DE
INIECTIS
MATERIALIBUS.
602
tionem,
fiunt
entia
iam
subsistentia
in
me¬
dio
illius
vestimenti,
cui
per
totum
aequa¬
biliter
insunt.
Et
hactenus
fiunt
entia
se¬
minalia,
atque
operativa:
à
quibus
videli¬
cet
ipsa
suorum
assumta
subiecta
totaliter
mox
diriguntur.
Haec
autem
potestas,
da¬
ta
est
soli
homini.
Alioqui
virtus
semina¬
lis,
ad
propagandum,
data
est
Terrae,
bru¬
tis,
plantis,
&c.
Itemque
canis
potest
per
rabiem,
salivam
suam
in
venenum
trans¬
ferre,
quia
suae
speciei
est
vernaculum.
Quod
etiam
in
diversis
animalium
vene¬
nis
est
obvium.
Sed
formare
Ideas,
abs¬
tractas
à
sua
specie,
&
proprietatibus
ad¬
jacentibus,
id
nemini
praeter
hominem
est
datum.
(17)
Penitius
id
quoque
intuendo,
videtur,
si
in
Idea,
per
Imaginativam
for¬
mata,
non
praeesset
ius
alicujus
entitatis,
quod
non
posset
se
vestire,
aut
corpus
as¬
sumere:
imò
nec
posset
per
imaginati¬
vam
corpori
Archei
associari.
Siquidem
quod
merè
in
se
nihil
est,
nihil
efficit,
lus
etiam
ad
nihilum,
negativè
habet.
Adeo¬
que
conceptus
mox
à
conceptu
periret,
nec
Ideam
patraret:
Imò
si
merum
nihil
esset,
mox
quoque
in
nihilum
migraret.
Sed
cum
Phantasia
à
conceptu
ad
Ideam,
sive
Imaginem
formatam,
procedat,
&
hinc
ad
ens
seminale:
sequitur,
conce¬
ptum
fieri
hoc
aliquid,
in
Imaginativa.
Id
est,
Imaginativam
creare
aliquod
ens
se¬
minale,
quod
sit
initium
dispositivum
ad
formalitatem
entis
in
potentia.
Prout
ex
chalybe
&
silice
oritur
scintilla,
undè
in¬
cendium
maximè
operativum.
(18)
Sic
ima¬
ginativa
obiecto,
per
conceptum,
se
con¬
fricat,
undè
Idea:
Ideoque
Imaginatio¬
nis
actus
non
est
tam
nihili,
ut
non
habe¬
at
aliquod
in
se
fundamentum,
accedens
ad
realitatem
principiantem.
Habet
enim
Imaginativa
ad
hoc,
vel
proprias
sibi
con¬
formatas
imagines
cum
anima
(ut
multi
credunt)
vel
saltem,
quandoque
praesen¬
tes,
per
memotiam
excitatas,
&
revocatas
iterum
reminiscendo.
(19)
Ego
autem
consi¬
dero
haec,
non
quod
praeexsistant
praelu¬
dia,
Idearum
in
nobis,
ante
id
quod
ima¬
ginativè
concipitur:
ut
sint
imagines
pro¬
prii
nominis
conceptae:
sed
quod
fiant
per
contactum
potestatis
actu
Imaginan¬
tis
(id
est,
formantis
imaginem)
&
obie¬
cti
imacinati.
Adeoque
de
sinu
suo,
ani¬
ma
nuditer
format
imaginem,
quam
nisi
statim
liget
in
Archeo,
perit
quoque,
&
sterilis
fit
eo
ipso.
(20)
Nec
obstat,
quod
in
fe¬
bribus
aut
vigiliis
morbosis,
umbras
ima¬
ginum
inviti
experiamur.
Quae
scilicet
fatuae
umbrae
imaginum
obambulant,
abs¬
que
connexione
&
discursu,
coram
ima¬
ginativa.
Quicquid
autem
nobis
invitis,
nec
volentibus
imaginari,
obambulat
sponte,
imò
&
labores
adfert,
idipsum
praeexsistere
est
necesse.
Quasi
umbras
re¬
conditas,
ante
reflexam
super
illas
vim
phantasticam.
(21)
Sed
confusè
ejusmodi
Ideae,
sunt
è
penu
memoriae
recurrentes,
quandoque
impressae:
non
autem
quod
ante
omnem
imaginandi
actum
praeex¬
stitissent.
Itemque
nec
arguit.
Quod
prae¬
fatae
Idearum
umbrae
sint
confusae,
ridi¬
culae
saepè,
&
falsae,
adeo
nec
unquam
an¬
tea
conceptae,
per
sanam
imaginativam:
Siquidem
naturaliter
decisis
semel
ima¬
ginibus
&
constitutis
seriò,
superinduci¬
tur
altera,
tertia
&
ulterior,
complicant¬
que
&
penetrant
se
mutuo:
undè
confu¬
sio.
Alioquin
ordinatim
subsequens
ima¬
go,
destruit
priorem
si
ipsi
est
opposita:
sin
minus,
sique
priori
consentiat,
confor¬
tatur:
vel
si
aliqua
obliquitas
inter
u¬
tramque
est,
utraque
consusè
indetermi¬
natur,
vaganturque
umbratiles.
Quod
sa¬
nè
nullatenus
opem
fert
suppositae
Idea¬
rum
praeexsistentiae.
Mihi
semper
id
vi¬
sum
fuit,
Ideas
de
novo
cudi,
per
actum
Imaginativae,
instar
scintillae,
per
confri¬
ctum
chalybis
&
silicis
de
novo
factae.
Nec
hoc
activitati
Idearum
quicquam
de¬
rogat,
non
amplius,
quàm
scintillae
ad
ma¬
gnum
incendium.
Respondeo
itaque
pri¬
mae
obiectioni.
Quod
sicut
non
praeest
ignis
in
chalybe
&
silice,
ante
concussio¬
nem:
Ita
neque
ullum
entitatis
praelu¬
dium,
vel
imaginis
vestigium
ante
con¬
ceptum,