560
CONFIRMATUR
MORBORUM
SEDES
CONFIRMATUR
MORBORUM
SEDES
IN
ANIMA
SENSITIVA.
1.
Supponuntur
decem
paragraphi
alibi
probati.
2.
Repetuntur
duodecim
stomachi
proprietates.
3.
Aliquot
morbos
habitare
in
vita
stomachi.
4.
Sol¬
vitur
obiectio.
5.
Vita
musculorum.
6.
Apoplexiae
consideratio.
7.
Potestatum
vitalium
incompraehensi¬
bilitas.
8.
Somnus
est
postrema
facultatum.
9.
Cur
somnus
ante
peccatum
immissus.
10.
Sedes
morbo¬
rum
universalium.
11.
Bonlimi,
&
sitis
inextinguibi¬
lis
consideratio.
12.
Potissimas
morborum
ideas
fa¬
bricari
in
duumviratu.
13.
Repetitur
idearum
pote¬
statis
amplitudo.
14.
Remedia
plerumque
non
se
di¬
latare
extra
stomachi
lares.
15.
Scholae
haec
non
at¬
tendentes,
errarunt
in
remedii
applicatione.
16.
De¬
lectus
medicaminum.
17.
Ossifragi
lapidis
notabilia.
Ut
autem
clariùs
pandantur
radices
vitae,
aliquot
praelu¬
dia
alibi
à
me
fundata,
inde¬
que
mutuata,
in
Theses
con¬
struam.
(1)
Mens
immortalis,
proxima
divinitatis
imago,
postquam
vitae
regimen
delegavit
animae
sensitivae,
mortali,
&
caducae:
etsi
mortali
huic
lumini
potestatem
suam
tra¬
diderit:
mansit
tamen
eidem
connexa,
per
vitae
symbolum,
tanquam
cognitionis
proximae
syndesmon,
colligata.
Quod
sen¬
sitivum
lumen
vitae,
quia
sedet
hospita¬
tum
in
stomacho,
tanquam
radice
vitae
mortalis:
idcirco
&
ipsa
mens
ibidem
torum
ac
thronum
suum
delegit.
Quod
alibi
de
anima
ex
professo
fortius
confir¬
mavi.
Anima
seminavit
suas
facultates,
pro
vita
necessarias,
per
organa
corporis.
Quapropter
non
videt
talus,
nec
auris
am¬
bulat,
ut
nec
hepar
assumtos
cibos
in
chylum
transmutat.
Facultas
vitalis
organorum,
in
sanita¬
te,
edit
actiones
sanas,
eademque
quoti¬
es
vitiatur,
edit
actiones
vitiatas.
Non
vitiatur
autem
facultas
vitalis,
ni¬
si
à
morbo.
Qui
proinde
non
est,
nisi
facultatis
rea¬
le
&
actuale
vitium:
ens
inquam
positi¬
vum,
atque
ob
id
constans
materiam
&
effi¬
ciente,
per
modum
entium
aliorum
natu¬
ralium.
Cum
autem
ipsamet
facultas
vitalis
claudat
essentialiter
in
se,
ipsum
morbum:
sequitur
hinc,
quod
ipse
morbus
in
for¬
malitate
sui
efficientis
sit
facultas,
non
quidem
vitiata,
sed
vitiosa:
quae
nimi¬
rum
vitiat
sive
laedit
facultatem
vitalem.
Adeoque
est
morbus,
facultatibus
vitali¬
bus
potestas
persimilis,
atque
sic
intima,
ut
&
in
quibusdam
casibus,
tam
lethalibus
&
haereditariis,
quàm
centraliter
radica¬
tis,
unita
sit.
Vitiata
verò
sive
oblaesa
facultas,
vel
est
particularis
alicui
organo
propria,
ut
caecitas,
surditas,
paralysis,
&c.
vel
com¬
muni
Archei
influentis
vehiculo
quoquo
versus
dispergitur,
idiopatheticè,
deute¬
ropatheticè,
vel
sympatheticè.
Ac
sanè
ut
cunque,
&
quomodocunque
facultas
lae¬
datur;
discernitur
saltem,
atque
clarè
cer¬
nitur,
ubique
subesse
vitium
vitale,
mor¬
bumque
omnem
proximè
hospitari
in
principio
vitali,
id
est,
Archeo
ipso.
Universales
nempe
sedent
in
universa¬
li
vitae
initio,
sive
interim
Archeus
parti¬
culatim
ab
aliquo
organo
sit
infesta¬
tus,
vel
sive
à
fonte
vitae,
ac
animata
radi¬
ce,
suscitatus,
atque
indignatus.
Et
enim
id
quanquam
morbi
speciem
variet;
non
tamen
ej
usmodi
varietas
aufert
morbi¬
ficum.
Anima
sensitiva
praefecta
est
omnibus
suis
facultatibus
vitalibus,
sive
sint
per
or¬
gana
distributa,
sive
demum
communi
Archeo
fomentatae.
Saltem
inde
pendet,
quod
morborum
penè
omnium
sanatio
consistat,
&
perficiatur,
in
radicali
vitae
diversorio.
Id
est,
Animae
sede,
ac
vitae
centro.
Nisi
quandoque
fortassis
pars
or¬
ganica
quaepiam
sibi
combiberit
genia¬
lem