855
508
IGNOTVS HYDROPS
1. TAndem ostendit Author eandem inscitiam Hy¬
dropis esse, quae aliorum. 2. Distinctiones nomi¬
num Scholis usitatorum. 3. Primùm circa causarum
occasionalium differentiam cum Scholis iuctandum.
4. Damnosa ignorantia Laticis. 5. Error Scholarum.
digito monstratur. 6. Crudele remedium. 7. Opinio ri¬
dicula. 8. Comitantia absurda aliquot. 9. Historia.
10. Anatomes absurda. 11. Historiae aliquot notabi¬
les. 12. Examinatur radix graminis. 13. Titubatio
Scholarum ut labantur. 14. Octodecim argumentis re¬
spondet Author. 15. Ruminatur causa occasionalis.
16. Probatur causa occasionalis. 17. Notatur Paracel¬
sus. 18. Remedium è mercurio securissimum à Para¬
celso descriptum. 19. Notabilia aliquot. 20. Describitur
Hydrops per causas, perque novendecim theses. 21. Ob¬
jectio Paracelsi refutatur. 22. Virulentus furor Archei
renum. 23. Salvatur axioma. 24. Incuriae Scholarum
admirandae. 25. Author indagat quaedam occulta.
26. Examen rei, quae Mathesi repugnare videtur. 27.
Laticit discrimen ab urina. 28. Neglectus usus renum
peperit Hydropis inscitiam. 29. Quaestionis nove dilu¬
cidatio. 30. Furor renum, causa Hydropis efficiens. 31.
Modus fiendi in Hydrope. 32. Probatur, per sanatio¬
nem spontaneam. 33. Quid efficiat abstinentia potus in
Hydrope. 34. Sitis nullatemis exsiccat hydropem. 35.
Quomodo abstinentia potus sanaverit Hydropem. 36
Omnis sitis oritur à rene: non autem ab hepate, ut al¬
exilibus venis iuxta Scholas. 37. Ignorantia causarum,
Hydropem neglectum reddidit. 38. Vanitas Hydro¬
gogorum. 39. Remedium Hydropis. 40. Notabile de
bryonia. 41. Regimen renum hactenus stetisse ignotum.
42. Definitio Hydropis per causas & modum fiendi.
43. Tympaniae examen. 44. Historia probavit ad nares,
que dicta sunt. 45. Vanitas carminantium. 46. Cur Pa¬
racelsus fimos suadeat. 47. Commendatur Mercurius.
48. Hydrops spurius & novus. 49. Praecipioli praepa¬
ratio, & Arcanorum Hydropis remediorum. 50. Ar¬
cana universulia, & pacifica, potentius adhuc ope¬
rantur.
(1) DE febribus tractatum dedi.
Cumque non rarus Hydrops
sit malignarum febrium me¬
tamorphosis, visum mihi
erat, tractatum Hydropis fe¬
bribus subnectere. Tamen dein, cum cer¬
nerem, Hydropem solvi per renes, dubita¬
vi, an potius post tractatum de Lithiasi
considerandus Hydrops esset: An verò
per modum exempli, subiungerem tra¬
ctatui de morbis. Siquidem si defectu lo¬
tii tumeat venter, itaque ad oblivionem
renum, referendus Hydrops videbatur.
Sed Calculus expulit tractatum Hydro¬
pis: singularem ergo sibi fecit. At minùs
de ordine ero solicitus, modò propositus
mihi scopus sanationis, cum fructu attin¬
gatur. Palam feci nesciri causas febrium,
Lithiasis, Apoplexiae, Paralysis, Lethargi,
Leprae, Spasmi, Pestis, Icteri, Colicae, Diar¬
rhoeae, similiumque aliorum. Tum denique
iam absolvi demonstrare, eandem insciti¬
am circa morbi cognitionem in universa¬
li. Nunc porrò idem circa Hydropem vel¬
ut plurium morborum haeredem contin¬
gere, ostendam. In scholis triplex obser¬
vatur Hydrops, Anasarca nimirum, Aqua
intercus, quamque Leucophlegmatiam di¬
cunt, quasi è pituita oriundam, eamque
plerumque cum oedemate topico confun¬
dunt. Ascites dein sequitur, qui proprii
est etymi Hydrops, in ventre, & cruribus
subinde manifestus. Atque tertius est Tym¬
panias, sive ventosus Hydrops, solo ven¬
tre conclusus. Quia scilicet ex flatu solita¬
rio, vel pauculae serositati misto, utque
non secus atque aqua, abdomen disten¬
dat, atque tandem miserè praefocando tru¬
cidet. (2) Rarior atrociorque est Tympani¬
tes Ascite, facileque ab initio, ab Ascite
distinguitur. Quod patiens, in latus revo¬
lutus, non sentiat aquam fluctitare, pro ut
alioquin id in Ascite est manifestum. E¬
nimvero Authores vix distinguunt Ana¬
sarcam ab Ascite, causis vel loco, praecipuè
dum hic incipit circa malleolos, eodem
cum Anasarca, & oedemate, seminario lo¬
co. Quae si altius in ventrem subeant, tum
Ascitem nominant, cessante oedematis &
Anasarcae appellatione: Sicque solus gra¬
dus speciem morbi in scholis variat. Sin
verò totus habitus, velut sumto veneno,
turgidus appareat, statim pituitam cri¬
men fecisse putant, & Leucophlegmatiam
dicunt.