MORBUS
507
causa
occasionalis
esset
ipsa
febrium
ma¬
teria
interna.
Vidi
nempe
centenos
ali¬
quot
curatos,
à
variis
morbis,
per
appen¬
sa
quaedam
simplicia,
citra
ullam
mate¬
riae
occasionalis
migrationem.
Natura
scilicet:
reliquum
satagente.
Tertiò,
mor¬
borum
accessus
saepe
terminantur,
prae¬
sente
atque
permanente
causa
occasiona¬
li.
Id
autem
praesente
continente,
&
in¬
terna
morbi
materia,
est
prorsus
impossi¬
bile.
Sunt
demum
morbi,
quibus
nulla
est
materia
occasionalis.
Quibus
tamen
sub
periodum
sua
excutitur
materia
conne¬
xa,
velut
ignis
è
silice:
non
habentes,
in¬
quam,
aliam
sibi
occasionem
praeter
im¬
pressiones
ideales.
Qualis
est
Podagra,
Caducus,
Mania,
Asthma,
etc.
Quorum
scilicet
perfecta
sanatio
consistit
in
cha¬
racteris
seminalis,
&
incorporei
fermenti
ablatione,
non
item
in
materiae
cujuspiam
sequestratione.
Sic
namque
odor
aliquis
per
nares
haustus,
multos
strangulavit,
absque
aporrhoea
materiali
ad
uterum
missa.
Vtut
ergo
luctentur
mecum,
de¬
prehendent,
secumque
fatebuntur,
ante
hac
neminem
ad
morborum
cognitio¬
nem
pervenisse:
caecutitumque
hactenus
in
sanando.
Sit
veritati
venia.
Sat
fuit
ergo
mihi,
demonstrasse
morbos
in
nos
suum
ducere
exercitum,
per
ignorata
se¬
minaria,
&
initia
invisibilia,
juxta
illud
antiquum:
Quod
omnis
directio
sublu¬
narium
dependeat
à
mundo
invisibili.
Hinc
factum
est,
quod
tametsi
sub
incer¬
tis
tentaminum
curis
saepe
siluerint
mor¬
bi,
atque
esse
prorsus
desierint:
hactenus
tamen
nil
actum
ex
praecognitione
me¬
diorum,
ac
finium,
in
morbis
stantis,
aut
sedentis
naturae.
Quia
&
persaepe
sua
sponte
atque
ultro
ad
terminum
metae¬
decurrunt.
At
in
morbis
jacentis
natu¬
rae,
nil
praeter
desperationes
incurabi¬
lium
miserorumque
ejulatus,
auditum
hactenus.
Quae
igitur
de
natura
morbi
praelibata
sunt,
prolegomena
esto
ad
illa,
quae
de
morbis
mox
dicenda
restant.
Ubi
ex
professo
morborum
omnium
causas
in
puncto
unitatis
attingam.
Obiter
hic
tantum
propinans,
in
naturam
deprava¬
tam
atque
impuram,
eodem
nunc
planè
modo
morbos
defluere,
quo
olim
pri¬
mùm
inceperunt
fabricari,
atque
mana¬
re.
(95)
Atque
istud
scholae
non
inficiabun¬
tur,
ethnicos
latuisse,
ac
sequaces
illo¬
rum.
Postremò,
nuper
ad
nos
venerunt
morbi
novi,
&
antiqui,
deinceps
vix
am¬
plius
respondent
ad
nomina,
&
descri¬
ptiones
Avorum.
Quia
signa
&
proprie¬
tates
alienas
induerunt,
quibus
larvati
in¬
cedunt,
ac
medentibus,
sub
antiquorum
praecepto
imponunt.
Conjicio
enim
in¬
de
summam
ferè
morborum
perniciem
futuram:
atque
adeo
&
hinc
tanto
pro¬
pinquiorem
fore
Dei
misericordiam
mor¬
talibus.
Placuit
nempe
Altissimo,
Pa¬
racelsum
transacto
misisse
seculo,
qui
me¬
dicaminum
altiores
praeparationes,
quan¬
tum
licuit,
mundo
proponeret.
Hodie
verò
deinde,
etiam
morborum
cognitio¬
nem
aperire
dignatus.
Quapropter
pro¬
pediem
exspecto
venturum
alium,
cu¬
ius
non
sum
dignus
esse
discipulus.
Ne¬
que
enim
ideo
ejusdem
adventum
me
ex¬
spectare
permisit
Altissimus,
qui
me
ejus
ebuccinatorem
praemisit.
Siquidem
pe¬
nes
ipsum
omnis
ex
aequo
morbus
sua
inveniet
remedia
sub
unitatis
tono:
cum
intuitiva
morborum
ac
remediorum
sci¬
entia.
Rogo
Deum
ter
optimum
maxi¬
mum,
ut
eundem
praeservet
ab
arrogan¬
tiae
vanitate,
&
morte
repentina,
ab
oso¬
ribus
minitata.
Igno¬
Ttt
2