855
IGNOTUS HOSPES
494
quod morbus non sit creatura primae con¬
stitutionis; quippe qui ex peccato in na¬
turae impuritate radices egit: quae dein
suo vere, tandem germinarunt in indivi¬
duis. Nec enim creata venena morbi
sunt, quamdiu extra nos: sed tum, quando
eorundem Archeus, nobis factus dome¬
sticus, per peregrinam vitae suae mediae
indolem, suscitavit in Archeo nostro I¬
deas seminales, non secus atque è silice
excutitur ignis: Tum inquam fiunt nobis
morbi, mortis praecursores, ex veneno oc¬
casionali. Perennant ergo nobiscum mor¬
bi, cum habeant occasiones suscitativas, in
natura nostra subsistentes, donec vel absu¬
matur occasionalis illorum materia, vel
saltem Archeus defungatur perturbatio¬
nibus suis vel suo munere. Etenim mor¬
bi supervenere quidem ex peccato; atque
dein in natura, iam corrupta à peccato,
adoleverunt fermenta, & promta materiae
obsequia: sicque penetrarunt in censum
& catalogum naturae, atque etiamnum
hodie, singulari modo, penitissimè penes
nos perseverant. (47) Distincti attamen sem¬
per à creatis reliquis in hoc, quod primae
constitutionis creata habeant in se pro¬
priam exsistentiam: morbi verò nec esse,
nec subsistere queant, extra nos. Utpote
procedunt quasi, à lumine formali, & vita¬
li initio, nostri constitutivo. Ideoque na¬
turalis Archeus, & morbus, sese invicem
penetrant, quia materiale symbolum ha¬
bent. (48) Scholae etenim dum attenderent,
morbos nusquam extra nos exsistere, ratae
sunt corpus nostrum esse subiectum in¬
haesionis morborum: & consequenter,
morbos, tantum esse accidentia: ac idcir¬
co suscitari ab intemperie elementali, eo
quod promtissimo rusticoque sensu cape¬
rent: Etiam ob id sperarunt se satis su¬
perque superaturas morbos, per calores
& frigora. Itemque ideo decreverunt, o¬
mne solamen, opem, & auxilium, quae na¬
tura informata à medente posceret, non
esse specie iuvaminis, in pace & tranquil¬
litate, subministranda; sed in hoc valere
dumtaxat, & destinata fore, bella, luctas,
contraria, & discordias: quibus confra¬
ctae hostiles in nobis qualitates elementa¬
les, in symmetriam coactim retrocederent.
Ut sic naturae iam corruptae iniurias, con¬
trariis injuriis compescant, vindicando¬
que subigant. Quod sanè ita censuerunt,
nec aliter intellexerunt: utpote, quod in
natura non aliam actionem sciverint,
quàm quae ex agentis superioritate, in
patiens dominatur. At sanè, non sapiunt
ista iuvamen, nec est lex Christi (per
quem omnia facta sunt) conformis le¬
gibus istis scholarum. Adeoque (ut alibi
latiùs) vel Christus, non est naturae pa¬
rens, vel sibi in natura adversarius, vel
gentilitia ejusmodi medendi theoremata,
sunt cariosa. Non considerarunt itaque
Scholae, entium multorum materias non
consistere nisi in hospitio alieno, ad quod
erant destinatae. Quare propter hetero¬
clitum exsistendi modum, putarunt mor¬
bum esse merum accidens: Materiam ve¬
rò, quam morbus prae se ferret, à morbo
praedicamentaliter segregantes. Quasi
embryo accidens esset, quod nusquam ni¬
si in utero. Placuit nimirum peccati vin¬
dici, quod morbi, cum materiis, tam occa¬
sionali, quam gemina, sibique interna, non
subsisterent, nisi in illis, quorum morbi &
piaculum essent: Idque absque respectu es¬
sendi unius ad alterum. Neque enim cogi¬
tarunt Scholae ethnicae unquam, ut neque
modernae, Paganicis initiis stabulatae, hanc
existentiae relationem sibi venisse ex con¬
ditione peccati, & procreationem ejus ab
Archeo, perturbationibus commoto. Quia
eiusmodi cogitationes nunquam subin¬
trarunt in ethnicismum. Nec mirum, Gen¬
tiles nesciisse transgressionis valorem, li¬
cet per fabulam Promethei & Pandorae,
prodant se aliquid ab Ebraeis didicisse.
Mirum est tamen, illos ignorasse, mor¬
bum, antequam noster fieret, ex intimo vi¬
tae initio procedere, atque nobis incorpora¬
ri debere, nec ideo causas occasionales
posse esse connexas, constitutivasque mor¬
borum: