DE
TEMPORE.
640
longitudinis
unius
pedis,
pendebatque
pondus
liberum
in
aere;
Movebam
au¬
tem
pondus,
ut
pulsaret
in
aëre
batilli
campanae
instar.
Dico
igitur,
quod
omnes
ac
singuli
pulsus
consequentes
ad
ulti¬
mum
usque
erunt
ubique
locorum
primo
pulsui
aequales.
Nam
quantum
primus
pulsus
major
est;
tantò
consequentes
sunt
minores,
atque
ideo
tanto
possunt
esse
tardiores
in
motu,
non
autem
in
initio
aut
eorundem
fine.
Item
sive
filo
appen¬
datur
unica
libra
sive
plures,
non
tamen
proinde
erunt
inaequales.
Sed
si
filum
sit
bipedale,
erunt
singuli
pulsus
praecisè
du¬
plo
tardiores;
Igitur
iuxta
fili
longitudi
nem
accelerantur
aut
retardantur
pulsus.
Sicque
mora
cuiusque
motus
praecisè
no¬
tari
potest.
Aequalitatem
autem
pulsuum
istorum
notabit
Musicus.
Denique
cum
vis
motiva
sit
ut
robique
unicum
initium
motus
aequale,
moderativum
celeritatis
iuxta
loci
distantiam:
idcircò
necessum
est,
pulsum
tàm
unius
librae,
quàm
plu¬
rium
esse
aequalem.
Suppono
itaque
pul¬
sum
bipedalis
longitudinis
esse
mediocris
pausae,
poterit
ergo
ille
pulsus
in
16
mi¬
nores
distinctos
subdividi,
poteritque
in
gnomone
observari,
quot
pulsus
fili
pe¬
dalis
dederit
horae
quadrans:
sicque
an¬
nus
praecise
commensurabitur.
(52)
Quantum
autem
ad
dies
criticos
atti¬
net,
observatio
quidem
in
natura
basin
habet,
quatenus
Archeus
noster
coelo,
rum
rhythmum
explicat.
Equidem
Luna
semper
14
die
processit
ad
locum
sibi
op¬
positum,
quo
ferebatur
primâ
die.
Cense¬
tur
idcirco
natura
Archei
vires
oppositas
nacta:
Pariter
sic
&
septima
dimidium
oppositionis
habet,
ut
&
lunae
aspectum
quadratum
ad
punctum
initii.
Proinde
namque
7
&
14
dies
sunt
mali
respectum
morbi:
boni
autem
respectu
Archei
hu¬
mani.
Rara
ergo
dies
critica
extra
mor¬
bos
acutos;
utcunque
aliter
senserit
Pa¬
racelsus.
(53)
Sedulo
tamen
notavi,
quod
nus¬
quàm
sit
crisis,
ubi
Medicus
artis
suae
gna¬
rus
morbum
ante
crisis
exspectationem
sustulit.
(54)
Etenim
ut
natura
ordinariis
gau¬
det
motibus,
iisque
assueta
est,
&
unitate
virtutis
motricis
gubernatur
lubens:
ita
quando
totum
morbi
negotium
suis
in¬
cumbit
tantum
humeris,
statas
ipsa
cit
cri¬
ses,
quas
alioqui
medelae
anticipat
boni¬
tas
pravitasque
retardat
vel
perdit.
Sic
nempe
dies
criseos
14
in
quadragesimum
protelata
est.
Boni
ergo
&
fidelis
Medici¬
est
negligere
crises;
Praestaretque
aegros
Medente
caruisse,
quotquot
per
crisin
evadunt,
multo
magis,
quorum
crisis
tar¬
dior
est.
(55)
Glorientur
enim
Scholae
de
criti¬
cis,
crisin
statuant,
doceant
naturam
proe¬
liari
cum
morbo,
sit
ipsis
crisis
sine
lite
&
judice.
Mihi
saltem
visa
impertinens
si¬
militudo
proelii
illius
&
ineptè
criscas
transsumtum
nomen.
Commenta
enim
hujusmodi
de
manu
in
manum
tradita,
quibus
omne
agens
ob
solas
contrarieta¬
tes
litem
sustinere
creditur;
Vno
enim
absurdo
dato,
plura
mox
subsequuntur
ca¬
tenatim.
Docui
namque
alibi,
naturam
nescire
contraria,
nec
morbum
proeliari.
Naturam
scilicet
plùs
morbo,
ut
ovo,
in¬
cumbere,
quàm
quod
sit
contraria:
Si
natura
sola
sit
morborum
medicatrix.
Sic¬
que
cuncta
maturat,
ut
ad
finem
perve¬
niat,
adeóque
sic
etiam
morbi
finem
in¬
tendit
maturando
media.
Ita
nec
mor¬
bus
repugnat
naturae,
dum
maturatur,
non
magis,
quàm
ovum,
dum
fovetur,
cum
fovente
gallina
pugnat.
Morborum
nam¬
que
seminibus
destinata
est
sua
perio¬
dus:
non
quidem
quae
mysticis
dierum
numeris
debeatur,
sed
solis
maturitatum
exigentiis.
Nam
si
cocta
&
non
cruda
sint
movenda
iuxta
Hippocratem;
Sagax
ac
mitigatus
naturae
Rector
statis
momen¬
tis
suas
novit
maturitates,
quas
ipse
solus
perficere
cogitur,
non
quidem
ob
distin¬
ctam
morborum
animositatem
in
certa¬
mine:
sed,
maturatis
sordibus,
desistunt
ad¬
haerere
solidis
partibus.
Ast
quorsum
tan¬
tus
criticorum
dierum
commentarius
(Ju¬
nior
quinque
libros
de
criticis
conscripsi,
quos
dein
Vulcano
obtuli)
si
oporteat
sic