524
RESPONDET
6.
Itemque
in
haereditariis
quibusque
nulla
residet
amurca:
sed
connata
quae¬
dam
atque
incorporata
nuda
remansit
in¬
temperies,
per
quam
statis
intervallis,
sus¬
citantur
insperatae
nebulae,
novorum
pa¬
roxismorum
authrices,
quid
solaminis
fe¬
rent
Arcana,
unum
semper
cuculi
tonum
unius
qualitatis
sonantia?
7.
Annè
virorum
&
seculorum
tot
in¬
dustriae
fuerunt
nihili,
quibus
nempe
me¬
lior
tutiorque
Minerva
placuit?
8.
Sanamus
&
nos
morbos
quoslibet
absque
phlebotomo,
quoties
volumus.
sed
timemus
recidivas
peiores:
dum
in¬
tus
relicto
humore
nocuo,
imponeremus
aegris,
per
soporifera
&
sedativa.
Ideo¬
que
non
procedimus
ex
praescripto
ia¬
ctantiarum
fumivendulorum:
dum
salus
infirmorum
nobis
cordi,
perque
rationa¬
lem
methodum
ab
hisce
empyricis
nos
se¬
paramus.
Solus
enim
Helmont
cuncta
no¬
vit,
nosque
stipites
fuimus
hucusque.
9.
Ad
se
enim
cunctos
convocat,
ut
creduli
autument,
Medicinam,
quam
de
terra
creavit
Altissimus,
ab
igne
dimana¬
re.
Non
enim
sic
viri
docti
studiis
Aca¬
demicis
valedicunt,
longa
annorum
serie
medendo
roborati.
10.
Melius
enim
viris
Principibus
per¬
suasum,
qui
alios
praeter
Academicos
non
admittunt,
quibus
vitam
fidant
suam,
etc.
RESPONDET
AUTOR.
1.
Quod
unum
aliquid,
omnes
sanet
morbos.
2.
Re¬
spondet
demum
apposite
ad
singula.
3.
Verum
laxativum
quale.
4.
Solutio
obiectionis.
5.
Retorque¬
tur
axioma
Hippocratis
in
Scholas.
6.
Dictum
Scho¬
larum
in
Scholas
reflectitur.
7.
Cur
laxatiua
stultè
exhibita.
8.
Satisfacit
directè
&
regulariter,
suis
in¬
juriosis
contumeliis.
9.
Author
provocat
Humoristas,
totius
mundi,
in
certamen
actuale.
10.
Ad
larvas
formidinis,
per
Humoristas
obiectas,
respondatur.
11.
Itur
obviam
adversariis.
12.
Intentiones
Authoris,
13.
Vetus
abusus,
non
dat
ius.
14.
Principum
aerumnas
esse,
vivere
cinctos
adulatoribus,
&
ideo
extra
verita¬
tem.
15.
Aulae
carent
optimis
Medicis.
Probabo
primò,
quod
liquor
Alkahest,
ens
primum
sa¬
lium,
lili,
primus
metallus,
Mercurius
diaphoreticus,
si¬
ve
aurum
horizontale,
u¬
num
inquam,
qualecunque
ex
illis
(nam
cuncta
unius
dissolventis
consanguinita¬
te,
conspirant
in
unisonum)
sat
sit
ad
quo¬
rumlibet
morborum
sanationem,
utut
momis
crepent
ilia.
Inprimis
norunt
Adepti
mecum,
quantum
hinc
distent
dis¬
pensatoria
Seplasiae,
imò
&
quàm
remosi¬
absint
Scriptores,
qui
Basilicas,
&
Tyroci¬
nia
chymica
ingenti
gloriolae
pruritu,
ad¬
huc
ipsimet
Tyrones
ediderunt.
Probabo
autem
assumto
hujus
capitis,
sponte
in¬
star
nivis
liquescent
reliquae
in
me
susci¬
tatae
calumniae.
Quapropter
Spagyrorum
postremus
praefatum
assumtum
sic
pro¬
bo.
(1)
Ipsa
sanitas
non
consistit
in
temperie
justa
corporis:
sed
in
vita
integra.
Nam
temperies
corporis
alioquin
est
adhuc
in
cadavere,
recens
mactato,
ubi
tamen
iam
mors:
non
autem
vita,
non
sanitas.
Est
autem
sanitas
unica,
homogenea
vitae
in¬
tegritas,
&
inculpata
dispositio.
Requi¬
rens
illius
integri
conservationem
in
sa¬
nis,
&
restitutionem
in
aegrotis.
Idque
Hippocrates
ex
tunc
olfecit,
asserens
so¬
lam
naturam
(quae
unica
est)
esse
mor¬
borum
medicatricem:
Medicum
autem
ministrum,
ut
&
pharmacum
medium
re¬
ducendi
naturam
exorbitatam.
Itaque
sa¬
nitatis
integritas
est
in
unisono,
&
unicus
tantum
est
vitae
moderator,
nec
plures.
Hic
ergo
solus
in
morbis
malè
se
habet.
Is
enim
solus
est
impetum
faciens,
tam
in
sanis
quàm
in
aegris,
ejusque
solius
ru¬
ptura
oeconomiam
vitalem
lacerat.
Ete¬
enim
etsi
nil
foris
lacessat,
nihilque
à
pa¬
rentum
semine
nos
turbet:
sponte
tamen
propria,
subinde
Archeus
ille
fatiscit,
dis¬
solviturque
hinc
nostra
integritas:
mul¬
tisque