PHARMACOPOLIUM
AC
462
connexiones,
&
confusas
miscellaneas,
proditrices
ignorantiae,
&
incertitudinis.
(23)
Sperant
enim
Scholae,
si
non
iuvet
unum,
alterum
iuvaturum:
sicque
multa
asso¬
ciant
invicem,
Herbariorum
praeconio,
exaltata
in
eundem
scopum.
Adiunctae
sunt
mangonii
sorores,
elixatio,
&
con¬
dimentum.
(24)
Dispensatoria
proinde
com¬
mendantur
à
Scholis
descripta,
&
à
Me¬
dentibus
usitata,
ad
expeditionem,
&
promtitudinem
(huic
nempe
promtua¬
ria
suum
habent
nomen)
non
autem
ad
proprietatem,
&
exigentiam.
Habentia
videlicet
dumtaxat
generales
ac
univer¬
sales
intentiones,
cum
substitutione,
&
dispensatione
unius,
pro
altero.
Vndo
Dispensatoria
dicta.
In
quibus
omnibus,
atque
singulis,
crudorum
simplicium
con¬
cursus,
&
confusio,
conjecturalem
dant
exitum.
Vndequaque
enim
pro
suo
num¬
mo
decipitur
aeger,
tam
scilicet
fide
ac
fraude
seplasiae,
quàm
jurejurando
Do¬
ctoratus.
(25)
Putans
errare,
fallere,
aut
falli
non
posse,
qui
jurat
se
admissum
gnarum,
&
sufficientem.
Ah
utinam
Magistratus
tantae
clientum
fallaciae,
&
fraudi
Meden¬
tum,
eant
obviam.
Ego
inprimis
in
sim¬
plicibus
compositionem
sinceram
admi¬
ror
magnopere,
quae,
componente
Deo,
facta
est.
(26)
In
consolida
nempe,
plenum
re¬
medium
ossifragii
reperio,
habens
cuncta,
quibus
opus
habet.
Quibus
si
bolum,
ace¬
tum,
aliava
aliena
admiscueris:
prout
supra
ex
Paracelso
admonui:
iam
mixtu¬
ram,
à
Deo
ordinatam,
corrupisti.
(27)
Atta¬
men
quoties
res
singulae
non
habent
in¬
tentum,
adjunctiones
subinde
admitto,
si
res
suo
congressu
copulativè
acquirant,
quod
in
singularitate
non
habent.
Quod
deinceps
experimento
docente
confir¬
mandum.
Cujus
exemplum
in
atramento
&
tincturis
est
luculentissimum.
Enim¬
vero
sub
studiorum
poenitentia
saepe
con¬
siderabam,
quod
cum
in
natura
esset
quae¬
dam
proportio
materiae
ad
materiam,
&
formae
ad
formam:
eandem
quoque
ser¬
vari
proprietatum
ad
proprietates,
ac
per
consequens,
effectuum
ad
effectus.
Ast
defectum
horum,
mox
me
simplicium
com¬
positio
docuit.
Ubi
alteritates
statim
à
commixto
seminis
initio
intrant,
&
sese
demoliuntur
plerumque,
non
secus
atque
multorum
semina
simul
contusa,
&
confu¬
sa,
spem
seminalem
excludunt.
Scivi
dein¬
ceps,
multis
laboribus,
&
expensis,
mate¬
rias
remendiorum,
dumtaxat
praeparatione
iui
ad
nobiliorem
dignitatem
evectas,
ad¬
scendere
ad
gradum
perfectionis,
libertatis
subtilitatis,
&
puritatis,
&
longè
antecel¬
lerent
officinarum
decoctis,
syrupis,
atque
congestis
sub
melle
pulveris.
(28)
Quisquis
enim
Pyrotechniae
exercitiis
bene
instru¬
ctus
est,
mecum
clarè
intuetur,
nullum
in
Dispensatoriis
pharmacum
reperiri,
quod
non
plus
nocui,
quàm
proficui
contineat.
(29)
Scholae
namque,
quae
Hippocratem
profi¬
tentur,
si
morbos
ex
acri,
amaro,
salso,
vel
acido,
proficisci
agnoscant,
quod
uno
mel¬
le,
unicoque
saccharo
omnia
prorsus
lar¬
vent,
condiant,
remediorumque
alias
sat
in
se
debilium
proprietates
retundant:
quasi
morborum
omnium
unica
medela,
&
apex,
in
dulci
staret.
(30)
Respondent
enim,
quod
laxativa
nihilo
infelicius
operentur,
etsi
saccarata;
tum
quod
gratiora
sint
palato,
ac
tertiò,
quod
à
carie
atque
putredine
sic
praeserventur.
Quod
ad
primum
attinet,
Venena
quidem
admitto,
aequalem
habere
effectum,
sive
saccharo
comitata,
sive
soli¬
taria
deglutiantur.
Siquidem
laxativorum
potestas,
tota
sigillata
est
in
liquefactione
corporis,
ut
&
in
putrefactione
liquefacti;
adeoque
veneno
infamis
esse
debeat.
Imper¬
tinens
ergo
est
Scholarum
responsio,
per
venena,
ad
quaestionem
de
morborum
re¬
mediis,
quatenus
amarorum,
acrium,
etc.
Ad
secundum
dico,
futilem
esse
responsio¬
nem,
donec
ad
primum
non
est
satisfa¬
ctum.
Nesciunt
ergo
adhuc,
vires
reme¬
diorum,
saccharo
immutari,
&
retundi.
Quod
multis
gustus
aloës
gratior
sit,
potu
mellis.
Denique
linguae
cupientes
blandiri:
nequeunt
tamen
stomacho,
qui
coperta
dolo
sacchari
pharmaca,
solo
aspectu
hor¬
ret