530
INTRODUCTIO
talium.
Minimè
autem
ex
tali
principio¬
rum
strue,
notitia
causarum
naturalium,
vitalium,
morborum,
remediorum,
ac
sa¬
nationum,
petenda
fuit.
Quorsum
tamen
scientiam
naturae,
ceu
in
obiectum
spe¬
ctare
scopum,
sum
ratus.
Quicquid
nam¬
que
à
scholis
peterem,
&
per
Theoriam
contrectare
aggrederer;
Id
totum
statim
natura
risit
in
Praxi,
habitumque
est
pro
pedantismo.
Me
inquam
ridiculum
(di¬
stinctius
loquendo)
cum
scholis
risit.
Ac
tandem
mecum
conquesta
est
tam
invictae
stupiditatis.
Tum
Logica
suam
penes
me
deploravit
impotentem
nuditatem,
va¬
namque
scholarum
jactantiam.
Quippe
quae
mediorum,
causarum,
terminorum
&
scientiarum
repertrix
ac
scrutatrix
huc¬
usque
salutabatur,
doluit
fateri
debuisse,
quod
in
morbis
non
minus,
quàm
in
tota
naturae
compagine,
muta
esset,
suosque
etiam
professores
in
tanta
aerumnarum
necessitate
deserere
deberet.
Imò
risisset
simul
uno
cachinno
Physica
Aristotelis,
stolidas
mundi
&
tot
seculorum
creduli¬
tates,
si
ipsamet
non
fuisset
figmentum
nom
ens,
solo
superbiae
flatu
turgidum.
(6)
Quapropter,
cùm
natura
nusquam,
nisi
in
Individuis
exsistat,
aut
cernatur:
mihi
de
morbis
scripturo,
opus
est
particularium
causas
apprimè
novisse,
prout
&
Meden¬
ti
necessum,
illas,
sub
reatu
poenae
infer¬
nalis,
individualiter
perspexisse.
Visum
itaque
fuit
mihi,
rerum
tam
integrarum
quàm
laesarum
quidditates
investigandas
fuisse,
per
modum
de
venatione
scientia¬
rum
traditum.
Atqui
cum
sic
hausta
co¬
gnitio
queat
explicari.
Tyroni
statui
quod
per
causas,
harumque
proprietates,
definitio
essentialis
sit
exponenda.
Quae
nil
aliud
est,
praeter
causarum
connexum
Non
autem
genus
definiti,
&
differentia.
At
inaudita
est
haec
explicandi
Metho¬
dus,
prout
mentita
est
Logica
scientia¬
rum
repertrix.
Simulque
cum
ea
omnis
facultas,
sermocinali
Philosophiae
inser¬
viens.
Frustra
namque
ad
genus
definiti,
&
differentias
speciei
constitutivas
recur¬
ritur
pro
morbis,
quae
nunquam
&
nus¬
quam
cognita
fuere.
(7)
Itaque
cum
hactenus
sit
ignoratum,
quod
res
ipsae
nil
sint
ex¬
tra
vel
praeter
connexum
materiae,
&
effi¬
cientis.
Consequenter
quoque
carue¬
runt
scholae
verâ
definitione:
id
est,
justa
morborum
cognitione.
Si
ergo
morbo¬
rum
quidditas,
ac
proprietatum
morbida¬
rum
conditio,
ex
causis
suis
immediatis
es¬
sentialibus
profluant:
necessariò
quoque
praefatorum
cognitio
ex
iisdem
causis
est
desumenda.
Eo
quod
consideratio
causa¬
rum
prior
sit
consideratione
morborum.
Itaque
rerum
naturalium
essentias,
iam
ad
taedium
usque,
ostendi
esse
materiam
&
efficientem,
connexas
in
agendo:
ergo
&
morbi
cujusvis
essentia,
duabus
istis
constat
causis,
ex
iisdem
petenda
est
co¬
gnitio,
per
iustam
definitionem.
(8)
Inpri¬
mis
morbus
est
quoddam
malum,
vitae
re¬
spectu.
Ac
quanquam
è
peccato
oriun¬
dus,
non
tamen
est
malum,
instar
peccati,
ex
causa
deficientiae,
cui
deest
species,
modus
&
ordo.
Sed
morbus
est
ex
causa
efficiente
seminali,
positivo,
actuali
&
reali,
cum
semine,
modo,
specie,
&
ordine.
Et
quanquam
intuitu
vitae,
sit
malum:
ha¬
bet
tamen
ex
suo
simplici
esse
naturam
boni.
Nam
quod
in
se
bonum
est,
per
ac¬
cidens
producit
aliquid,
ad
cujus
positio¬
nem,
facultates
partibus
innatae,
occasio¬
naliter
laeduntur
&
pereunt
per
Ada¬
striam:
(9)
Sunt
ideo
defectus
à
causa
exter¬
na,
facientes
impetum
supra
vel
praeter
vires
vitales,
in
partibus
celatas:
Sunt
que
ab
hospitibus
peregrinis,
intro
rece¬
ptis,
&
valentiore
Archeo
dotatis.
Atque
hinc
importunitate
temporum,
quantita¬
tùm,
roboris,
superioribus.
Sunt
denique
defectus
occasionales,
qui
(cum
bonum
parturiat
malum
per
accidens,
profluat¬
que
saepius
à
nostrismet
potestatibus
vi¬
talibus,)
propriis
sunt
proprietatibus
praediti,
tanquam
initiis
suis
seminalibus,
ideo
tendunt
immediatè
ad
expugnatio¬
nem
nostrarum
potestatum
tanquam
fi¬
nem.
Quos
ideo
morbos
potestativos
vo¬
co