582
IN
VERBIS,
HERBIS,
ET
LAPIDIBUS
suam
exerceant
tyrannidem
(quod
ipsa
so¬
lutiva,
promta
testantur
obedientia)
adeo¬
que
&
hinc
constet,
venena
quaevis
pote¬
stativè
intrare
penitius,
si
nimirum
in
di¬
stantia
loca
ferociant.
Proin
reconcilian¬
dae
sunt
duae
opiniones:
ex
una
nimirum
parte,
Quod
nil,
non
cibale,
priusque
per
di¬
gestiones
claboratum,
intro
scandat.
Et
ex
altera
parte:
Quod
tam
simplicia,
quàm
arte
elaborata
remedia,
utcunque
exotica,
aut
ferina,
etiam
procul
ab
ore,
atque
emi¬
nus,
suam
exerceant
operationem.
Ad
quam
controversiam
spectat
illustris
actio
regiminis,
simulque
praepotens
duumvira¬
tus
praepollentia.
Neque
enim
frustra
an¬
tiquitùs,
Cardiogmus
&
Cardialgia,
cor¬
notant,
ipsumque
stomachum,
cordis
ac
vitae
etymo
designarunt.
Nam
revera,
in
membrana
ipsa
stomachi,
Anima
sensitiva,
ipseque
Archeus
habitant,
distinguens
re¬
rum
cunctarum
convenientias,
propor¬
tiones,
similitudines,
ac
adaptationes.
Quarum
dum
ipsa
Sensitiva
apprehen¬
siones
haurit,
easdem
quoque
per
totum
dispergendo
communicat,
cuique
nimi¬
rum
pro
necessitatis
exigentia.
Et
enim
solutiva
purgant,
atrociterque
infestant,
quamdiu
in
stomacho
prioribusque
intesti¬
nis
detinentur:
ideóque
ut
cito
ac
celeri¬
ter
pensum
absolvant
suum,
propinantur
iuscula,
quò
promtius
nimirum
eluantur
è
stomacho.
Enimvero
Arcana
mineralia
(in
Lapidibus
namque
est
magna
vir¬
tus)
potentissimè
quidem
operantur:
at
non
proinde
materialiter
prorsus
ad
viscera
intrant,
ut
cives
vitae
nostrae
con¬
participes
fiant.
Neque
enim
itur
ad
ter¬
tiam
aut
ulteriorem
digestionum
offici¬
nam,
nisi
prius
per
primam
itum
sit.
Quo¬
circa
inprimis
sedulò
consideravi
cuncta
remedia
operari
juxta
dotem,
quam
illis
Omnipotens
contulit,
sive
vegetalia
fue¬
rint,
sive
mineralia.
Atqui
cum
vires
re¬
mediorum
potentissimae,
non
sint
de
substantia
cibali
&
cruoris;
multóque
mi¬
nus
de
substantia
excrementosa
(intesti¬
na
siquidem
tantum
saccus
&
cloaca
sunt)
nec
detur
opportunum
medium
inter
ciba¬
le
&
excrementosum:
Idcirco
requiritur,
ut
remedium,
quod
adeò
illustres
dotes
habet,
sit
quidem
non
cibale
(quoniam
cibale
iam
ante
docui
debere
esse
langui¬
dum)
attamen
remedium,
quantis
per
in¬
ter
nonexcrementum,
&
excrementum
ambigit.
Id
est,
quamdiu
in
via,
sive
in
fieri
esse
ad
excrementum
in
stomacho
deti¬
netur.
Vt
scilicet,
cum
non
detur
medium
finale,
inter
ens
cibale
&
excrementum:
saltem
sit
medium
mediativum
in
esse
re¬
medii.
Quantisper
nempe
indecisa
est
de¬
terminatio,
an
assumtum
remedium
sit
profligandum,
unà
cum
excrementis.
Hoc
enim
est,
quamdiu
detinetur
in
ipso
sto¬
macho,
in
quo
discretor
Archeus
poten¬
tissimè
lucet,
&
imperat.
Quinetiam
non¬
nulla
in
hac
taberna
acquirunt
vires,
quas
antea
non
erant
in
nucleo
sui.
Quod
alibi
ostendi,
per
laticem
decurrentem
è
ramo
Betulae,
potentiorem
scilicet,
quando
iam
inter
alimentum
suae
arboris,
atque
exor¬
tae
mox
corruptionis
initia
vagatur.
Ergo
iam
hinc
elucet
abstrusa
hactenus
reme¬
diorum
veritas.
Nimirum
omne
reme¬
dium
immediatè
atque
principaliter
dum¬
taxat
agere
in
Archeum
stomachi
(qui
ideo
etiam
cor
dicitur)
hunc
verò
successi¬
vè
deinceps,
iuxta
haustam
dispositionem,
sibique
generatam
ex
dono
dotali
reme¬
diorum.
Vlterius
quoque
sequitur,
quod
remediorum
unumquodque,
excedens
li¬
mites
cibales,
agat
suo
attactu,
per
mo¬
dum
speculi.
Siquidem
citra
commistio¬
nem
sui
materialem,
solo
attactu
ad
Ar¬
cheum
agit.
Archeus
ipse
nimirum,
hau¬
stam
à
remedio
dotem
primum
sentit.
In
sensatione
autem
ista,
sibi
fingit
Ideam
re¬
rum
sibi
agendarum,
sequendo
dotis
il¬
lius
dispositiones:
undè
sibi
consequen¬
ter
pacem,
requiem,
aut
iram
suscitans,
hatumque
partas
Ideas
assumens,
eas¬
dem
mox
in
viscera,
actioni
regiminis
auscultantia,
sigillativè
dispergit,
per¬
agens
munia
fausta
vel
opposita,
iuxta
imperium
vitalis
Archei.
Remedia
igitur
quae¬