POTESTAS
MEDICAMINUM.
481
vulnere,
olea,
&
emplastra,
non
secus
at¬
que
in
stomacho
cibi
digeri
ac
transmu¬
tari
in
novam
carnem.
At
nescit,
non
iri¬
in
digestionem
sextam,
nisi
gradatim
per
praecedentes.
Hactenus
non
fit
cruor
in
stomacho;
ut
neque
ulla
fit
nutritio,
ab
enemate,
in
Colo,
vel
ilei
confiniis,
de¬
tento,
utut
susurrent
Scholae
in
adversum.
Nam
jura
mox
in
intestinis
putrent,
nec
ibidem
est
factio
cremoris.
Absit
autem,
quod
cruor
fiat,
si
ante
non
fuerit
cremor.
Nec
iecur
est
officina
cremoris;
multò
minus
incarnatio
in
stomacho.
Minimè
verò,
quod
ex
emplastro,
materialiter
ca¬
ro,
aut
cruor
fiant.
Aperta
enim
cute,
mox
illi
introducitur
putredo,
non
secus
atque
laeso
ovi
cortice,
corruptio.
Hinc
namque
Ichor,
sanies,
pus,
aqua
glarea¬
lis
latex
vermes,
etc.
(50)
quibus
praecaven¬
dis
tota
cura
Chirurgi
navat,
quibusque
semotis,
sponte
succrescit
caro,
non
autem
ex
remediis
applicatis.
Salia
quoque
no¬
bis
domestica,
sensi,
condiendis
cibis,
dis¬
solvendis
quoque
&
extergendis
sordibus
esse
aptiora,
quàm
ut
in
alimentum
pro¬
moveantur.
(51)
Olea
verò,
vix
sanguifica¬
tioni
propria:
minimè
autem
illa,
quae
per
ignem
adscendunt.
Aquas
autem
stil¬
latas,
exiguas
habere
sortes
medicaminis.
(52)
Eò
quod
natura
gaudeat
ubique
alimen¬
to,
è
corporibus,
sub
sua
synthesi
exsisten¬
tibus
patrato.
Ideoque
salia
artificiosa
al¬
tiùs
penetrant,
quàm
olea.
Quae
sangui¬
ficationi
resistunt,
nec
permiscentur.
(53)
Id¬
eoque
salia
aromatum,
ex
oleis
illorum
facta,
primi
entis
illorum
vices,
subeunt.
(54)
Magni
habenda
esse
Magisteria,
quod
ho¬
rum
sit
substantia
integra,
digestibilis,
ac
fermentis
obediens.
(55)
Ideoque
naturam
respuerè
cibos
essentiis
conditos,
ob
fer¬
mentationis
difficultates.
Omnia
enim
nimis
graduata,
vitam
mediam
cruoris
post
se
trahunt:
non
autem
à
fermentis
facilè
subiguntur.
In
summa.
Quae
per¬
tinacius
vitam
sui
mediam
conservant,
non
facilè
ab
Archeo
superantur.
Nec
so¬
lum
digerendo
contumacia;
sed
pervi¬
cacia
sunt,
&
in
nos
agunt:
quatenus
non
subacta.
(56)
Aerugo
autem,
crocus
aeris,
cerussa,
praecipitatus,
sublimatum,
etc.
ascenderunt
in
virulentiam
per
addita¬
menta.
Haec
autem
intra
Mercurii
radi¬
cem
cum
non
admittantur,
foris
tantum
cirea
sulfur
operantur,
ibique
per
modum
recipientis,
variè
disponuntur.
(57)
Sensi
tan¬
dem
sextuplicem
digestionum
in
nobis
differentiam,
earumque
tres
priores
oc¬
cupari
circa
dispositionem
materiae,
ad
alendum
destinatae:
quam
licet
verè
trans¬
mutent,
tamen
potius
ad
praeparatoriam
dispositionem,
quàm
ad
vitalem
ejus
de¬
sponsationem
praemittuntur.
In
quarta
siquidem,
vis
vitalis
cruori
communica¬
tur.
(58)
Sicque
dirimitur
lis,
an
sanguis
sit
animatus.
Nam
cruor
non
est
verè
ani¬
mantatus,
donec
sanguis
sit.
Qui
non
alio
sine
per
septum
Cordis
in
Aortam
trahitur,
nisi
ut
in
illo
condo,
vitâ
dote¬
tur,
&
Mente
informetur.
Nutrimur
au¬
tem
utroque,
non
secus,
atque
ex
dupli¬
cis
sexus
semine
orimur.
Fortè
enim
my¬
sterium
Lithurgiae
hinc
cognoscitur,
cur
paucula
aqua,
multo
vino
misceatur.
Vt
aqua
in
cruorem,
&
vinum
in
sanguinem
transeat.
Quintam
ergo
digestionem
sensi¬
planè
occupari,
circa
vitae
participativam
communionem.
Sextam
verò
tandem
o¬
perari
qualitate
dispositiva:
sed
fermento
gaudere
assimulativo
&
humanitatem
in¬
ducente.
Alia
ergo
qualitate
excitantur,
operanturque
externa
quam
interna
auxilia.
Obesi
tendinum
doloribus
&
spasmis
cor¬
ripiuntur:
quos
tamen
humana
axungia,
foris
oblita,
lenit.
Etenim
sexta
digestio
est
tota
assimilativa:
nititur
ergo
illatam
axungiam
in
sui
vitalem
auram
mutare.
(59)
Interna
verò
pinguium
axungia,
iam
à
fer¬
mento
assimilante
subacta,
custoditur
absque
actione.
Sed
digestio
sexta,
in¬
trat
in
vitam
mediam,
illitae
axungiae,
externae,
quam
Archeus
noster
ideo
sibi
appropriat.
Quae
vita,
ejusque
pro¬
prietates,
occultantur
in
vita
ultima
axun¬
giae
internae.
(60)
Quinetiam
sensi,
quomodo
Cau¬
Qqq