud
vitium
sit
ipsius
pulmonis;
quodque
Pulmonis
prono
latere
(id
est
enim
cui
tum
aeger
incumbit)
quaque
parte
tum
costalem
membranam
tangit,
pori
sint
constipati,
quibus
aliàs
respirare
solet:
quod
etiam
supini
tum
lateris
lobus,
u¬
terque
pulmonis,
sint
pori
morbosè
ob¬
structi,
si
non
omnes,
saltem
pro
magna
parte,
idque
metiendum
à
proportione
deficientis
anhelitus.
Quo
argumento
manifestum
est,
pulmonem
non
attolli,
&
concidere
instar
follis:
sed
poris
pervium,
per
quos
aer
ad
&
extra
thoracem
per¬
ssuus,
ejus
diducti,
vel
contracti,
amplitu¬
dini
aequatus
respondet.
Hinc
nempe
ere¬
cti,
quam
jacentes
respirant
melius.
Eo
quod
pulmo
pendulus,
undequaque
po¬
ros
liberos
habet,
qui
non
vitio
oppila¬
tionis
succubuere.
(48)
Error
ergò
Scholarum
est,
quod
doceant
diaphragma
esse
mem¬
brum
pulmonis
motivum
unicum,
adeoque
pro¬