641
DE
TEMPORE.
sic
esse
instructum
Medentem,
ut
morbum
periculosum
reddat
insontem,
&
longum
abbreviet,
id
est,
praecidat,
ne
in
crisin
pro¬
teletur:
Crisis
ergò,
ut
iudicium
sonat,
esto
iudex
&
accusatrix
medentum,
&
ba¬
iulantis
solius
naturae
testimonium:
quia
tantùm
contingit
Crisis,
ubi
viscidum
adhaeret
vel
sonticum
concluditur,
&
ul¬
timatâ
maturitate
sequestrari
optet.
(56)
Quantum
verò
spectat
ad
annum
Cli¬
mactericum
tractum
ex
productione
nu¬
meri
septem
in
novem,
nimirum
in
an¬
num
vitae
63,
stolidum
est
inventum:
quippe
septuaginta
anni,
dies
homi¬
nis,
&c.
ergò
imposturam
falsi
incusant
Sacra
apud
Christianos;
adeoque
Dae¬
monis
est
inventum,
qui
hostis
vitae
no¬
strae
procurat
mortis
metu
senes
ante
sta¬
tutam
horam
percellere.
Alioqui
nam¬
que
quid
facit
numeri
in
numerum
pro¬
ductio
ad
cursum
vitae?
Anni
quidem
in
suas
messes
atque
maturitates
properant
&
recurrunt.
Quare
&
annorum
revolu¬
tiones
revolutionumque
numeri
potiùs
recursuum
identitatem,
quàm
numerum
aut
vitam
respiciunt
directè,
nulloque
modo
ad
numerum
praeteritum
se
refe¬
runt,
eò
quod
anni
singuli
desinant
in
praecisam
sui
singularitatem,
nec
se
refle¬
ctant
super
praecedentium
pluralitatem?
(57)
Inter
reliquos
aliquis
stupidè
ad
nume¬
rum
numerantem.
Profectò
ut
pium
est
&
Christianum
vitam
agnoscere
à
manus
Conditoris,
Principis
vitae:
ita
perdito¬
rum
est
vitam
à
Planetis
&
numeris
mu¬
tuasse.
Etenim
quanquam
DEUS
certo
spatio
cuncta
disposuerit
ex
suo
lubitu
&
beneplacito,
stultum
tamen
esto
causali¬
tatem
attribuere
numeris.
Si
plantae
pro¬
lificandi
vim
habuerint
ante
natas
stellas,
&
vi
verbi
vegetent,
est
pudendum
Chri¬
stiano
vitam
humanam
suaeque
duratio¬
nis
&
exsistentiae
potestates
dedisse
nume¬
ris
numerantibus.
Annus
ergò
climacte¬
ricus,
sive
astrorum
numeratos
recursus,
vel
numerum
recursivum,
sive
demum
nu¬
merum
numerantem
spectemus,
inanis
est
garritus,
Sacris
repugnans,
quae
vitam
à
70
ad
80
annos
miseram
vocant,
non
ob
annos
praeteritos,
ut
neque
ob
illorum
nu¬
merum
numerantem,
sed
quia
inoletae
sunt
seminibus
necessitates
à
Principe
vi¬
tae
sic
statutae.
(58)
Sed
stentantur
de
numero
Sabbatario,
quia
septimus
est.
Ad
id
repugnat
quin¬
quagesimo,
qui
est
subilei
totusque
sab¬
batarius,
atque
adeo
annus
septuagesi¬
mus,
quia
septies
decimus
plus
sabbati¬
zat,
quàm
sexagesimus
tertius;
quia
an¬
nus
nonus
est
enneaticus,
qui
nil
ad
Sab¬
batismum
confert.
Si
namque
dies
septi¬
mus
est
Criticus
propter
positiones
Lu¬
nae,
ergò
non
ob
numerum;
nec
Lunae
cum
numero
annorum
63
climacterico
quicquam
intercedit
commune.
(59)
Etenim
Astrologi
iubent
annum
56
in
nocturnis
nativitatibus
propter
Saturni
(pudibun¬
dam
sanè)
frigiditatem
duplatam:
an¬
num
verò
63
in
diurnis
genituris,
pro¬
pter
ridiculas
siccitates
Mercurii
&
Mar¬
tis,
maximè
periculosum:
Sed
hi
praeter¬
quam
quod
pro
medietate
saltem
clima¬
cterico
anno
valedicant,
contradicunt
textui:
"Septuaginta
anni,
dies
hominis,"
etc,
de¬
nique
desciscunt
à
numeris,
dum
qualita¬
tes
elementorum
in
opem
vocant,
easque,
delirando,
in
astra
traducunt.
Si
mors
in
valle
miseriarum
sit
calamitatum
finis,
deberet
annus
Climactericus
esse
quin¬
quagenarius,
qui
Sabbatarius
est
ac
Iubi¬
lei.
(60)
Deus
quidem
hebdomadem
in
dies
7
distinxit,
non
ob
numeri
mysterium
aut
dignitates;
sed
quia
praenovit,
vix
sibi
va¬
catum
iri,
nisi
mandasset
quamobrem
sal¬
tem
septenum
diem
sibi
deberi
voluit,
ut
toti
vacaremus
semel
saltem
in
septima¬
na;
(61)
Non
enim
quod
numerus
sacrum
vel
mysterium
contineret,
sed
suae
beni¬
gnitatis
testabatur
indultum,
quod
de
se¬
ptem
saltem
unicum
posceret:
Eia,
si
se¬
ptimum
sibi
consecravit,
cur
addis
&
no¬
num,
non
sibi
consecratum?
Cur
sacro
numero
(ut
ais)
nubitis
profanum,
ut
in¬
de
fabricemini
climactericum?
An
tibi
lici¬
Nnnn