DE
TEMPORE.
633
pus
sit
extera
quaepiam
consideratio
men¬
surae
motuum,
respectu
durationis:
cum
ciusmodi
consideratio
sive
habitudinis
relatio
sit
tantùm
externa
accidentalis¬
que
rebus
ipsis,
adeóque
merum
ens
ra¬
tionis:
non
autem
primordialiter
essen¬
tialiterque
insita
ipsis
seminibus,
prout
est
duratio.
(20)
Denique
scholae
supponunt
species
naturales
in
quantitatibus
conti¬
nuis:
Cum
tamen
continuum
vel
discre¬
tum
non
sint
res,
sed
nudae
consideratio¬
nes
rerum
secundùm
mensuram.
Res
ha¬
bent
quidem
suas
species
reipsâ,
sed
illa¬
rum
consideratio
tanquam
ens
rationis
caret
essentialibus
speciebus
in
Physicis.
Pudeat
igitur,
quod
tempus
inter
men¬
suras
e
entia
rationis
sive
non
entia
sta¬
tuerint.
(21)
Pudeat,
inquam,
scholas
Physi¬
cas,
plus
se
contemplatas
Mathesin,
quàm
ipsam
naturam.
Futile
est
itaque,
species
in
numeris,
per
quas
in
rerum
natura
di¬
stinguerentur,
agnovisse:
nesciisse
ta¬
men
unitatem
esse
numerum:
Utpote
unum,
in
sui
alteritate
non
minus
est
di¬
stinctum
per
unitatem
à
quovis
alio
nu¬
mero,
quàm
est
denarius.
Neque
enim
ulla
est
ratio,
propter
quam
duae
unitates
magis
constituerent
numerum,
quàm
u¬
nica;
(22)
siquidem
in
binario
adhuc
ambae
unitates
sunt
discretae
&
distinctae,
imò
integrae
in
suo
illarum
esse,
nec
desierunt
aut
abierunt
in
aliquod
tertium
propter
earum
connexionem:
Nam
binarius
nil
designat
praeter
binas
unitates.
Ulcero¬
sum
est
itaque,
duas
res
permanere
in
sui
priore
esse
connexa,
attamen
ob
solam
istam
connexionem
generasse
speciem,
à
se
utraque
diversam.
Quocirca
unitas
propriissimè
est
omnis
numerus,
eo
quod
ex
illa
fluat
omnis
numerus,
estque
omnis
id
eò
numerus
nihil
praeter
unitatum
con¬
nexionem.
Vnde
ipsa
unitas
Divinitatis
typus
est:
eo
quod
exin
omnes
fiant
nu¬
meri,
atque
iterum
in
eandem
resolvan¬
tur.
(23)
Equidem
scholae
quoties
per
Mathe¬
sin
aliquid
concepere,
id
statim
subter
re¬
gularum
generalitatem
in
naturam
con¬
torsere.
Sic
namque
ex
quatuor
putatitiis
elementis
quatuor
qualitates,
complexio¬
nes,
ac
humores
confusè
adaequando,
hae
rixae
translatae
sunt
usque
in
astra,
cuncta¬
que
suis
figmentis
consentientia
statue¬
runt.
(24)
Quâ
nimirum
methodo
continuum
speculatum
in
Mathesi
aptarunt
punctis
linealibus,
&
tandem
quoque
tempori.B.
Augustinus
fatetur
quidem,
tempus
ali¬
quid
esse,
sed
nesciri
temporis
quiddita¬
tem;
quia
scilicet
falsis
è
Paganismo
the¬
sibus
imbutus.
Quare
erubesco
etiam
at¬
que
etiam,
temporis
essentiam
velle
ex¬
plicare.
Sed
hunc
osorem
non
timeo,
qui
iam
in
coelis
veritatem
adspicit.
(25)
Inprimis
namque
à
tempore
succes¬
sionem
omnem
abstuli,
qui
iam
magnis
authoritatibus
Ethnicarum
scholarum
ju¬
gum
excusseram.
Siquidem
initiò
medita¬
bar,
stetisse
coelos,
non
tamen
aliud
tem¬
pus
fuisse
stante
sole,
quàm
modò.
Itaque
coepi
istam
durationem
absque
successio¬
ne
motus
coeli
dimetiri:
Et
consequen¬
ter
sensim
didici,
omnem
à
tempore
se¬
questrari
successionem:
&
hanc
duntaxat
motui
accommodare:
Tum
dein
insa¬
num
reputare,
Solem
quandoque
stetisse,
&
nihilominus
adhuc
hodiè
tempus
intra
coelorum
motum
demergere.
Nam
etsi
detentio
ista
Solis
sit
miraculosa,
attamen
duratio
proin
non
fuit
miraculosa.
Dein
conspexi,
quod
ab
initio
tempus
iam
es¬
set,
nondum
existente
die,
sive
ante
natam
lucem
&
segregationem
ejus
à
tenebris.
Coelum
ergo,
Terta,
aquarum
abyssus,
te¬
nebrae,
&
dies
ipsamet
erant,
antequam
coeli
orbita
de
finiret
diem.
(26)
In
principio
inquam
creaturarum,
non
autem
in
prin¬
cipio
temporis.
Quia
istud
rerum
ini¬
tium
includit
aliquod
Dum,
ut
sensus
sit:
Quanquam
Deus
ab
aeterno
statuerit
res
creare:
Dum
tamen
infinitae
bonitati
pla¬
cuit
emanare
in
operationem
ad
extra,
tum
in
principio
creavit
Deus
coelum
&
ter¬
ram.
Atqui
ante
creaturam
erat
illud
Dum,
quia
Deus
non
habebat
opus
crea¬
râ,
vel
creatâ
duratione,
nec
res
creandae
habe¬
Mmmm