MORBUS
501
chei,
sic
commotae,
per
Blas.
Ideoque
nec
amplius
contingunt
in
cadavere,
ut
neque
postquam
morbus
potitur
victoria,
nec
etiam
dum
morbus
cessat,
remanente
in¬
terim
materia
occasionali.
2.
Quod
ipsum,
quod
in
nobis
efficit
calorem,
etiam
efficienter
pariat
frigus,
Non
quidem
privativè,
respectu
caloris:
quia
frigus
est
reale,
&
actuale
Blas
Ar¬
chei.
4.
Quod
nulla
sanatio,
per
contraria,
ut
neque
propter
similia,
fiat:
Quia
mor¬
bus
consistit
in
Idaea
seminali
essentiali¬
ter,
&
in
materia
Archei:
At
saltem
sub¬
stantiae
non
admittunt
in
esse
sui
contra¬
rietatem.
5.
Quod
morbus
superetur
primitivè,
extinctione
Ideae,
sive
ablatione
materiae
essentialis.
2.
fontaliter,
per
sedationem,
&
pacationem
Archei
turbati.
Ac
3.
à
po¬
steriori.
Si
nempe
auferatur
materia
oc¬
casionalis,
quae
Blas
motivum,
atque
alte¬
rativum
hospitii
excitat,
ut
Idaea,
sive
morbus,
efficienter
fiat.
6.
Quod
utraque
causa
interna,
con¬
nexa
in
Archeo,
sit
ipse
substantialis
mor¬
bus,
habens
in
se
propriam
radicem.
Ma¬
teria
autem
occasionalis,
utut
in
corpore
recepta,
semper
sit
externa;
quia
non
est
de
radice
interna,
&
essentia
morbi.
7.
Quod
symptomata
sint
accidentia
per
accidens,
per
excitationem
prosilien¬
tia,
iuxta
varietatem
recipientis
cujusque.
Estque
potius
error
avius,
aut
furor
pote¬
statum
nostrarum.
8.
Quod
Archeus,
qui
nos
in
utero
formavit,
cuncta
dirigit
etiam,
modera¬
tur,
movet
durante
vita.
Idcirco
causae
oc¬
casionales
percipiuntur
dumtaxat
in
Ar¬
cheo.
Qui
dein,
iuxta
conceptam
inde
per¬
turbationem,
parit
suas
Ideas,
quae
im¬
mediatè
Blas
habent,
quo
movent,
diri¬
gunt,
commutantque,
&
peragunt,
quic¬
quid
in
sanitate
&
morbis
contingit.
Par¬
tes
autem
corporis,
tam
continentes,
quam
contentae,
itemque
morborum
cau¬
sae
occasionales
per
se,
sunt
mortuae,
atque
desides,
nec
se,
aut
aliud
quicquam,
move¬
re
possunt.
Cum
nil
moveatur
à
seipso,
quod
per
se
ac
primariò
vitale
non
est.
Excepto
pondere
naturaliter
decidente
deorsum.
9.
Quod
producta,
&
morborum
effe¬
ctus,
sint
generationes,
seminales,
depen¬
dentes
sic
à
seminibus,
quod
horum
pro¬
prietates
referant.
10.
Quod
calor,
frigus,
calores,
etc.
cum
non
sint
causae
propriae
morbi,
neque
morborum
vera
producta:
sed
tantum
accidentia
symptomatica,
&
signaturae
morborum,
ideo
nec
per
se
subsistunt
et
iam:
sed
ita
à
morbis
dependent,
ut
unà
cum
illis,
umbrae
instar,
recedant.
Utpote
sunt
errores
luminis
vitalis,
sive
Blas
erro¬
neum,
è
morbis
concitatum.
11.
Quod
morbi
sint
entia
seminalia
(exceptis
extrinsecis,
vulneribus,
attritu,
combustione,
&tc.)
ideoque
effectus
Ar¬
chei,
resultantes
in
vera
actione,
ab
occa¬
sionalibus
excitantis,
accidentaliter,
in
nostrarum
potestatum
Archeali
errore
obnati.
12.
Quod
etsi
extra
velle
animale,
in
natura
reperirentur
contraria:
per
haec
tamen,
nulla
possibilis
esset
laesarum
vi¬
rium
restauratio,
ut
neque
Archei
paca¬
tio:
&
per
consequens
nulla
sanatio,
si
ve¬
rum
usque
sit.
"Quod
naturae
ipsae
sint
morbo¬
rum
Medicatrices,
earumque
minister
Medicus".
Probatur
id
equidem
per
ignem.
Qui
prae
aeris
frigore
intensissimo
(quod
alibi
probavi,
frigore
aquae
longè
immanius_
fortius
flagrat,
&
urit.
Tantum
abest,
quod
ignis
per
frigus
(quod
falsò
sibi
re¬
putatur
contrarium)
extingueretur.
Quin¬
imo
nec
Scholae
sciverunt
ignem
non
ex¬
tingui
per
aquam,
quia
frigida,
humida,
aut
contraria
sit:
sed
ob
solam
suffocatio¬
nem.
Quod
in
nostris
fornacibus
quoti¬
die
videmus.
Nam
ut
ignis
est
momenta¬
neus,
sibique
filo
continuò
exhalatio¬
num
connexus;
hinc
unico
propemo¬
dum
suffocatur
momento.
Sic
namque
aqua,
quia
fluida,
intrat
in
poros
rei
ar¬
Sss
3
dentis,