PRAEFATIO.
485
Catarrhorum:
ac
deinceps
demum
quae¬
siissem
radices,
causas,
&
quidditatem
morborum,
atque
remediorum.
Nil
sanè
horum.
(10)
Nam
si
unum
post
aliud
mihi
enotuisset,
existimassem
omnem
hujus¬
modi
progressum,
esse
Rationis
&
phanta¬
siae
inductiones,
erroribus
atque
fallaciis
opportunas.
Sed
postquam
totum
simul
(nempe
Medentum
inscitiae,
tam
in
co¬
gnitione
causarum,
morborum,
quàm
re¬
mediorum
&
applicationum)
unica
lucis
fulguratio,
conceptum
intellectualem
ob¬
umbrasset,
indubiè
cognovi
hoc
talentum
ad
proximorum
utilitates
datum,
(11)
ideo¬
que
propinandum
Cathedris
(à
quibus
correctio
expetitur,
exspectaturque)
iis¬
que
sub
indictione
gravioris
poenae,
serio¬
proferendum.
(12)
Cum
ergo
iam
statuissem
demonstrare
quod
nondum
sciretur
es¬
sentia
morborum
per
intimas
atque
pro¬
prias
sui
radices,
nox
erat
ante
quartam
mane,
nona
Augusti,
&
visum
fuit
mihi,
quod
sicut
quandoque
de
cantu
galli,
for¬
mantur
somnia,
me
audivisse,
ex
praecon¬
cepta
scribendi
cura,
quod
recordarer
Anatomes,
cujus
paulò
post
mentionem
faciam,
dumque
haec
viderer
monitorie
intellexisse,
dubitavi
semivigil,
quorsum
ista
cadaveris
dissectio
tangeret
tracta¬
tum,
quem
de
essentia
morborum
scribe¬
re
statueram.
Itaque
incurius
somniavi,
quod
viderem
virum
gravem
externum,
mensae
meae
accumbentem,
edentemque
Sulmonem
recentem
in
salsatura
aceti
pi¬
perati,
&
tam
avidè,
quod
quasi
se
satura¬
ret
inde
(in
patria
sua
quippe
non
repe¬
ritur
recens)
&
vidi
quod
biduo
inde,
circa
vesperum
fabricula
illum
arriperet,
dentesque
illi
quaterent:
ac
deinde
ty¬
pum
servaret
tertianae.
Id
est,
quatriduo
à
digestione
cibi
illius.
(13)
Adeo
ut
nil
de
ejus
residuo
putruisset,
multoque
minus
superesset,
quod
febrilem
tumultum
sta¬
tis
proritaret
intervallis.
Nam
quod
vul¬
go
sonat,
elementalem
intemperiem
reli¬
ctam,
quae
morbosam
impressionem
para¬
ret.
Id
enim
praeter
intemperierum,
at¬
que
complexionum
absurda,
à
me
alibi
demonstrata,
non
nisi
merum
Ens
ratio¬
nis
significare
videtur.
(14)
Eo
quod
impri¬
mens,
&
impressum,
sint
quidem
res
actu,
&
termini
relativi:
sed
ipsa
impressio,
cum
non
sit
nisi
relatio,
resultans
e
termi¬
norum
coaptatione:
tantum
entis
ratio¬
nis
vicem
continere
potest.
Quapropter
saltem
impressio,
vel
intemperies,
super¬
stes
manere
nequit,
ubi
intemperans,
sive
imprimens
ipsum,
desiit
esse,
&
per
conse¬
quens
desiit
nocere.
Necesse
esset
ergo,
quod
ipsum
imprimens,
produxisset
extra¬
se
qualitatem
nocuam:
eamque
in
im¬
pressionis
subiectum,
tanquam
suum
pro¬
ductum,
deposuisset.
Idque
cum
fieret
in
organo
vitae
participe,
oporteret
saltem
illud
productum,
omnino
atque
imme¬
diatè
intra
ipsius
vitae
sinum
demergi
sive
hospitari:
magisque
si
recurrere
statis
de¬
beat
periodis,
silentemque
sanitatis
quie¬
tem
interrumpere,
imò
agendo
hostiliter,
quodammodo
deberet
turbatae
vitae
si¬
gna
exhibere.
Vsque
adeò
morborum
quidditatem,
hoc
somnio
perfectius
con¬
firmavi.
Nam
prout
citra
&
extra
vitam,
haec
non
contingunt:
ita
ipsamet
vita,
est
ipsa
causa
enormontica,
postquam
semel
loco,
pace
vel
quiete
est
disturbata.
Ecce
eodem
die,
à
praefato
somnio
vir
patri¬
tius,
quem
à
multis
non
videram
annis,
ad
mensam
meam
hospes
advenit,
cum¬
que
esset
vigilia
S.
Laurentii,
contigit
et¬
iam
quod
bullitus
Salmo
recens
apposi¬
tus
fuerit,
comederitque
ille,
non
secus
at¬
que
in
somno
videram.
Imò
biduo
inde,
in
febrim
tertianam
lapsus
sit.
Dissectum
autem
cadaver,
cujus
monitionem
acce¬
peram,
spectat
ad
eosdem
fines.
Siquidem
Sexagenarius,
ab
ineunte
aetate
tenera
vi¬
xerat
valetudine,
ac
facile
febricitabat
le¬
viculi
erroris
occasione.
Quem
post
tan¬
dem
mors
repentina
abstulit,
&
volens
indagare,
an
causam
pronitatis
febrilis
re¬
perirem,
locis
quibus
se
plangebat
dole¬
re,
quoties
febricitaret.
Erat
nempe
hy¬
pochondrium
utroque
latere,
tam
ubi
jecur,
Qqq
3