IGNOTUS
HOSPES
494
quod
morbus
non
sit
creatura
primae
con¬
stitutionis;
quippe
qui
ex
peccato
in
na¬
turae
impuritate
radices
egit:
quae
dein
suo
vere,
tandem
germinarunt
in
indivi¬
duis.
Nec
enim
creata
venena
morbi
sunt,
quamdiu
extra
nos:
sed
tum,
quando
eorundem
Archeus,
nobis
factus
dome¬
sticus,
per
peregrinam
vitae
suae
mediae
indolem,
suscitavit
in
Archeo
nostro
I¬
deas
seminales,
non
secus
atque
è
silice
excutitur
ignis:
Tum
inquam
fiunt
nobis
morbi,
mortis
praecursores,
ex
veneno
oc¬
casionali.
Perennant
ergo
nobiscum
mor¬
bi,
cum
habeant
occasiones
suscitativas,
in
natura
nostra
subsistentes,
donec
vel
absu¬
matur
occasionalis
illorum
materia,
vel
saltem
Archeus
defungatur
perturbatio¬
nibus
suis
vel
suo
munere.
Etenim
mor¬
bi
supervenere
quidem
ex
peccato;
atque
dein
in
natura,
iam
corrupta
à
peccato,
adoleverunt
fermenta,
&
promta
materiae
obsequia:
sicque
penetrarunt
in
censum
&
catalogum
naturae,
atque
etiamnum
hodie,
singulari
modo,
penitissimè
penes
nos
perseverant.
(47)
Distincti
attamen
sem¬
per
à
creatis
reliquis
in
hoc,
quod
primae
constitutionis
creata
habeant
in
se
pro¬
priam
exsistentiam:
morbi
verò
nec
esse,
nec
subsistere
queant,
extra
nos.
Utpote
procedunt
quasi,
à
lumine
formali,
&
vita¬
li
initio,
nostri
constitutivo.
Ideoque
na¬
turalis
Archeus,
&
morbus,
sese
invicem
penetrant,
quia
materiale
symbolum
ha¬
bent.
(48)
Scholae
etenim
dum
attenderent,
morbos
nusquam
extra
nos
exsistere,
ratae
sunt
corpus
nostrum
esse
subiectum
in¬
haesionis
morborum:
&
consequenter,
morbos,
tantum
esse
accidentia:
ac
idcir¬
co
suscitari
ab
intemperie
elementali,
eo
quod
promtissimo
rusticoque
sensu
cape¬
rent:
Etiam
ob
id
sperarunt
se
satis
su¬
perque
superaturas
morbos,
per
calores
&
frigora.
Itemque
ideo
decreverunt,
o¬
mne
solamen,
opem,
&
auxilium,
quae
na¬
tura
informata
à
medente
posceret,
non
esse
specie
iuvaminis,
in
pace
&
tranquil¬
litate,
subministranda;
sed
in
hoc
valere
dumtaxat,
&
destinata
fore,
bella,
luctas,
contraria,
&
discordias:
quibus
confra¬
ctae
hostiles
in
nobis
qualitates
elementa¬
les,
in
symmetriam
coactim
retrocederent.
Ut
sic
naturae
iam
corruptae
iniurias,
con¬
trariis
injuriis
compescant,
vindicando¬
que
subigant.
Quod
sanè
ita
censuerunt,
nec
aliter
intellexerunt:
utpote,
quod
in
natura
non
aliam
actionem
sciverint,
quàm
quae
ex
agentis
superioritate,
in
patiens
dominatur.
At
sanè,
non
sapiunt
ista
iuvamen,
nec
est
lex
Christi
(per
quem
omnia
facta
sunt)
conformis
le¬
gibus
istis
scholarum.
Adeoque
(ut
alibi
latiùs)
vel
Christus,
non
est
naturae
pa¬
rens,
vel
sibi
in
natura
adversarius,
vel
gentilitia
ejusmodi
medendi
theoremata,
sunt
cariosa.
Non
considerarunt
itaque
Scholae,
entium
multorum
materias
non
consistere
nisi
in
hospitio
alieno,
ad
quod
erant
destinatae.
Quare
propter
hetero¬
clitum
exsistendi
modum,
putarunt
mor¬
bum
esse
merum
accidens:
Materiam
ve¬
rò,
quam
morbus
prae
se
ferret,
à
morbo
praedicamentaliter
segregantes.
Quasi
embryo
accidens
esset,
quod
nusquam
ni¬
si
in
utero.
Placuit
nimirum
peccati
vin¬
dici,
quod
morbi,
cum
materiis,
tam
occa¬
sionali,
quam
gemina,
sibique
interna,
non
subsisterent,
nisi
in
illis,
quorum
morbi
&
piaculum
essent:
Idque
absque
respectu
es¬
sendi
unius
ad
alterum.
Neque
enim
cogi¬
tarunt
Scholae
ethnicae
unquam,
ut
neque
modernae,
Paganicis
initiis
stabulatae,
hanc
existentiae
relationem
sibi
venisse
ex
con¬
ditione
peccati,
&
procreationem
ejus
ab
Archeo,
perturbationibus
commoto.
Quia
eiusmodi
cogitationes
nunquam
subin¬
trarunt
in
ethnicismum.
Nec
mirum,
Gen¬
tiles
nesciisse
transgressionis
valorem,
li¬
cet
per
fabulam
Promethei
&
Pandorae,
prodant
se
aliquid
ab
Ebraeis
didicisse.
Mirum
est
tamen,
illos
ignorasse,
mor¬
bum,
antequam
noster
fieret,
ex
intimo
vi¬
tae
initio
procedere,
atque
nobis
incorpora¬
ri
debere,
nec
ideo
causas
occasionales
posse
esse
connexas,
constitutivasque
mor¬
borum: