562
CONFIRMATUR
MORBORUM
SEDES
vigilia,
appetitus,
digestio,
fermentum,
alacritas,
etc.
detegunt
sua
functionum
pluralitate
sanitatem:
prout
&
eodem
stabulo,
ac
centrali
fonte,
hospitari
Apo¬
plexiam,
Epilepsiam,
vertiginem,
maniam,
furorem,
oblivionem,
etc.
Siquidem
uni¬
ca
anima
sensitiva,
est
causa
immediata,
centrum,
nidus,
fons,
&
origo,
faculta¬
tum
&
actionum
vitalium
quarumcun¬
que.
Caeterum,
hoc
tramite
sufficit
reci¬
tasse
(quod
alibi
ex
professo
demonstra¬
vi)
in
penitiori
tunica
stomachi,
velut
thalamo,
habitare
animam
mortalem,
eamque
intra
sinum
suum
obvolvere
mentem
immortalem.
Potestates
autem
eiusmodi
omnes
esse
vitales,
in
functione
quidem
distinctas,
licet
non
in
vitalitate,
adeoque
animae
ipsi
tam
proprias
atque
peculiares,
quod
etymon
proprietatis
in¬
de
manarit.
10.
Quare,
extra
controver¬
siam
etiam
reor,
morbos
universim
o¬
mnes
(utpote
in
potestates
animae
in¬
surgentes,
adversarios
atque
hostiles)
adoriri
quoque
immediatè
animam
ca¬
ducam,
atque
mortalem.
In
quam
videli¬
cet
sua
spicula
vibrare
queunt,
eandem¬
que
penetrare,
ob
paritatem
symboli
sub¬
lunaris.
11.
Quae
lucta
nimirum
contingit
primùm
in
ipso
Archeo,
animae
janitore,
atque
inde
penitius
deferuntur,
pene¬
trantque
usque
ad
nucleum
ipsius
animae.
12.
Morbi
quoque,
qui
forinsecus
ac
per¬
egrinè
intro
adducuntur,
stant
tam
cli¬
enter
obnoxii
huic
iuri,
quàm
qui
intus
sponte
propria
effervescunt,
vel
Archea¬
li
silice
excutiuntur.
Quapropter
quan¬
quam
remedia
iam
pleraque
accusaverim
impossibilitatis
penetrandi:
sufficit
ta¬
men
Medenti,
si
medicamen,
in
ipso
ani¬
mae
memorato
diversorio,
eandem
penes
scipsam
alloquantur.
At
certè
nova,
in¬
audita
haec,
atque
insperata
est
medendi
Philosophia.
Verùm
novitas
ipsa
parum
deterrere
nos
debet,
modò
vera
demon¬
stretur.
(3)
Inprimis
difficillimum
esset
per¬
suadere,
amentias
omnes
è
stomachi
re¬
gione
manare,
nisi
ultrò
ac
sponte
mihi
concessum
esset:
Maniam
aliquam
esse
praecordialem,
itemque
stomachum
ipsum
esse
sedem
concupiscibilis
facultatis:
som¬
num
item
atque
vigilias
inde
suscitari,
etc.
Nisi
inquam
Epilepsia
frequentiùs
senti¬
retur
è
penu
stomachi,
in
Cor
&
Caput
attolli,
adeóque
superas
partes,
plerum¬
que
deuteropathia
inferarum
languere.
Sin
autem
Epilepsia
quandoque
à
pedi¬
bus
suscitari
videatur;
at
saltem
nun¬
quam
absque
syncope
irruit,
nunquamque
sensus
tollit,
nisi
prius
ipsam
animam
sen¬
sitivam,
ejusque
facultates
principes
con¬
sternarit,
ejusque
consternationis
propor¬
tio,
accessus
proportionem
determinaret.
Adeo,
ut
etsi
in
capite
aut
pedibus
pute¬
tur
nidus
occasionalis;
nunquam
tamen
recedit
paroxismus
epilepticus,
qui
post
se
non
relinquat
sitim,
eoque
signo
pro¬
dat
stabulum
suum
fixasse
in
stomacho,
animamque
sensitivam
feriri,
ea
potissi¬
mum
parte,
qua
siticulosam
potestatem
plantavit.
Cum
autem
mentales
potesta¬
tes
universas
sternat
epilepsia,
cum
ancil¬
lante
sibi
insensilitate,
spasmo,
atque
sub¬
sultu:
certò
designatur,
ipsam
animam
sensitivam
penetrari
loco
suo
natiro,
at
que
solito;
eamque
ibidem
&
inde
esse
rectricem
sensuum
omniumque
faculta¬
tum
principum.
Quinimo
cum
non
con¬
tingat
ejusmodi
facultatum
spoliatio,
vel¬
ut
per
manus:
sed
unico
ictu,
omnium
si¬
mul
consternatio,
idcirco
regimen
illa¬
rum
facultatum
in
centro
percussum
de¬
notatur,
membraque
longius
à
stomacho
remota
deteguntur
per
deuteropathiam,
ut
pati
morbi
illius
insultum:
ita
pariter
quoque,
nec
possidere
ex
proprio,
ejus¬
modi
potestates
vitales,
quas
amittunt¬
Nec
stupeat
aliquis,
putetve
inane
doctri¬
nae
genus,
quantumvis
duumviratus
ma¬
iestatem
intra
tenuitatem
membranae
sto¬
machicae
locaverò.
Id
nempe
animae
pro¬
prium
esto,
quòd
in
loco,
quasi
sine
loco
detineatur.
Itaque
epilepsia
dolosè
ac
im¬
provisè
irruens,
omnem
superioritatem
animae
sensitivae,
in
stomacho
sed
entis
ibidem