855
INHAESIONIS MORBORUM. 533
teria, & efficiente suo interno, sive semi¬
nali. Denique cum morbus sit internus
ipsi vitae, de necessitate quoque conse¬
quens est, quod materia morbi sit Archea¬
lis, & ipsius efficiens sit vitalis. Ac ut cla¬
riùs loquar, Morbus necessariò omnis
est vitalis potestatis actus Idealis effici¬
ens, induens sibi vestem ex Archeali ma¬
teria; atque acquirens formam vitalem
& substantialem juxta differentiam tardi¬
tatis, & celeritatis seminum idealium.
Quae quidem hactenus fuerunt à mor¬
talibus ignorata, & magis longè adhuc
quae sequuntur, nituntur thesi huic:
DEUS non secit mortem. Atque tan¬
tundem à morte semper est alienus, quod
recuset vocari DEUS mortuorum. In¬
primis etiam licet mors quandoque in¬
vadat, absque morbo: plerumque tamen
mors morbos sequitur, quod nemo addu¬
bitet, quin mors ista sit morborum filia,
sive causa secunda ex qua, & propter
quam vita extinguitur. Id est, mors ad¬
est. Sed cum Deus non est ullatenus mor¬
tis author, per quem scilicet mors in ho¬
minem, alioquin immortalem introiverit,
idque non magis, aut potiori jure in ini¬
tio mundi, quam hodie: Inquirendum
est sedulo medenti, unde mors ab initio,
& etiamnum hodie causaliter irruat, ut
inde conster, unde morbus sui integrita¬
tem hauserit. Siquidem quanquam sat
obvium sit, quod mors, velut privatio¬
nem sive exstinctionem vitae continet;
ita nec in se, aut pro sui exsistentia non
requirit formam ullam substantialem,
multoque minus vitalem. Ac certè mor¬
bus non dicit, ut talis, privationem: sec
ens verè subsistens, agens, actu nocuo vi¬
tae, & vitae insidians: ita quoque oportet
morbum constare formâ suae quidditatis,
quam vita in se capere queat, illaque in¬
formari. Sed cum morbus eodem surre
xerit initio, quo mors; nec Deus sit mor¬
tis author unquam. Sequitur omnino,
quòd DEUS non sit author vel creator
morborum. Nequę idcirco licet morbus
habeat formam aliquam substantialem;
non habet tamen vitam, nec lumen vitale,
nisi quod à vita ipsa mutuavit: quatenus
scilicet in lumine vitae nostrae, vel pecu¬
dum gliscit. Non autem quod morbus
pro sui seminis esse requirat, aut impe¬
traverit à Patre luminum, lumen vita¬
le: quod in se potius lethale nuncupan¬
dum est, ac prorsus à Dei creatoris boni¬
tate alienum. Itaque tametsi Deus solus
creet omnes omnium rerum formas, &
Pater luminum det omnem formam es¬
sentialem, scilicet vitalem, substantialem,
adeóque & substantiam formalem, abs¬
que competitore secum ullo: Attamen
id locum non habet in morbis, quibus
videlicet formandis solus homo praesi¬
det. Quia hominis vita causas secundas
sola continet morborum, & mortis. Id¬
circo quia Creator Deus negat se fecisse
mortem: ideoque & morbum. Stat enim
morbus in vita hominis, adeoque omnis
eius quidditas è vita hominis dependet;
idque nedum seminaliter, pro ut alioqui
proprium est cunctis rerum quarumcun¬
que seminibus: verum insuper & formali¬
ter, adeo ut vita archealis, sive caro & san¬
guis, sint & maneant morborum totalis
causa formalis, sive effectiva formarum
morbi. Nam qui ab initio recusavit mor¬
tem, aut morbos effecisse, deinceps de¬
mum nec mortem nec morbos fecisse vo¬
let unquam. Pater enim luminum suum
honorem nulli tribuet creaturae, creandi
lumina formalia: exceptis formis letha¬
libus morborum, quorum, ut neque mor¬
tuorum Deus vocari voluit. Itaque homo
manet mortis suae (qui pridie immortalis
erat) ut & suorum morborum opifex:
quasique mortis creator. Sic quidem ut
ubi fecerat DEUS lumina vitalia, homo
creet Ideas morbosas, obscuras & letha¬
les; tantumque distat ejusmodi Idea, à lu¬
mine vitali, quantum calor ater à luce. A¬
ctus ergo formalis mortis, atque morbo¬
rum, ex actione peccati originis manavit,
& manabit usque in seculi consummationem.
Eadem
Yyy 3