855
562 CONFIRMATUR MORBORUM SEDES
vigilia, appetitus, digestio, fermentum,
alacritas, etc. detegunt sua functionum
pluralitate sanitatem: prout & eodem
stabulo, ac centrali fonte, hospitari Apo¬
plexiam, Epilepsiam, vertiginem, maniam,
furorem, oblivionem, etc. Siquidem uni¬
ca anima sensitiva, est causa immediata,
centrum, nidus, fons, & origo, faculta¬
tum & actionum vitalium quarumcun¬
que. Caeterum, hoc tramite sufficit reci¬
tasse (quod alibi ex professo demonstra¬
vi) in penitiori tunica stomachi, velut
thalamo, habitare animam mortalem,
eamque intra sinum suum obvolvere
mentem immortalem. Potestates autem
eiusmodi omnes esse vitales, in functione
quidem distinctas, licet non in vitalitate,
adeoque animae ipsi tam proprias atque
peculiares, quod etymon proprietatis in¬
de manarit. 10. Quare, extra controver¬
siam etiam reor, morbos universim o¬
mnes (utpote in potestates animae in¬
surgentes, adversarios atque hostiles)
adoriri quoque immediatè animam ca¬
ducam, atque mortalem. In quam videli¬
cet sua spicula vibrare queunt, eandem¬
que penetrare, ob paritatem symboli sub¬
lunaris. 11. Quae lucta nimirum contingit
primùm in ipso Archeo, animae janitore,
atque inde penitius deferuntur, pene¬
trantque usque ad nucleum ipsius animae.
12. Morbi quoque, qui forinsecus ac per¬
egrinè intro adducuntur, stant tam cli¬
enter obnoxii huic iuri, quàm qui intus
sponte propria effervescunt, vel Archea¬
li silice excutiuntur. Quapropter quan¬
quam remedia iam pleraque accusaverim
impossibilitatis penetrandi: sufficit ta¬
men Medenti, si medicamen, in ipso ani¬
mae memorato diversorio, eandem penes
scipsam alloquantur. At certè nova, in¬
audita haec, atque insperata est medendi
Philosophia. Verùm novitas ipsa parum
deterrere nos debet, modò vera demon¬
stretur. (3) Inprimis difficillimum esset per¬
suadere, amentias omnes è stomachi re¬
gione manare, nisi ultrò ac sponte mihi
concessum esset: Maniam aliquam esse
praecordialem, itemque stomachum ipsum
esse sedem concupiscibilis facultatis: som¬
num item atque vigilias inde suscitari, etc.
Nisi inquam Epilepsia frequentiùs senti¬
retur è penu stomachi, in Cor & Caput
attolli, adeóque superas partes, plerum¬
que deuteropathia inferarum languere.
Sin autem Epilepsia quandoque à pedi¬
bus suscitari videatur; at saltem nun¬
quam absque syncope irruit, nunquamque
sensus tollit, nisi prius ipsam animam sen¬
sitivam, ejusque facultates principes con¬
sternarit, ejusque consternationis propor¬
tio, accessus proportionem determinaret.
Adeo, ut etsi in capite aut pedibus pute¬
tur nidus occasionalis; nunquam tamen
recedit paroxismus epilepticus, qui post
se non relinquat sitim, eoque signo pro¬
dat stabulum suum fixasse in stomacho,
animamque sensitivam feriri, ea potissi¬
mum parte, qua siticulosam potestatem
plantavit. Cum autem mentales potesta¬
tes universas sternat epilepsia, cum ancil¬
lante sibi insensilitate, spasmo, atque sub¬
sultu: certò designatur, ipsam animam
sensitivam penetrari loco suo natiro, at
que solito; eamque ibidem & inde esse
rectricem sensuum omniumque faculta¬
tum principum. Quinimo cum non con¬
tingat ejusmodi facultatum spoliatio, vel¬
ut per manus: sed unico ictu, omnium si¬
mul consternatio, idcirco regimen illa¬
rum facultatum in centro percussum de¬
notatur, membraque longius à stomacho
remota deteguntur per deuteropathiam,
ut pati morbi illius insultum: ita pariter
quoque, nec possidere ex proprio, ejus¬
modi potestates vitales, quas amittunt¬
Nec stupeat aliquis, putetve inane doctri¬
nae genus, quantumvis duumviratus ma¬
iestatem intra tenuitatem membranae sto¬
machicae locaverò. Id nempe animae pro¬
prium esto, quòd in loco, quasi sine loco
detineatur. Itaque epilepsia dolosè ac im¬
provisè irruens, omnem superioritatem
animae sensitivae, in stomacho sed entis
ibidem