MORBUS.
487
peccatis
frequens.
92.
Supina
scholarum
negligen¬
tia.
93.
Quomodo
mors
&
morbus
evaserint
en¬
tia
naturae,
post
creationem,
susceperintque
causas
se¬
cundas,
sui
productrices.
94.
Duae
obiectiones
Scho¬
larum
refutatae.
95.
Omen
ex
bonitate
insepara¬
bili.
(1)
IAM
constituta
primùm
na¬
turae
integritate,
intra
ma¬
teriam
Archeum
nempe,
&
vitam,
sive
formam
lucis
vi¬
talis,
cum
seminalibus
atque
vitalibus
initiis:
fermentis
item
transmu¬
tationum
authoribus,
noviter
detectis:
rejectis
quoque
elementis,
qualitatibus,
complexionibus,
horumque
miscellaneis,
pugnis
lucta,
&
alternatis
victoriis:
hu¬
moribus
item
&
Catarrhis
defluis,
extra
naturam
relegatis;
flatibus
demum,
tar¬
taris,
&
tribus
Chymicorum
principiis
extra
morborum
exercitum
proscriptis:
restabat
nunc
ipsos
naturae
defectus,
&
alteritates
medullitus
considerari.
(2)
Quo¬
circa
priusquam
profundius
ingrediar,
probandum
suscepi,
morbos,
in
Scholis
hactenus
nesciri,
non
solum
in
particu¬
lari:
horumque
idcirco
sanationem
fa¬
dicitus
latuisse:
sed
insuper
ipsam
mor¬
bi
essentiam
in
generali
occultam.
(3)
Do¬
lendum
quidem
in
reliquis
professioni¬
bus,
tam
ingeniosè
elaboratum,
In
sola
autem
Arte
medendi
adeo
surdis
prin¬
cipiis
cespitatum
hucusque.
In
qua
ta¬
men
charitas
in
proximum
poenaliter
commendata
est.
Omnia
enim
obscu¬
rissima
mansere,
pleraque
falsissima:
&
intacta
quae
maximè
ad
scopum
sanandi
conducerent.
Nusquam
enim
subtilitas
obvia
est:
utrobique
verò
ingens
hebe¬
tudo.
Adeo
ut
ex
praefatis
nemo
non
colligat
facilè,
cacodaemonis
inventum
esse,
quicquid
iuxta
doctrinam
Paga¬
norum,
&
contra
charitatem
mutuam
est
edoctum
hactenus.
Idcirco
nimirum
theorematum
paganorum
permansit
sta¬
bilitas,
diaboli
persuasu.
Quae
tamen
theoremata
sola
sui
facilitate,
primo
in¬
tuitu,
cuique
sanae
mentis,
suspecta
esse
debuissent.
Itaque
nil
durius,
inhuma¬
nius,
&
crudelitate
plenius,
inter
morta¬
lium
artes,
per
tot
iam
secula
susceptum,
arte
illa,
quae
per
mortes
hominum
sub
concentrica
subscriptione,
experimenta
de
novo
facit.
Quorum
Professores
dum
claves
Scientiae
se
custodire
praesumunt,
nec
ipsi
adyta
intrant,
nec
alios
intrare
volentes,
admittunt:
sed
arcent
omnes,
omnibus
technis.
"Semper
discentes,
&
nunquam
ad
veritatis
scientiam
per
venien¬
tes".
luxta
Apostolum.
(4)
"Lux
mea
Iesu,
mea,
vita,
mea
gloriatio,
&
adiutor
meae
im¬
becillitatis,
ac
corruptae
indolis,
qui
in
rebus
tuis
facilem
exitum
invenis,
apud
quem
est
fa¬
cile,
quod
apud
mortales
est
tanquam
impossi¬
bile.
Tu,
qui
me
cuncta
ad
versa
subire
feci¬
sti:
ossero
tibi
meas
calamitates,
atque
depres¬
siones
Iustitiae.
Tu
me
in
victa
nihilominus
semper
confortasti
dextera;
praebe
mihi
ma¬
num,
ut
si
de
profundo
tot
tribulationum
ba¬
rathro
me
eripere
non
digneris:
saltem
tua
fortitudine,
ne
peccem
tibi,
&
resipiscant,
qui
me
oderunt
gratis:
quique
adorant
potentiam
tuam,
agnoscant
in
me,
quod
tu
es
solus
Deus,
adjutor
oppressorum,
spesque
indubia
illorum,
qui
in
te
fidunt.
Inauantur
contritione,
&
apud
te
in
veniant
gratiam,
&
cantem
ego
miser
laudes
tuae
magnitudinis
post
hoc
secu¬
lum.
Est
nempe
huius
seculi
caries,
quod
oc¬
culto
tuo
iudicio,
hypocrisis
potentum,
fidem
fraude
faciet,
&
pietatis
sub
umbra
nesas
suum
legat".
(5)
In
tanto
autem
aerumnarum
mearum
turbine,
ad
mortalium
miserias,
&
erro¬
res
Medentum
ante
mentis
meae
conspe¬
ctum
defectos,
annotare
sum
aggressus,
sub
tuo
mandato.
Vt
sicut
hypocrisis
me,
measque
pessumdedit
fortunas,
cogno¬
scam
pariter,
&
primariò,
quod
Men¬
daciorum
pater
in
paganicas
scholas
po¬
culum
inscitiae,
aconitumque
Charita¬
tis,
&
sanitatis,
lucro
sternente
viam,
sub
trita
Tritonum
procellosa
calle...
Et¬
enim
mecum
mirabitur
omnis
Tyro
venturus,
nil
aequè
imperitè
tractatum,
ac
ea,
quae
vitam
mortalium
concernunt.
Siqui¬