568
RECEPTA
INJECTA.
1.
Cur
Scholae
de
Iniectis
nil.
2.
Triplex
Atheo¬
rum
turba
inter
Christianos
hîc
repetitur.
3.
Ka¬
richteri
statera.
4.
Persuasio
diaboli.
5.
Quantum
dia¬
bolus
in
exercitiis
diabolicis
agat.
6.
Theses
octo
huc
adductae.
7.
Diabolus
non
habet
liberum:
sed
à
pravi¬
tate
sua
coactum
arbitrium.
8.
Satanas
suos
deludit
miserrimè.
9.
Diabolica
media
solius
pacti
vi
ope¬
rantur:
non
autem
vim
operatiuam
in
natura
habent.
10.
Solvitur
obiectum
argumentum.
11.
Apex
ope¬
rationis
in
effectibus
Sagariis.
12.
Cur
diabolus
im¬
potens.
13.
Diabolus
dumtaxat
potest
liberè,
male
velle.
14.
Probatur
actus
hominis,
in
operibus
sagariis.
15.
Hominis
praerogatiua
in
operando.
16.
Quod
operetur
in
hoc,
desiderium.
17.
Sepulta,
vel
suspensa,
quomodo
nec
eant
primo
intranti
ignoto.
18.
Vilibus
animalculis
inest
vis
directiua
suae
voluntatis.
19.
Quomodo
per
nu¬
dum
attactum
traniferantur
incantamenta.
20.
Cur
re¬
percussio
attingat
conceptum
carmen,
vel
maleficium.
Recepta
iniecta
autem
sic
vo¬
co,
quae
sunt
portenta
velut
spiritualia,
cooperatore
Sa¬
tanae
perpetrata.
(1)
De
his
si¬
lent
Veteres.
Quippe
qui
&
manifestiorum
tractatus
plerosque
ne¬
glexere,
eo
quod
nullum
ex
fundamento
noverunt.
Malunt
siquidem
scelus
inhu¬
manitatis
&
crudelitatis
admittere,
quàm
Iniectorum
scientiam
indagare,
agnosce¬
re,
vel
ejus
inscitiam
fateri.
Eliguntque
citius,
aspicere
proximum,
extremis
sub
eiulatibus
deficientem:
quàm
quod
tan¬
tillo
remedio,
tam
atroci
malo
opitulari
discere
vellent.
Theologi
quidem
&
Ju¬
risconsulti
disquisitiones
suas
quidem
tractarunt:
sed
Scholas
medicas,
obmis¬
sionis
accuso.
Etenim
id
factum
censeo,
quod
Cacodaemon
sit
huius
mundi
prin¬
ceps,
qui
ideo
in
Cathedris,
Curiis,
&
Aulis,
suos
ubique
nactus
est
patronos,
per
quos
velut
ipsus
praesidet:
totusque
revera
mundus
in
maligno
positus.
(2)
Ho¬
rum
enim
quidam,
in
Atheismum
pro¬
niores,
diabolos,
praestigias
iuxta
atque
incantamenta
negant,
asseruntque
se
non
induci
posse,
ut
contrarium
credant,
nisi
viderint.
Vndè
tandem
immortalitatem
Mentis,
Deique
timorem,
tanquam
in¬
venta
politica,
ad
coërcendam
plebem,
penes
se
rident.
Alii
dein,
Sacrorum
de¬
creto,
diabolos
quidem
esse
credunt,
&
inferni
satellites:
non
tamen
cacogenios
humanae
sodalitati,
quin
potiùs
sodales,
atque
affines
amicos.
Adeoque
praestigias
sagarias,
pro
fabellis
fallacibus,
hypochon¬
driacis
nugis,
atque
anilibus
somniis,
ha¬
bent.
Suntque
inter
literatos
demum
alii,
qui
diabolica
opera,
Sagarum
quoque
in¬
cantamenta,
Sacrorum
authoritate
admo¬
niti,
admittunt
quidem:
artes
meras
tamen
aestimant
nec
alio
titulo
damnandas,
nisi
quod
Satana
edoctae,
&
ad
malum
dunta¬
xat
sint
institutae.
Et
hi
audacissimi
sunt
in
omne
scelus,
fidemque
hodiè
hypocrisi
ve¬
lant.
Ego
itaque
à
diebus
Platonis,
iam
tres
Sagarum
patronos,
constanter
floruisse
inter
Atheos,
conspicio.
Ominorque
tam
diram
labem,
non
nisi
eodem
Praeside
perstitisse
hactenus.
(3)
Nemo
Medentum
interim,
quod
sciam,
unico
Karichtero
excepto,
hanc
materiam
tractavit.
Qui
quidem
modum
fiendi,
atque
remedia
sanandi
aliqua
pro¬
posuit,
at
non
parùm
suspecta
vanae
super¬
stitionis.
Theoriam
quoque
nec
attigit:
quia
ignorasse
visus:
Trementibus
inte¬
rim
Medicis,
ne
conscii
Magici
criminis
haberentur,
dum
opem,
(quam
nesciunt)
sub
tantis
aerumnarum
stricturis,
proxi¬
mo,
forte
fortuna
impendisse
aestimaren¬
tur.
(4)
Subterfugium
tamen
istud
astu
Sa¬
tanae,
sic
vulgo
persuasum:
ut
remedii
indaginem,
in
propriae
famae
&
conscien¬
tiae
satisdationem,
neglexisse
viderentur.
Proximum
verò
languentem,
tanquam
infideles
Scribae,
atque
Pharisaei
transeun¬
tes,
in
summis
deserant
desolationibus.
Etenim
nullus
reputatur
alioqui
morbum
procurasse,
vel
ejusdem
structuram
no¬
visse,
pro
quo
describit
remedium.
Ne¬
moque
creditur
venenum
propinasse,
qui
inquirit
causas,
atque
remedia
decernit.
Miniméque
aestimatur
vulnus
inflixisse,
qui
accersitus,
manum
auxiliarem,
com¬
miserando,