INHAESIONIS
MORBORUM.
533
teria,
&
efficiente
suo
interno,
sive
semi¬
nali.
Denique
cum
morbus
sit
internus
ipsi
vitae,
de
necessitate
quoque
conse¬
quens
est,
quod
materia
morbi
sit
Archea¬
lis,
&
ipsius
efficiens
sit
vitalis.
Ac
ut
cla¬
riùs
loquar,
Morbus
necessariò
omnis
est
vitalis
potestatis
actus
Idealis
effici¬
ens,
induens
sibi
vestem
ex
Archeali
ma¬
teria;
atque
acquirens
formam
vitalem
&
substantialem
juxta
differentiam
tardi¬
tatis,
&
celeritatis
seminum
idealium.
Quae
quidem
hactenus
fuerunt
à
mor¬
talibus
ignorata,
&
magis
longè
adhuc
quae
sequuntur,
nituntur
thesi
huic:
DEUS
non
secit
mortem.
Atque
tan¬
tundem
à
morte
semper
est
alienus,
quod
recuset
vocari
DEUS
mortuorum.
In¬
primis
etiam
licet
mors
quandoque
in¬
vadat,
absque
morbo:
plerumque
tamen
mors
morbos
sequitur,
quod
nemo
addu¬
bitet,
quin
mors
ista
sit
morborum
filia,
sive
causa
secunda
ex
qua,
&
propter
quam
vita
extinguitur.
Id
est,
mors
ad¬
est.
Sed
cum
Deus
non
est
ullatenus
mor¬
tis
author,
per
quem
scilicet
mors
in
ho¬
minem,
alioquin
immortalem
introiverit,
idque
non
magis,
aut
potiori
jure
in
ini¬
tio
mundi,
quam
hodie:
Inquirendum
est
sedulo
medenti,
unde
mors
ab
initio,
&
etiamnum
hodie
causaliter
irruat,
ut
inde
conster,
unde
morbus
sui
integrita¬
tem
hauserit.
Siquidem
quanquam
sat
obvium
sit,
quod
mors,
velut
privatio¬
nem
sive
exstinctionem
vitae
continet;
ita
nec
in
se,
aut
pro
sui
exsistentia
non
requirit
formam
ullam
substantialem,
multoque
minus
vitalem.
Ac
certè
mor¬
bus
non
dicit,
ut
talis,
privationem:
sec
ens
verè
subsistens,
agens,
actu
nocuo
vi¬
tae,
&
vitae
insidians:
ita
quoque
oportet
morbum
constare
formâ
suae
quidditatis,
quam
vita
in
se
capere
queat,
illaque
in¬
formari.
Sed
cum
morbus
eodem
surre
xerit
initio,
quo
mors;
nec
Deus
sit
mor¬
tis
author
unquam.
Sequitur
omnino,
quòd
DEUS
non
sit
author
vel
creator
morborum.
Nequę
idcirco
licet
morbus
habeat
formam
aliquam
substantialem;
non
habet
tamen
vitam,
nec
lumen
vitale,
nisi
quod
à
vita
ipsa
mutuavit:
quatenus
scilicet
in
lumine
vitae
nostrae,
vel
pecu¬
dum
gliscit.
Non
autem
quod
morbus
pro
sui
seminis
esse
requirat,
aut
impe¬
traverit
à
Patre
luminum,
lumen
vita¬
le:
quod
in
se
potius
lethale
nuncupan¬
dum
est,
ac
prorsus
à
Dei
creatoris
boni¬
tate
alienum.
Itaque
tametsi
Deus
solus
creet
omnes
omnium
rerum
formas,
&
Pater
luminum
det
omnem
formam
es¬
sentialem,
scilicet
vitalem,
substantialem,
adeóque
&
substantiam
formalem,
abs¬
que
competitore
secum
ullo:
Attamen
id
locum
non
habet
in
morbis,
quibus
videlicet
formandis
solus
homo
praesi¬
det.
Quia
hominis
vita
causas
secundas
sola
continet
morborum,
&
mortis.
Id¬
circo
quia
Creator
Deus
negat
se
fecisse
mortem:
ideoque
&
morbum.
Stat
enim
morbus
in
vita
hominis,
adeoque
omnis
eius
quidditas
è
vita
hominis
dependet;
idque
nedum
seminaliter,
pro
ut
alioqui
proprium
est
cunctis
rerum
quarumcun¬
que
seminibus:
verum
insuper
&
formali¬
ter,
adeo
ut
vita
archealis,
sive
caro
&
san¬
guis,
sint
&
maneant
morborum
totalis
causa
formalis,
sive
effectiva
formarum
morbi.
Nam
qui
ab
initio
recusavit
mor¬
tem,
aut
morbos
effecisse,
deinceps
de¬
mum
nec
mortem
nec
morbos
fecisse
vo¬
let
unquam.
Pater
enim
luminum
suum
honorem
nulli
tribuet
creaturae,
creandi
lumina
formalia:
exceptis
formis
letha¬
libus
morborum,
quorum,
ut
neque
mor¬
tuorum
Deus
vocari
voluit.
Itaque
homo
manet
mortis
suae
(qui
pridie
immortalis
erat)
ut
&
suorum
morborum
opifex:
quasique
mortis
creator.
Sic
quidem
ut
ubi
fecerat
DEUS
lumina
vitalia,
homo
creet
Ideas
morbosas,
obscuras
&
letha¬
les;
tantumque
distat
ejusmodi
Idea,
à
lu¬
mine
vitali,
quantum
calor
ater
à
luce.
A¬
ctus
ergo
formalis
mortis,
atque
morbo¬
rum,
ex
actione
peccati
originis
manavit,
&
manabit
usque
in
seculi
consummationem.
Eadem
Yyy
3