EST
MAGNA
VIRTUS.
581
digestionis,
suoque
immediato
nutu
id
unquam
assequitur.
Quidam
enim
fallaci
metallorum
spe
abducti,
nedum
etiam
gu¬
stantes,
aut
scientes,
quantum
in
speculis
lucentibus,
apertisque
metallorum
li¬
quoribus,
energiae
situm
sit.
Ideo
quidam
è
suis
laboribus
quandam
propemodum
immortalitatem
polliciti
sunt,
ac
Paracel¬
sus
subinde
in
annum
Aniadim,
in
an¬
num
Ignis;
ac
dein
saltem
in
annum
Ma¬
thusalem
ridiculus
se
extendit;
alii
dein
sui
sequaces,
ad
annos
sexcentos
prolapsi
sunt.
Ubi
deinceps
posteriores
ad
reno¬
vationem
virium
perveniri
posse
spopon¬
derunt:
aliis
dumtaxat
sanatione
morsa
contentis.
Quieverunt
nempe
in
abster¬
sione
puri
ab
impuro.
Ac
quamvis
subin¬
de
corpus
iuxta
ungues,
dentes,
ac
pilos
renovari
daretur;
non
tamen
intellexe¬
runt
appositè,
haudquaquam
pyrium
à
se¬
nio
suo
revocari,
quantumvis
quotannis
frondes
renovaret.
Interim
temeritas
ho¬
rum,
atque
ignorantia
oeconomiae
no¬
strae,
vana
praefatorum
stentamina
susci¬
tavit,
&
quisque
in
tenebris
vanae
spei,
ad
proprium
tactum,
absque
visa
cognitione
progressus
est.
Itaque
dum
quisque
sua
penitissimè
introducere
speraret
reme¬
dla,
nec
tamen
postmodum
introrsum
ad¬
mitterentur;
utpote
quae
morbi
gravio¬
res,
&
carentia
nutritionis,
viriumque
re¬
focillationis
excluderet,
cogitarunt
dein¬
de
Arcana
aliquot
levioris
ponderis,
in
speciem
salis
larvare
mentitam,
ut
saltem
non
possent
separari
à
Latice,
imò
hacte¬
nus
licentiam
acquirerent
vagandi
per
totam
venarum
provinciam.
Ac
quan¬
quam
quaedam
remedia
sic
adaptarint,
quòd
naturae
congruitati
non
essent
pror¬
sus
aliena,
aut
detestabilia:
utut
est,
non
potuerunt
saltem
eò
devenire,
ut
intror¬
sum
prorsus
admitterentur.
Sin
autem
er¬
rore
secretionis
tantillum
eorum
intro
penetrasset;
id
confestim
stuporem
in
penitioribus
culinis
viscerum
induxit,
ut
&
Archei
poenitentiam.
Similiter
qui
ar¬
borea
remedia
tentarunt,
abstinuere
confestim:
utpote
quod
durlora
diffici¬
lioraque
essent
herbaceis,
minusque
pe¬
netrationi
opportuna.
Caro
siquidem
ac
cruor,
non
sunt
pinguia:
arborea
verò,
sunt
pinguia,
resinosa,
&
infracta
à
no¬
stris
potestatibus.
Paracelsus
inprimis
ratus
est,
quod
cum
fixa
igni
resisterent,
etiam
eadem
operâ,
digestionum
insum¬
tos
illuderent
labores;
ideoque
sanxit
u¬
niversali
decreto,
ne
ullum
minerale
fi¬
xum,
oretenus
assumeretur,
eo
quod
sali¬
bus,
quae
istud
redderent
potabile,
absum¬
tis
per
digestionem,
illud
idem
fixum
corpus,
membrorum
internis
parietibus,
atque
arundinibus,
quibus
ista
salia
commutantur,
affigeretur
tenaciter,
at¬
que
insperata
deinceps
adnexione,
in
vi¬
tam
continuaret.
Voluit
itaque
nedum
cuncta
mineralia
remedia,
nedum
fore
potabilia,
sed
&
insuper
volatilia.
Quae
admonitio
licet
non
prorsus
vana:
exce¬
ptis
croco
martis,
plurimisque
lapidum
assumtorum
praeparatis
pulveribus
At¬
tamen
mineralia
ist
haec
non
proinde
as¬
sumunt
naturam
cibalem,
nec
etiam
è
consequenti
digeruntur,
aut
penitiùs
in¬
tro
ad
sedes
morborum
intrinsecas
ad¬
eunt.
Nec
etiam
sat
consideravit,
volatilia
mineralia
habere
in
se
vim
prorsus
acti¬
vam,
(prout
alibi
de
lithiasi
demonstra¬
vi)
ac
plerumque
adeo
peregrinam,
ut
non
promiscuè
queant,
absque
insigni
er¬
rore,
intrò
admitti,
nisi
dixerimus,
non
es¬
se
amplius
ullam
in
natura
electionem,
aut
delectum,
quo
respuuntur
ab
Archeo,
quae
suis
minus
conveniunt
finibus.
At
non
quodlibet
potabile,
indistinctè
intrò
admittitur,
imò
nec
quicquam,
quod
non
fuerit
cibale,
digestumque
in
stomacho,
atque
transmutatum
in
chylum
huma¬
num.
Neque
per
hepar
transcendit
quic¬
quam,
quod
prius
in
Mezenterii
venis
(utpote
quae
sunt
ipsius
iecoris
stoma¬
chus)
non
fuerit
obsequiosa
dispositione
subactum.
Atque
idem
de
visceribus
ul¬
terioribus
esto
iudicium.
At
cum
statim
tam
vegetabilia,
quàm
mineralia
assumta,
suam
Eeee
3