855
560
CONFIRMATUR MORBORUM SEDES
CONFIRMATUR MORBORUM SEDES IN ANIMA SENSITIVA.
1. Supponuntur decem paragraphi alibi probati.
2. Repetuntur duodecim stomachi proprietates.
3. Aliquot morbos habitare in vita stomachi. 4. Sol¬
vitur obiectio. 5. Vita musculorum. 6. Apoplexiae
consideratio. 7. Potestatum vitalium incompraehensi¬
bilitas. 8. Somnus est postrema facultatum. 9. Cur
somnus ante peccatum immissus. 10. Sedes morbo¬
rum universalium. 11. Bonlimi, & sitis inextinguibi¬
lis consideratio. 12. Potissimas morborum ideas fa¬
bricari in duumviratu. 13. Repetitur idearum pote¬
statis amplitudo. 14. Remedia plerumque non se di¬
latare extra stomachi lares. 15. Scholae haec non at¬
tendentes, errarunt in remedii applicatione. 16. De¬
lectus medicaminum. 17. Ossifragi lapidis notabilia.
Ut autem clariùs pandantur
radices vitae, aliquot praelu¬
dia alibi à me fundata, inde¬
que mutuata, in Theses con¬
struam.
(1) Mens immortalis, proxima divinitatis
imago, postquam vitae regimen delegavit
animae sensitivae, mortali, & caducae: etsi
mortali huic lumini potestatem suam tra¬
diderit: mansit tamen eidem connexa,
per vitae symbolum, tanquam cognitionis
proximae syndesmon, colligata. Quod sen¬
sitivum lumen vitae, quia sedet hospita¬
tum in stomacho, tanquam radice vitae
mortalis: idcirco & ipsa mens ibidem
torum ac thronum suum delegit. Quod
alibi de anima ex professo fortius confir¬
mavi.
Anima seminavit suas facultates, pro
vita necessarias, per organa corporis.
Quapropter non videt talus, nec auris am¬
bulat, ut nec hepar assumtos cibos in
chylum transmutat.
Facultas vitalis organorum, in sanita¬
te, edit actiones sanas, eademque quoti¬
es vitiatur, edit actiones vitiatas.
Non vitiatur autem facultas vitalis, ni¬
si à morbo.
Qui proinde non est, nisi facultatis rea¬
le & actuale vitium: ens inquam positi¬
vum, atque ob id constans materiam & effi¬
ciente, per modum entium aliorum natu¬
ralium.
Cum autem ipsamet facultas vitalis
claudat essentialiter in se, ipsum morbum:
sequitur hinc, quod ipse morbus in for¬
malitate sui efficientis sit facultas, non
quidem vitiata, sed vitiosa: quae nimi¬
rum vitiat sive laedit facultatem vitalem.
Adeoque est morbus, facultatibus vitali¬
bus potestas persimilis, atque sic intima, ut
& in quibusdam casibus, tam lethalibus
& haereditariis, quàm centraliter radica¬
tis, unita sit.
Vitiata verò sive oblaesa facultas, vel
est particularis alicui organo propria, ut
caecitas, surditas, paralysis, &c. vel com¬
muni Archei influentis vehiculo quoquo
versus dispergitur, idiopatheticè, deute¬
ropatheticè, vel sympatheticè. Ac sanè ut
cunque, & quomodocunque facultas lae¬
datur; discernitur saltem, atque clarè cer¬
nitur, ubique subesse vitium vitale, mor¬
bumque omnem proximè hospitari in
principio vitali, id est, Archeo ipso.
Universales nempe sedent in universa¬
li vitae initio, sive interim Archeus parti¬
culatim ab aliquo organo sit infesta¬
tus, vel sive à fonte vitae, ac animata radi¬
ce, suscitatus, atque indignatus. Et enim
id quanquam morbi speciem variet; non
tamen ej usmodi varietas aufert morbi¬
ficum.
Anima sensitiva praefecta est omnibus
suis facultatibus vitalibus, sive sint per or¬
gana distributa, sive demum communi
Archeo fomentatae. Saltem inde pendet,
quod morborum penè omnium sanatio
consistat, & perficiatur, in radicali vitae
diversorio. Id est, Animae sede, ac vitae
centro. Nisi quandoque fortassis pars or¬
ganica quaepiam sibi combiberit genia¬
lem