855
DE INIECTIS MATERIALIBUS.
602
tionem, fiunt entia iam subsistentia in me¬
dio illius vestimenti, cui per totum aequa¬
biliter insunt. Et hactenus fiunt entia se¬
minalia, atque operativa: à quibus videli¬
cet ipsa suorum assumta subiecta totaliter
mox diriguntur. Haec autem potestas, da¬
ta est soli homini. Alioqui virtus semina¬
lis, ad propagandum, data est Terrae, bru¬
tis, plantis, &c. Itemque canis potest per
rabiem, salivam suam in venenum trans¬
ferre, quia suae speciei est vernaculum.
Quod etiam in diversis animalium vene¬
nis est obvium. Sed formare Ideas, abs¬
tractas à sua specie, & proprietatibus ad¬
jacentibus, id nemini praeter hominem
est datum. (17) Penitius id quoque intuendo,
videtur, si in Idea, per Imaginativam for¬
mata, non praeesset ius alicujus entitatis,
quod non posset se vestire, aut corpus as¬
sumere: imò nec posset per imaginati¬
vam corpori Archei associari. Siquidem
quod merè in se nihil est, nihil efficit, lus
etiam ad nihilum, negativè habet. Adeo¬
que conceptus mox à conceptu periret,
nec Ideam patraret: Imò si merum nihil
esset, mox quoque in nihilum migraret.
Sed cum Phantasia à conceptu ad Ideam,
sive Imaginem formatam, procedat, &
hinc ad ens seminale: sequitur, conce¬
ptum fieri hoc aliquid, in Imaginativa. Id
est, Imaginativam creare aliquod ens se¬
minale, quod sit initium dispositivum ad
formalitatem entis in potentia. Prout ex
chalybe & silice oritur scintilla, undè in¬
cendium maximè operativum. (18) Sic ima¬
ginativa obiecto, per conceptum, se con¬
fricat, undè Idea: Ideoque Imaginatio¬
nis actus non est tam nihili, ut non habe¬
at aliquod in se fundamentum, accedens
ad realitatem principiantem. Habet enim
Imaginativa ad hoc, vel proprias sibi con¬
formatas imagines cum anima (ut multi
credunt) vel saltem, quandoque praesen¬
tes, per memotiam excitatas, & revocatas
iterum reminiscendo. (19) Ego autem consi¬
dero haec, non quod praeexsistant praelu¬
dia, Idearum in nobis, ante id quod ima¬
ginativè concipitur: ut sint imagines pro¬
prii nominis conceptae: sed quod fiant
per contactum potestatis actu Imaginan¬
tis (id est, formantis imaginem) & obie¬
cti imacinati. Adeoque de sinu suo, ani¬
ma nuditer format imaginem, quam nisi
statim liget in Archeo, perit quoque, &
sterilis fit eo ipso. (20) Nec obstat, quod in fe¬
bribus aut vigiliis morbosis, umbras ima¬
ginum inviti experiamur. Quae scilicet
fatuae umbrae imaginum obambulant, abs¬
que connexione & discursu, coram ima¬
ginativa. Quicquid autem nobis invitis,
nec volentibus imaginari, obambulat
sponte, imò & labores adfert, idipsum
praeexsistere est necesse. Quasi umbras re¬
conditas, ante reflexam super illas vim
phantasticam. (21) Sed confusè ejusmodi
Ideae, sunt è penu memoriae recurrentes,
quandoque impressae: non autem quod
ante omnem imaginandi actum praeex¬
stitissent. Itemque nec arguit. Quod prae¬
fatae Idearum umbrae sint confusae, ridi¬
culae saepè, & falsae, adeo nec unquam an¬
tea conceptae, per sanam imaginativam:
Siquidem naturaliter decisis semel ima¬
ginibus & constitutis seriò, superinduci¬
tur altera, tertia & ulterior, complicant¬
que & penetrant se mutuo: undè confu¬
sio. Alioquin ordinatim subsequens ima¬
go, destruit priorem si ipsi est opposita:
sin minus, sique priori consentiat, confor¬
tatur: vel si aliqua obliquitas inter u¬
tramque est, utraque consusè indetermi¬
natur, vaganturque umbratiles. Quod sa¬
nè nullatenus opem fert suppositae Idea¬
rum praeexsistentiae. Mihi semper id vi¬
sum fuit, Ideas de novo cudi, per actum
Imaginativae, instar scintillae, per confri¬
ctum chalybis & silicis de novo factae.
Nec hoc activitati Idearum quicquam de¬
rogat, non amplius, quàm scintillae ad ma¬
gnum incendium. Respondeo itaque pri¬
mae obiectioni. Quod sicut non praeest
ignis in chalybe & silice, ante concussio¬
nem: Ita neque ullum entitatis praelu¬
dium, vel imaginis vestigium ante con¬
ceptum,