INTELLECTUS
ADAMICVS.
705
ADAM
iusta
nomina
indebat
cunctis
animalibus:
horum¬
que
ideò
intimam,
siue
in¬
tuitivam,
scientiam
habebat,
quae
Adeptum
naturae
dici¬
tur.
fortè
pariter
herbarum,
mineralium
imò
&
astrorum
plenissimam
cognitio¬
nem
habebat.
Siquidem
oblato
obiecto
non
antea
viso,
noverat
penitissimas
ejus
pro¬
prietates.
Concludunt
hinc
plerique
can¬
dem
nobis
datam
cognitionem,
proprieta¬
te
vernaculâ:
tanquam
posteris,
Adami
hae¬
redibus:
sed
per
peccatum
obscuratam,
Alij
verò,
penitùs
sublatam
esse
conten¬
dunt,
esu
pomi
scientiae
boni
&
mali.
Haec
dudummalè
persuasus,
etiam
credidi
eheu!
quid
enim
intentatum
reliqui,
ut
ad
pro¬
missum
laborem
Sophiae,
Paradisum
vitae
longae,
per
scientiam
Adamicam
pertin¬
gerem.
Sed
tandem
multa
observavi,
quae
ist
haec
principia
subverterent.
Nam
inpri¬
mis
vix
mihi
persuadere
potui,
quòd
A¬
dam
in
statu
innocentiae
sciret
illa;
atque
plura,
quae
postmodum
per
esum
scientiae
boni
&
mali
nesciret.
Id
quidem,
si
pomum
oblivionis,
soporis,
vel
ignorantiae
manducasset.
Non
autem
ubi
pomum
scien¬
tiae
edisset.
At
si
in
peccato
originali,
ipse
originalis
transgressor
&
naturae
humanae
deturpator,
adhuc
scivit,
quę
prius
sciebat:
quomodo
enim
per
super
acquisitam
no¬
vam,
&
alterius
indolis
scientiam,
velut
in
vetito
fructu
depositam,
posteris
omnem
abstulisset
scientiam?
quinimò
ipse,
qui
ex
creatione
omnem
scientiam
habebat,
praeterquam
quae
occultâ
paraphrasi,
ac
peronomasia,
à
spiritu
divino
vocatur
scientia
boni
&
mali,
saltem
hunc
in
poste¬
ros
non
traduxisset?
si
enim
esu
pomi,
o¬
culi
ejus
sunt
aperti,
quod
saltem
innotuit,
antea
quodammodo
clausos
fuisse
factus¬
que
sciens
bonum
&
malum,
&
vidit
se
esse
nudum:
cur
saltem
in
suo
semine,
non
tantundem
scientiae
fuit,
atque
in
pomo?
Cur
si
per
ejus
semen,
translatum
sit
pec
catum,
non
transferatur
&
pudor,
ut
Indos
naturaliter
puderet
suae
nuditatis:
ut
triennem
puerum
saltem
puderet
suae
nuditatis?
non
secus
atque
Adamum
statim
à
manso
pomo.
denique
si
novisse
animalium
naturas,
societates,
ac
proprietates,
fuerit
ipsi
à
creatione
inditum,
atque
hinc
illi
medullitus
essentiale:
quomodo
Deus,
nostri
tantùm
amans,
sustulisset
essentialia,
intellectualia,
atque
vernacula
dona;
qui¬
bus
adorari
vult
in
spiritu
hominis,
natu¬
ralia
verò
cacodaemoni,
creaturarum
vilis¬
simo,
despectissimo
atque
pessimo
reli¬
quit?
Spiritum
nostrum
tantopere
depaupe¬
rasset,
favissetque
diabolo,
plusquam
filiis
hominum,
cum
quibus
esse,
vocat
suas
de¬
licias?
ego
sanè
postquam
cognitionem
vitae
longae,
causasque
mortis,
in
anima
concepi,
scivi,
quod
quamdiu
Adam
esset
immortalis,
ejus
mens
immediatè
corpus
suum
vivificaret:
&
regeret:
imò
eatenus
quoque
perfectè
intelligeret,
quaecunque
pedibus
suis
substituta
leguntur.
At
post¬
quam
anima
sensitiva,
seminaliter
intro¬
ducta
est
media,
inter
mentem
&
cor¬
pus,
Adam
deinceps
vixerit
in
anima,
vi¬
taque
mediâ,
id
est,
more
moderno.
Ac
mens
sua,
ad
sustentationem
animae
sensi¬
tiuae,
duntaxat
tenebrosum
de
se
sparge¬
bat
lumen,
per
carnis
nebulas,
super
vi¬
tam
novae
&
impurae
generationis.
Scien¬
tiae,
autem
pristinae,
quas
ante
lapsum
ha¬
bebat,
fuerunt
in
vita
sensitiva,
depositae
per
reminiscentiam;
caliginoso
tamen,
mise¬
roque
rationis
discursu
obtenebratae.
Cum
Brutorum
more
iam
generasset,
vitam¬
que
mediam
seminaliter
transtulisset,
tum
omnis
sua
scientia,
tam
pristina,
quàm
postera
(boni
&
mali
videlicet
earundem.
que
recordatio,
fuerunt
in
semine
obli¬
terata:
&
homo
inde
natus,
inanis
tabula.
Surrexit
quidem
abinde
in
posteris
vis
sen¬
sitiva,
sive
vitae
mediae
eadem
quae
in
A¬
damo.
quae,
ubi
iusta
maturitate
in
semine
adoleverat,
tandem
in
verum
lumen,
vita¬
lem¬
Xxxx