526
RESPONDET
tinetur,
putrefacit,
&
contaminat,
quic¬
quid
in
mesenterio
eminus,
ad
meliores
usus,
erat
depositum:
trahitque
in
vicem
putrefacti
thesauri
depuratum
cruorem
è
vena
cava,
eumque
sensim
contagio
viru¬
lento
contaminat,
&
foetido
fermento
ca¬
daveris
liquat.
Hinc
nempe
virium
jactu¬
ra
à
laxantibus,
&
monarchiae
vitalis
tur
batio,
citra
spem
sanationis
inde.
Durat
autem
laxantium
furor
is
non
solum,
quantum
illorum
praesentia:
sed
&
quan¬
tum
lugubre
virus,
suo
contagio
stoma¬
chum
&
intestina
aggravat.
Sic
nempe
ar¬
tificiosa
consurgit
Diarrhoea,
quae
subin¬
de
in
necem
usque
perseverat,
ridetque
adstringentium
pollicitam
opem,
tenta¬
taque
subsidia.
(3)
Ad
2.
&
3.
etc.
dico
pariter,
sat
alibi
de¬
monstratum,
nec
temperari
elementa
pro
mistis,
falsò
creditis:
nec
ob
temperiem
ergo
eorundem,
multóque
minus
iustam,
&
ad
pondus
adaequatum.
Ergo
praesup
ponunt
scholae
falsa.
Imò
&
sophismate
certant.
Nam
etsi
Arcana
os
fractum
cu¬
rent,
tanquam
Symphytum,
vel
lapis
ossi¬
fragus:
requiritur
tamen
utrobique
re¬
poni
ossis
fracturam.
Herniam
item
bene
ligatam,
sanatam
memini
citra
exspecta¬
tionem,
quod
ex
ossifragio
quis
dudum
lumbis
decubuisset.
Nec
igitur
Arcano,
indiget.
Ad
4.
simul
&
5.
sufficit,
quod
Ar¬
canum
causas
occasionales
abstergat,
reliquum
nempe
supplente
natura
ju
vata.
Ad
6.
cohibeant
linguam
scholae:
nam
Arcanum
sanat
morbos,
quos
incurabi¬
les
sub
blasphemia
adstruxerunt.
Quod
pro
me
testantur
hospitalia
incurabi¬
lium,
si
cum
epitaphio
Paracelsi
confe¬
rantur.
Septima
autem
contumelia,
prorumpit
nesciis
è
faucibus,
proprio
scilicet
consciae¬
mentis
testimonio.
Ad
8.
&
9.
certum
est,
quod
clamantes
doleant,
dum
vapulant:
ex
sensu
enim
do¬
loris,
os
contumelias
loquitur.
Sin
au¬
tem
è
myriadibus
Spagyrorum,
vix
unus
ad
optatum
finem
surgat;
vitium
id
non
est
artis.
Quia
dos
non
pendet
ex
arbitrio
volentis
&
currentis:
sed
quia
nondum
est
dierum
plenitudo,
qua
haec
magis
erunt
vulgaria.
Sat
esto
mihi,
quod
nus¬
quam
appareant
signa,
nisi
inter
Potitos
Arcanis,
id
est
Adeptos,
quodque
Hu¬
moristarum
nullus
eò
unquam
pervene¬
rit,
nec
etiam
perveniet.
Itaque
locus
contumeliis
contra
scientiae
Medendi
ve¬
ritatem,
nullus
est,
nisi
ubi
nullus
est
or¬
do,
&
sempiternus
horror
inhabitat.
Fu¬
giunt
enim
veritatis
lucem
noctuae,
&
ve¬
spertiliones
monstruosi.
Quia
pascuntur
decumano
mendacio,
nempe
quod
no¬
rint
curare
febres,
citra
evacuationem:
cum
nec
quidem
utroque
tam
venae
se¬
ctae,
quàm
laxati
alvi
praesidio,
febres
sciant
certò
atque
tutò
sanare.
Sanent
enim
febrim
ut
adstruunt:
an
saltem
eo
ipso
non
adferent
requiem
aegro?
tuto¬
que
dein,
quod
residuum
ajunt,
tollent?
quod
non
ita
commodè
licebat,
quamdiu
vita
cum
morte,
&
morbus
cum
sanitate
conflictari
credunt.
Ast
fugiunt
lucem
veritatis,
sub
pallio
mendaciu:
sic
dictan¬
te
ignorantia,
sicque
iubente
lucro,
sese
miselli
tutantur.
(9)
Medicina
enim
non
est
nudum
ver
bum,
inanis
jactantia,
aut
sermo
vanus:
post
se
namque
opus
relinquit.
Quocir¬
ca
sperno
contumelias,
jactantias
ambi¬
tionis,
&
vanitates
miseras.
Eja
mecum
ad
rhombum.
Si
verum
dicitis,
Scholae,
quod
possitis
sanare
quaslibet
febres
ci¬
tra
evacuationem:
sed
nolle,
prae
me¬
tu
deterioris
recidivae.
Ad
luctam
de¬
scendite,
Humoristae.
Sumamus
è
Xe¬
nodochiis,
è
castris,
vel
aliunde
200
aut
500
pauperes
febrientes,
pleuriti¬
cos,
&c.
partiamur
illos
per
medium:
mittamus
sortes,
ut
mihi
illorum
una
medietas
cedat,
&
altera
vobis.
Ego
il¬
los
curabo
citra
phlebotomiam,
&
eva¬
cuatio¬