855
526 RESPONDET
tinetur, putrefacit, & contaminat, quic¬
quid in mesenterio eminus, ad meliores
usus, erat depositum: trahitque in vicem
putrefacti thesauri depuratum cruorem
è vena cava, eumque sensim contagio viru¬
lento contaminat, & foetido fermento ca¬
daveris liquat. Hinc nempe virium jactu¬
ra à laxantibus, & monarchiae vitalis tur
batio, citra spem sanationis inde. Durat
autem laxantium furor is non solum,
quantum illorum praesentia: sed & quan¬
tum lugubre virus, suo contagio stoma¬
chum & intestina aggravat. Sic nempe ar¬
tificiosa consurgit Diarrhoea, quae subin¬
de in necem usque perseverat, ridetque
adstringentium pollicitam opem, tenta¬
taque subsidia.
(3) Ad 2. & 3. etc. dico pariter, sat alibi de¬
monstratum, nec temperari elementa pro
mistis, falsò creditis: nec ob temperiem
ergo eorundem, multóque minus iustam,
& ad pondus adaequatum. Ergo praesup
ponunt scholae falsa. Imò & sophismate
certant. Nam etsi Arcana os fractum cu¬
rent, tanquam Symphytum, vel lapis ossi¬
fragus: requiritur tamen utrobique re¬
poni ossis fracturam. Herniam item bene
ligatam, sanatam memini citra exspecta¬
tionem, quod ex ossifragio quis dudum
lumbis decubuisset. Nec igitur Arcano,
indiget.
Ad 4. simul & 5. sufficit, quod Ar¬
canum causas occasionales abstergat,
reliquum nempe supplente natura ju
vata.
Ad 6. cohibeant linguam scholae: nam
Arcanum sanat morbos, quos incurabi¬
les sub blasphemia adstruxerunt. Quod
pro me testantur hospitalia incurabi¬
lium, si cum epitaphio Paracelsi confe¬
rantur.
Septima autem contumelia, prorumpit
nesciis è faucibus, proprio scilicet consciae¬
mentis testimonio.
Ad 8. & 9. certum est, quod clamantes
doleant, dum vapulant: ex sensu enim do¬
loris, os contumelias loquitur. Sin au¬
tem è myriadibus Spagyrorum, vix unus
ad optatum finem surgat; vitium id non
est artis. Quia dos non pendet ex arbitrio
volentis & currentis: sed quia nondum
est dierum plenitudo, qua haec magis
erunt vulgaria. Sat esto mihi, quod nus¬
quam appareant signa, nisi inter Potitos
Arcanis, id est Adeptos, quodque Hu¬
moristarum nullus eò unquam pervene¬
rit, nec etiam perveniet. Itaque locus
contumeliis contra scientiae Medendi ve¬
ritatem, nullus est, nisi ubi nullus est or¬
do, & sempiternus horror inhabitat. Fu¬
giunt enim veritatis lucem noctuae, & ve¬
spertiliones monstruosi. Quia pascuntur
decumano mendacio, nempe quod no¬
rint curare febres, citra evacuationem:
cum nec quidem utroque tam venae se¬
ctae, quàm laxati alvi praesidio, febres
sciant certò atque tutò sanare. Sanent
enim febrim ut adstruunt: an saltem eo
ipso non adferent requiem aegro? tuto¬
que dein, quod residuum ajunt, tollent?
quod non ita commodè licebat, quamdiu
vita cum morte, & morbus cum sanitate
conflictari credunt. Ast fugiunt lucem
veritatis, sub pallio mendaciu: sic dictan¬
te ignorantia, sicque iubente lucro, sese
miselli tutantur.
(9) Medicina enim non est nudum ver
bum, inanis jactantia, aut sermo vanus:
post se namque opus relinquit. Quocir¬
ca sperno contumelias, jactantias ambi¬
tionis, & vanitates miseras. Eja mecum
ad rhombum. Si verum dicitis, Scholae,
quod possitis sanare quaslibet febres ci¬
tra evacuationem: sed nolle, prae me¬
tu deterioris recidivae. Ad luctam de¬
scendite, Humoristae. Sumamus è Xe¬
nodochiis, è castris, vel aliunde 200
aut 500 pauperes febrientes, pleuriti¬
cos, &c. partiamur illos per medium:
mittamus sortes, ut mihi illorum una
medietas cedat, & altera vobis. Ego il¬
los curabo citra phlebotomiam, & eva¬
cuatio¬