855
ARS BREVIS. 643
tae longae adipiscendae sola desperatio in¬
dagantes terret, eo quod anteactis ante
Paracelsum seculis Scholas, de vita longa
meditatas nihil, docent muta illarum si¬
lentia. (2) Vtpote astu Satanae mors irrepsit,
ejusdem proin dolo quoque vitam lon¬
gam hucusque suppressam non immeritò
auguror, cum generis nostri sit iuratus
hostis. Quem tamen vitae longae scopum
Omnipotens nuper in mentem huma¬
nam instillare est dignatus, ut de his tan¬
quam nomini suo gloriosis, nobisque ne¬
cessariis, post novorum morborum con¬
scriptum in nos exercitum, seriò pensite¬
mus. Licet donum arboris vitae maneat
in manu Domini, quamdiu ejus dispensa¬
tor manere decreverit. Adepti nuperi
spernentes qualitatum primarum connu¬
bia, humorum collegia, praerogativas, de
cubitusque, sensim ad medendi unito¬
num aspirarunt, sub quo remediorum in¬
gressum se invenisse primùm rati, se voti
compotes factos, gloriati: quibus succes¬
sere, qui reperirent rerum subtilitates,
seu medicinarum puritates nondum suffi¬
cere ad tantum fastigium, quod nempe ad
vitae longitudinem ingredi possent, eo
quod peractis accretionis nostrae muniis
ad prima nostri constitutiva non ampliùs
penetrarent seseque commiscerent. Dotem,
inquam, quam accrescendo res sunt ade¬
ptae, si non intus ad primum limen exuant,
saltem non procul intro versus radices
homogeneorum deferant: Longè autem
adhuc absunt, ut potestates vitales à fluxu¬
suo ad interitum detineant. (3) Idcirco enim
doctiores à Paracelso deinceps in varias
opinionum factiones atque in desperatio¬
nem vitae longae defecere: Alii quoque ma¬
jori animo & spe allecti per pollicita Pa¬
racelsi magis quàm rerum teste experien¬
riâ suffulti, multa promiserunt, quibus
non responderunt posteà eventus: eo
quod vitae longae radicem una cum para¬
celso nescieverint. In arduis quoque de¬
sponderunt ignaviores dicendo: "Constitu¬
rus est vitae terminus, quem nemo praeteribit".
(4) Frustraneum itaque censentes, quicquid
audaculi de vita longa promiserint. At
non rite perpendunt, quod qui vitae desti¬
navit terminum, eadem opera etiam quae¬
libet media ad istum vitae terminum requi¬
sita simul destinaverit; Frustrà alioquin
arbor vitae in Paradiso; frustraque de terra
Medicinam creasset ab initio, nisi rerum
termini naturales prolongari medendo
possent. Etenim si non utar remediis, sta¬
tutus est mihi terminus, quem non prae¬
teribo; iuxta illud: "Hei mihi, quod incolatus
meus prolongatus est!" Si Adam non edat de
ligno vitae, statutum habebat vitae termi¬
num: at si comidisset, utique nec fuisset
mortuus. Est ergo spes ad vitam longam,
sola autem defuit cognitio medii. (5) Nec e¬
nim loquor de Vita longa è Scaiolis de¬
flua; Ejusmodi fabulas Paracelso relin¬
quo. Nec denique is sum, qui annos vitae
longae ad dies Mathusalem extendo. At
magni facio Nestoris aetatem; aut Iohan¬
nis de temporibus. Sed Paracelsus vitam
tercentum annorum, despecto nomine,
brevem, physicam & accurtatam vocat, i¬
mò si non ad annum ignis prorogetur, se
indignam aestimat, polliceturque suorum
arcanorum vi vitam Nestoream, nullo
quasi negotio secuturam. Ast apud me vi¬
ta longa terminum habet 120 annorum,
ultimum verò trecentorum annorum, ut¬
pote quos aliquot animalia quotidiè spon¬
tè attingunt, homo autem rarissimè, idquo
non nisi insolitis quibusdam locis. (6) Cur au¬
tem vita longa tanta exspatietur amplitu¬
dine. fit, quod utrobique recipiatur per mo¬
dum Recipientis. Non enim arbor vitae
moderna me amplius nunc capacem red¬
deret minimae dignitatis vel termini, ob
depravatam, per multas procellas, vitae
meae lucem, cujus filum adhuc in lino
pręsciderunt. "Implebit in bonis desiderium tuum,
& renovabitur ut aquila Iuventus tua". Nec
enim dicitur ut aquilae. quia aquilae non
redditur iuventus pristina. Sed aquila re¬
novatur non secus atque serpens senectam
& cervus cornua exuunt, licet interim
non cessent sub istâ renovatione senesce¬
re, adeò ut aquila festinet in canas plumas.
Igi¬
Nnnn 2