MORBOSIS.
545
saltem
suppositionibus.
Vna
scilicet,
quod
omnis
morbus
sit
in
ente
vivo,
adeoque
in
Archeo
motore:
non
autem
in
ente
per
se
mortuo,
&
immoto.
Altera,
quod
mor¬
bus
sit
ens
substantiale,
per
se
in
nobis
subsistens.
(30)
Undè
concludo.
Quod
mor¬
bus,
per
modum
aliorum
entium
natura¬
lium,
procedat
de
nonente
ad
ens,
&
na¬
scatur
seminaliter.
Quod
sic
probo
me¬
chanicè.
Faba,
ut
seminum
notissima,
sit
demonstrationis
subiectum.
(31)
In
hac
enim
concurrunt
ideae
umbratiles,
concreatae
mox
à
mundi
initio,
&
per
propagatio¬
nem
seminaliter
illi
connatae.
Quia
inter
binas
squammas,
quae
fabae
corpus
consti¬
tuunt,
invenitur
germinis
praeludium,
ha¬
bens
bina
folia
cum
radice:
In
quibus
ideae
seminalis
umbratiliter
dormit.
Est¬
que
alligatum
utrique
fabarum
squam¬
mae,
tanquam
utrique
sexuali
initio.
Non
secus
atque
vitello
ovi
adhaeret
crassius
albumen,
seminis
entelechiam
continens.
Faba
ergo,
terrae
commissa,
statim
combi¬
bit
terrae
liquorem
vel
actualem,
vel
va¬
porosum:
atque
illo
intumescit.
Terra
autem,
in
se,
suam
habet
fracedinem,
sive
vim
imprimendi
odorem
fermentalem:
respectu
cujus,
illi
collata
est
potestas,
motrix,
absque
visibili
semine
commisso
sibi
sponte
germinandi.
Per
consequens
imbibito
terrae
succo,
eadem
huic
vis
fer¬
mentalis
traditur,
quae
est
aliàs
terrae.
Qui
succus,
habens
in
se
fermentalem
fracedi¬
nem,
determinatam
ab
odore
specifico
sabae,
excitat
latentem
seminis
ideam
in
faba,
quae
dein
sponte
propria
pergit
age¬
re.
Quapropter
non
nascitur
germen,
quod
alioqui
terra
illius
loci
ex
se
produ¬
xisset:
sed
ex
idea
seminali
intrinseca,
&
invisibili
fabae,
nascitur
germen,
quod
est
herba
saba.
Sic
tamen
ut
vis
specifica
fa¬
bae
flectatur
juxta
indolem
fermenti
fra¬
cedinis
terrae.
Hinc
nimirum
vinum
va¬
riat
diversis
locis,
licet
vitis
eodem
pal¬
mite
plantata
sit.
Sic
nempe
fluunt
semi¬
na,
in
destinata
munia,
fructus,
ac
fines.
(32)
Quod
in
Carcinomate
explicabo.
In¬
primis
verus
cancer,
nusquam
nisi
in
u¬
bere,
&
utero
mulierum
oritur.
Non
au¬
tem
insunt,
&
dormiunt
in
utero,
ideae
cancri:
prout
alioquin
ideae
fabae,
in
ger¬
mine
fabae.
Quia
morbi
naturaliter
qui¬
dem
fiunt:
non
tamen
insunt.
Nisi
fortas¬
sis
à
semine
generantis
connatae,
ut
in
morbis
haereditariis.
Atque
ista
est
diffe¬
rentia
entium
creationis,
ab
entibus
mor¬
bosis.
Suppono
igitur
pro
occasione
can¬
cri,
quod
ubera
mulieris,
compressionem
aut
contusionem
patiantur,
&
glandulae,
lactis
effectrices,
conquassentur.
Dein,
statim
Archeus
sensitivus,
organo
isti
in¬
situs,
dolorem,
velut
spinam
pungentem,
concipit.
Ergo
conquassatio,
&
dolor,
se
mutuo
contingunt
in
sensatione:
&
tan¬
quam
è
silice
&
chalybe,
anonyma
passio
furiosa,
loco
fermenti,
exsurgit.
Hinc
ignea
idea
seminalis,
furens
(atque
ideo
venenosa)
excutitur,
succo
loci
imbibi¬
tur,
&
confermentatur.
Undè
tum
de¬
mum
tumor
dolens,
punctilis,
pulsatilis,
quia
etiam
venenosus,
à
furore.
Excitatus
ergo,
&
indignatus
Archeus,
pro
indole
conceptae
indignationis
(neque
enim
o¬
mnia
passim
ubivis:
sed
heic
injussa
vi¬
rescunt
gramina,
illic
felicius
uvae,
arbo¬
rei
foetus
alibi)
sic
neque
Archeus
in
di¬
gito,
pro
ut
in
oculo,
videt.
Isto
ergo
spi¬
nosi
doloris
tuberculo,
conglomerat
Ar¬
cheus
venenum,
à
sua
indignatione
par¬
tum,
quatenus
ibidem
Archeus
se
mamil¬
lis
ita
nupsit,
quod
harum
pars
nulla
illo
careat.
Istud
autem
tuberculum
est
pro¬
ductum
cancri,
in
indignatione
seminati,
tam
essentialiter
cancri,
quàm
is,
qui
postea
sanie
diffluit
foetidus.
Neque
enim
ulcera,
aut
apostemata,
in
uberibus,
can¬
crosa
unquam
sunt,
nisi
furor
ille
Archei
adfuerit.
Imago
ergo
seminalis,
ab
Ar¬
chei
turbulenta
tempestate
exsurgens,
&
in
loci
Archeo
depicta,
est
verus
cancer;
sive
apostema
adhuc,
sive
demum
ulcus
fuerit.
Nam
Archeus
mamillarum,
vita¬
lis
motor,
illa
scilicet
parte,
satellitium
uteri
furiosi
agens,
agitatus
furiis,
topicè
cudit
Aaaa