VITA
LONGA.
642
licitum
est
dies
Deo
sacros
fecisse?
Quo¬
modo
demum
si
septem
&
novem
myste¬
rium
in
se
haberent,
facies,
quod
nume¬
rus
ex
producto
septem
in
novem
sacer
erit?
cum
speciebus
numerorum
iuxta
vos
nil
possit
addi
vel
demi,
quin
conti¬
nuò
ipsa
mutetur
species?
Dies
decem
pro
pane
azymo
ante
&
post
festum
prae¬
cepit
Deus;
sed
quid
authoritatis
istud
dat
pro
denario?
Vacandum
sibi
impe¬
rabat
Dominus
diebus,
quibus
beneficus
illis
fuerat,
nec
nobis
observandi
sunt
propterea.
Ideóque
nec
sacrum
numeris
addixit.
Itaque
posteras
Iudaeorum
per¬
fidias
continet
ista
doctrina,
quae
dein
ex
Astrologorum
futilitatibus,
melancholi¬
cisque
sive
amentibus
putationibus
ar¬
tes
atque
regulas
ad
inanem
lubitum
ac¬
commodatas
finxere,
quorumque
aliquot
maniacis
remediis
iam
curavi,
cum
ejus¬
modi
obstinatio
suâ
non
careat
amentiâ.
(62)
Finaliter
ergò
constat,
quod
vita
longa,
quam
tracto,
non
sit
respectu
Durationis
sive
temporis:
sed
motuum
ab
initio
us¬
que
in
finem
defluentium,
quorum
scili¬
licet
mensura
in
Durationis
constantia
non
sit
ipsa
Duratio,
sed
motus
alter,
qualis
est
dies,
qui
solâ
sui
pluralitate
vi¬
tae
metitur
longitudines,
quare
Sacra
dis¬
junctim
dicunt:
In
diebus
illis.
Itemque
per
dies
virorum
rerum
contingentias
describunt,
non
autem
per
temporum
successiones,
quas
paganismus
introdu¬
xit,
locutione
penitùs
fabulosâ,
quia
tem¬
poris
nulla
est
pars,
successio
vel
alte¬
ritas.
VITA
LONGA,
ARS
BREVIS
1.
Vita
abbreviari
debuit
meritò.
2.
Considera¬
tio
vitae
longae
ex
dono
Dei
profluit.
3.
Ali¬
quot
factiones
discipulorum
Paracelsi
circa
vitam
longam.
4.
Obiectio
pro
desperatione
de
vita
longa.
5.
Quanta
sit
vitae
longitudo
penes
autorem.
6.
Cur
terminus
vitae
longae
tàm
diversus?
7.
Probatur
vi¬
ta
longa.
8.
Notatur
Galeni
insufficientia.
(1)
DE
vitae
brevitate
conqueri¬
mur
ferè
omnes,
at
spa¬
tium
vitae
sat
longum,
die¬
rumque
pluralitas
satis
ma¬
gna,
si
tota
benè
collocetur.
Perpende
enim,
quantum
somnus,
otia,
vanae
occupationes,
parentes
&
amici
te¬
cum
de
vitae
spatio
diviserint
actum
dis¬
cernes,
nostram
de
vitae
brevitate
que¬
rimoniam
esse
mendacem.
Haec
Seneca
quandoque
censuit.
Christiani
verò,
qui
mortem
introitum
ad
vitam
sperant,
de
vitae
brevitate
nequaquam
plangere
de¬
bent.
Nam
certus
est
Electorum
atque
reproborum
numerus,
qui
ut
citius
im¬
pleretur,
propter
multorum
iniquitates
dies
vitalis
accurtari
debuit,
ut
&
nume¬
rus
accelerari
ob
festinantiam
diei
novis¬
simae.
Alioquin
enim,
licet
mundus
totâ
sui
amplitudine
esset
fertilis,
non
tamen
sufficeret
alendis
omnibus,
ob
praefatam
festinantiam
editis
&
edendis,
si
horum
quisque
ad
vitae
longae
terminum
attin¬
geret.
Porrò
quantumvis
susti
meritò
gaudere
deberent
de
vitae
suae
brevitate,
&
à
contrario
sensu
injusti
plerique
o¬
ptent
vitae
longaevitatem
(forte
namque
in
senio
emendabuntur)
attamen
cum
nemini
constet,
an
in
Dei
conspectu
iustus
censeatur;
Potissimùm
quod
in
conspectu
ejus
non
iustificabitur
omnis
vivens.
Iudicavi
proinde,
incumbendum
unicuique
seriò
pro
antiquae
benedictionis
adeptione,
ob¬
edienti
parentibus
pollicita.
Vita
ergò
longa
visa
est
mihi
totius
Philosophiae
apex,
eò
quod
iucundam
atque
utilissi¬
mam
pendat
meditationem.
Dolenda
in¬
primis
summoperè
mors
personae,
quae
mortalibus,
patriae
suaeve
familiae
colu¬
mna
foret,
nisi
propter
aliquod
melius
ex
mandato
vel
permissione
Dei
obiret.
Quisque
enim
idcirco
in
vitae
longae
amo¬
rem,
desideria
&
optatum
sua
fertur
sponte,
soláque
valetudinis
aut
fortuna¬
rum
aerumnosâ
jactura
optatum
mortis
ac
vitae
taedia
adducit
desperatis.
Ast
vi¬
tae