VICTUS
RATIO.
449
potissimùm,
dum
maximè
opis
est
indiga.
Certant
tum
Medentes
cum
hoc
naturae
placito,
per
regulas
suas
victus:
à
quibus
abstineat
aeger,
si
nolit
necis
suae
causam
omnem
ab
infido
auxiliatore
imputari.
Tum
namque,
symptomatice
furit
Ar¬
cheus,
quod
optatum
denegatumque
for¬
tè
sibi
familiarem
cibum
denegari
sen¬
tiat,
adeoque
in
lite
litem
novam
susci¬
tant.
Perinde
ut
equus
per
aquam
trans¬
iens,
&
non
sat
pro
lubitu
bibens,
inde
servat
sibi
in
vitam
spirandi
difficultatem
anxiam.
(10)
Diaeta
verò,
à
morbo,
aut
sub
convalescentia,
mirè
quoque
molesta
est,
si
non
etiam
irrita,
cum
iam
natura
ultro
sategerit.
Siquidem
praescriptum
Diaetae
non
potest
non
incusare,
sufficientis
re¬
medii
defectum,
adeoque
confessionem
implicitam
infidae
sanationis.
Sanet
enim
Medicus
ut
decet,
&
natura
spondet,
pro
satisdatione
restaurationis.
Profectò
vi¬
dit,
&
iudicavit
Omnipotens,
quaecunque
fecerat,
erant
bona.
Id
est,
quicquid
in
cibum
destinaverat,
erat
bonum.
(11)
Quic¬
quidve
in
venenum
ordinaverat,
erat
bo¬
num
venenum.
Aliàs
enim
magno
jure
conquereretur
pauper,
quod
minus
pa¬
terne
secum
partitus
Deus
esset,
quod
media
denegasset,
quibus
egenus,
lauris
Diaetae
regulis
respondendo,
sanitatem
potuisset
recuperare:
Divitibus
verò,
cum
opibus
sanitatem
quoque
elargitus
esset,
Vtpote
media
elargiens,
quibus
sibi
Diae¬
tae
pretia
solveret.
(12)
Etenim
iam
à
quin¬
quaginta
hinc
annis
mecum
experior,
mo¬
plures
sanare,
etiam
non
visos,
spretisque
Diaetae
regulis,
quàm
plures
simul
Medici,
qui
in
nostra
urbe
oberrant.
Experior,
in¬
quam,
me
omnes
febres
continuatas
&
in¬
termittentes
curare
paucis
diebus,
imò
&
plerumque
paucis
horis,
non
admisso
phlebotomo:
sed
permisso
vino.
Potissi¬
ma
siquidem
Diaetae
pars
Medentum
opi¬
para
est
in
adulatione
aegri,
ad
plausibili¬
tatem
Medentis
comparata.
Excepto
ple¬
rumque
vino.
Sana
quoque
quisque
Me¬
dentum
praedicat,
quae
sibi
arrident
magis.
Id
autem
ne
deprehendatur
esse
genus
assentationis,
strictam
injungunt
obedien¬
tiam,
ut
isthac
legum
severitate
frenos
vitae
cohibere
putentur.
(14)
Panis
inprimis
habetur
victus
primarius;
caetera
verò
alimenta
sunt
tantum
concibi,
vel
obsonia.
Ego
verò
ex
opposito,
caetera
alimenta
ve¬
ros
cibos
voco;
panem
autem
tantum
obso¬
nium.
Multi
namque
solo
lacte
dudum
vixis¬
se
reperiuntur.
Hiberni
quoque,
celeres
&
promtissimi
roboris
viri
solo
Chambroch,
sive
trifolio,
pro
pane
alicubi
utuntur.
Et
Septemtrionales
aliquot,
solo
pisce
absque
pane
vivunt
longaevi,
pertinacesque
in
fri¬
gora
&
morbos
constant.
Repletio
panis
pessima
in
Adagio:
non
solum
quia
pau¬
pertatis
sit
index;
sed
quia
revera
in
de¬
bili
stomacho,
est
onerosissima.
(15)
Utpote
panis,
propter
fermentum
susceptum
(nec
alias
enim
nisi
pasta
est)
liquescens
in
cremorem,
herbas
&
cibos
quibuscum
est
masticatus,
colliquescere
cogit
(quod
in
digestione
fimi
quotidie
experimur
&
hoc
dumtaxat
nomine
obsonium
po¬
tius,
quàm
cibus
est.
At
ne
in
nominali¬
bus
dudum
verser,
sufficit
enim
mihi,
quo¬
cunque
modo
vocetur,
modò
sciatur
pa¬
nis
usus,
&
necessitas
ad
liquefactionem
ciborum
valere
potissimum.
(16)
Praeterea
semper
sobrietatem
magni
feci,
tanquam
totius
Diaetae
cardinem.
(17)
Tum
etiam,
si
ap¬
petitus
circa
aliquod
obiectum
ferretur,
admisi
lubens,
attamen
cum
moderami¬
ne
mediocritatis.
Non
tamen
is
sum,
qui
nesciam
unum
edulium
altero
praestare,
esse
aegro
convenientius:
sed
parùm
an¬
gor,
utrum
amborum
aeger
sumeret,
modò
simul
bonum
aliquod
remedium
nactus
esset.
(18)
Ratus,
si
remedium
non
valeat
ob¬
venire
malo,
ex
minus
conveniente
cibo,
longè
quoque
minus
valiturum,
ad
supe¬
randum
vel
expellendum
morbos.
Infi¬
da
idcirco
&
languida
duxi
remedia,
quae
è
Diaetae
praescripto
sperantur.
Quippe,
ut
dici
solet,
facilius
est
non
admittere,
quàm
expellere
hospitem.
Et
ex
corre¬
lativo.
Quicunque
praesumit,
virtute
re¬
medii,
Mmm
3