DE
TEMPORE.
630
ipse
ab
adolescentia
sensim
intuens
va¬
nas
siliquas,
quibus
naturae
initia
incru¬
stabant,
apostata
à
Galeno
haberi
coepi,
ac
Medentum
vilipendio
me
lubens
exposui,
ratus
laudabile
meas
stupiditates
rideri,
ab
ignorantibus:
quia
totâ
vitâ
auram
vulgarem
neglexi.
Etenim
ab
Osoribus
Paracelsista
vocor,
scholarumque
deser¬
tor,
aestimorque
tamen
arcanorum
ali¬
quot
Adeptus.
Et
quanquam
à
binis
Im¬
peratoribus
hoc
titulo
invitatus
in
aulam,
honores
tamen
&
auloedam
vitam
recu¬
savi,
qui
totâ
vitâ
sprevi
odores
ambitio¬
nis;
ac
multo
iam
magis
(ad
arginem
fossae
per
senii
ripam
detentus)
devito
in¬
curius
&
negligo,
quicquid
de
me
viro
aut
defuncto
senserit
posteritas,
quia
mo¬
riendo
animae
opto
meae
tranquillitatem.
Protestor
itaque
ubique,
quod
scholarum
errata,
neglectus
adnotaverim
nunquam,
nisi
ut
meae
satisfacerem
vocationi,
ac
prodessem
credulis
mortalibus.
DE
TEMPORE
1.
CVr
primum
de
tempere
agat
Author.
2.
Pro¬
positio
Tractatus.
3.
Professio
autoris.
4.
Tem¬
pus
nil
commune
habere
cum
ullo
motu.
5.
Negatio¬
nes
temporis.
6.
Error
Scholarum.
7.
Absurda
ali¬
quot
inde
consequentia.
8.
Quid
deceperit
Scholas.
9.
Differt
consideratio
mathesis
à
naturae
veritate.
10.
Error
tertius.
11.
Quartus.
12.
Quintus.
13.
Sextus.
14.
Eminant
inde
aliquot
absurda.
15.
Conclusio
inde
deducta
veras
temporis
proprietates
contra
scholarum
nutum
explicat.
16.
Septimus
er¬
ror
probatur.
17.
Falsa
temporis
definitio.
18.
Mo¬
tuum
duratio
essentialiter
includitur
rerum
semini¬
bus.
19.
Tempus
nequit
esse
motuum
interna
mensu¬
ru.
20.
Octavus
error.
21.
Aliquot
absurdi
errores
inde
sequentes.
22.
Vnitatis
encomium.
23.
Scho¬
lae
per
suam
indigandi
ignaviam
deceptae.
24.
Quid
Augustinum
in
tempore
decepit?
25.
Autoris
ali¬
quot
considerationes
circa
tempus.
26.
Quid
sit
in
Genesi
dixise,
in
principis.
27.
Error
Aristotelis
de
leco.
28.
Duratio
magis
intima
rei,
quàm
sit
locus
aut
res
sibiipsi.
29.
Temporis
vera
essentialisque
proprietas.
30.
Cur
tempus
non
sit
de
praedicamen¬
tis.
31.
Male
instituri
etiam
malè
assuescunt.
32.
Quid
Heroës
deceperit
in
temporis
consideratione.
33.
Demonstrationes
aliquat,
etiam
è
Sacris
pro
Au¬
tire.
34.
Difficulter
prioritas
abstrahitur
à
tempore.
35.
Duratio
non
dicit
respectum
ad
res.
36.
Pro¬
batur
iam
solidate
hypotheses.
37.
Lex
fali.
38.
Consequens
ad
positiones
Scholarum.
39.
Prioritas
in
respectu
sati:
non
autem
temporis.
40.
Quid
sit
successio.
41.
Tractatus
de
aevo,
respectu
temporis.
42.
Respondetur
obiectioni
è
Sacris
allatae.
43.
De¬
monstratur
error
per
Angelorum
operationes.
43.
Argumentum
Scholis
contradicens.
45.
Probat
au¬
tor
multipliciter.
46.
Professio
Autoris
de
tempore.
47.
Hebetudo
quaedam
in
vera
motuum
divisione
&
mensura,
quoad
motum
dici.
48.
Horologia.
49.
Er¬
rer
horologiorum.
50.
Mensura
ab
Autore
excogi¬
tata.
51.
De
diebus
Criticis.
52.
Notatur
Paracel¬
sus.
53.
Crisis
medenti
parit
infamiam.
54.
Frivo¬
litates.
55.
Anni
climacterici
consideratio.
56.
A¬
strologorum
pertinax
subterfugium.
57.
Iam
defi¬
ciunt
pro
medietate
ab
asserto
numero
climaterice.
58.
Numeri
Sabbatharius,
Jubilei,
enneaticus,
etc.
spectantur.
59.
Hebdomas
non
tàm
ob
numerum,
nis
ob
perfidiam
Iudaicam
introducitur.
60.
Concluditur
tractatus
pro
vita
longa.
(1)
DE
Vita
longa
scripturo
vi¬
sum
fuit
tractatum
de
tem¬
pore
praemittere,
eo
quod
vita
longa
inseparabilem
de¬
beat
respectum
ad
duratio¬
nem.
Nec
tamen
id
à
me
sic
primo
lo¬
co
statutum,
quasi
vellem
vitam
metiri
per
tempus,
quin
potiùs
propriè
loquen¬
do,
Durationem
vitae
computo,
in
relatio¬
ne
ad
dies
&
annos,
quos
mox
demon¬
strabo
non
esse
tempus.
Paradoxa
qui¬
dem
(fateor)
at
nihilominus
vera
do¬
ctrina.
Etenim
Aristotelem
alibi
ostendi
initiorum
naturae
penitùs
ignarum,
&
materiae
Physices
penuriosum,
ac
proin
tempus,
locum,
vacuum,
infinitum,
fortu¬
nam
atque
eiusmodi
abstractas
conside¬
rationes,
planéque
peregrinas
in
ordine
naturae,
tanquam
Instituta
Physica
essent,
totus
ridiculus
exposuit.
Ego
autem
vitae
longae
praemisi
speculationem
Temporis
hactenus
ignoti:
Quapropter
in
ejus
el¬
cidationem
hanc
statuo
PRO¬