ARS
BREVIS.
643
tae
longae
adipiscendae
sola
desperatio
in¬
dagantes
terret,
eo
quod
anteactis
ante
Paracelsum
seculis
Scholas,
de
vita
longa
meditatas
nihil,
docent
muta
illarum
si¬
lentia.
(2)
Vtpote
astu
Satanae
mors
irrepsit,
ejusdem
proin
dolo
quoque
vitam
lon¬
gam
hucusque
suppressam
non
immeritò
auguror,
cum
generis
nostri
sit
iuratus
hostis.
Quem
tamen
vitae
longae
scopum
Omnipotens
nuper
in
mentem
huma¬
nam
instillare
est
dignatus,
ut
de
his
tan¬
quam
nomini
suo
gloriosis,
nobisque
ne¬
cessariis,
post
novorum
morborum
con¬
scriptum
in
nos
exercitum,
seriò
pensite¬
mus.
Licet
donum
arboris
vitae
maneat
in
manu
Domini,
quamdiu
ejus
dispensa¬
tor
manere
decreverit.
Adepti
nuperi
spernentes
qualitatum
primarum
connu¬
bia,
humorum
collegia,
praerogativas,
de
cubitusque,
sensim
ad
medendi
unito¬
num
aspirarunt,
sub
quo
remediorum
in¬
gressum
se
invenisse
primùm
rati,
se
voti
compotes
factos,
gloriati:
quibus
succes¬
sere,
qui
reperirent
rerum
subtilitates,
seu
medicinarum
puritates
nondum
suffi¬
cere
ad
tantum
fastigium,
quod
nempe
ad
vitae
longitudinem
ingredi
possent,
eo
quod
peractis
accretionis
nostrae
muniis
ad
prima
nostri
constitutiva
non
ampliùs
penetrarent
seseque
commiscerent.
Dotem,
inquam,
quam
accrescendo
res
sunt
ade¬
ptae,
si
non
intus
ad
primum
limen
exuant,
saltem
non
procul
intro
versus
radices
homogeneorum
deferant:
Longè
autem
adhuc
absunt,
ut
potestates
vitales
à
fluxu¬
suo
ad
interitum
detineant.
(3)
Idcirco
enim
doctiores
à
Paracelso
deinceps
in
varias
opinionum
factiones
atque
in
desperatio¬
nem
vitae
longae
defecere:
Alii
quoque
ma¬
jori
animo
&
spe
allecti
per
pollicita
Pa¬
racelsi
magis
quàm
rerum
teste
experien¬
riâ
suffulti,
multa
promiserunt,
quibus
non
responderunt
posteà
eventus:
eo
quod
vitae
longae
radicem
una
cum
para¬
celso
nescieverint.
In
arduis
quoque
de¬
sponderunt
ignaviores
dicendo:
"Constitu¬
rus
est
vitae
terminus,
quem
nemo
praeteribit".
(4)
Frustraneum
itaque
censentes,
quicquid
audaculi
de
vita
longa
promiserint.
At
non
rite
perpendunt,
quod
qui
vitae
desti¬
navit
terminum,
eadem
opera
etiam
quae¬
libet
media
ad
istum
vitae
terminum
requi¬
sita
simul
destinaverit;
Frustrà
alioquin
arbor
vitae
in
Paradiso;
frustraque
de
terra
Medicinam
creasset
ab
initio,
nisi
rerum
termini
naturales
prolongari
medendo
possent.
Etenim
si
non
utar
remediis,
sta¬
tutus
est
mihi
terminus,
quem
non
prae¬
teribo;
iuxta
illud:
"Hei
mihi,
quod
incolatus
meus
prolongatus
est!"
Si
Adam
non
edat
de
ligno
vitae,
statutum
habebat
vitae
termi¬
num:
at
si
comidisset,
utique
nec
fuisset
mortuus.
Est
ergo
spes
ad
vitam
longam,
sola
autem
defuit
cognitio
medii.
(5)
Nec
e¬
nim
loquor
de
Vita
longa
è
Scaiolis
de¬
flua;
Ejusmodi
fabulas
Paracelso
relin¬
quo.
Nec
denique
is
sum,
qui
annos
vitae
longae
ad
dies
Mathusalem
extendo.
At
magni
facio
Nestoris
aetatem;
aut
Iohan¬
nis
de
temporibus.
Sed
Paracelsus
vitam
tercentum
annorum,
despecto
nomine,
brevem,
physicam
&
accurtatam
vocat,
i¬
mò
si
non
ad
annum
ignis
prorogetur,
se
indignam
aestimat,
polliceturque
suorum
arcanorum
vi
vitam
Nestoream,
nullo
quasi
negotio
secuturam.
Ast
apud
me
vi¬
ta
longa
terminum
habet
120
annorum,
ultimum
verò
trecentorum
annorum,
ut¬
pote
quos
aliquot
animalia
quotidiè
spon¬
tè
attingunt,
homo
autem
rarissimè,
idquo
non
nisi
insolitis
quibusdam
locis.
(6)
Cur
au¬
tem
vita
longa
tanta
exspatietur
amplitu¬
dine.
fit,
quod
utrobique
recipiatur
per
mo¬
dum
Recipientis.
Non
enim
arbor
vitae
moderna
me
amplius
nunc
capacem
red¬
deret
minimae
dignitatis
vel
termini,
ob
depravatam,
per
multas
procellas,
vitae
meae
lucem,
cujus
filum
adhuc
in
lino
pręsciderunt.
"Implebit
in
bonis
desiderium
tuum,
&
renovabitur
ut
aquila
Iuventus
tua".
Nec
enim
dicitur
ut
aquilae.
quia
aquilae
non
redditur
iuventus
pristina.
Sed
aquila
re¬
novatur
non
secus
atque
serpens
senectam
&
cervus
cornua
exuunt,
licet
interim
non
cessent
sub
istâ
renovatione
senesce¬
re,
adeò
ut
aquila
festinet
in
canas
plumas.
Igi¬
Nnnn
2