IMAGO
DEI
715
permanet.
Itaque
Intellectus
est
lumen
formale,
&
substantia
animae,
quae
in¬
tuitivè
cognoscit,
discernit,
vult
&
deside¬
rat
in
sui
unitate,
quicquid
in
seipso
com¬
prehendit,
&
volendo
iudicat.
Etenim
non
ampliùs
tum
recordatur
per
repeti¬
tionem
specierum,
rei
semel
scitae,
nec
per
circumstantias
ampliùs
inducitur
ad
cognoscendum;
sed
tum
est
omnium
in¬
tellectorum
unica
cognitio,
&
adspectus
intuitivus
intra
se.
Ita
tamen,
ut
unum
cognoscat
magis
praesentialiter
quàm
a¬
liud,
dum
Intellectus
se
reflectit
super
Intellecta;
quia
videlicet
est
in
ipsa
Ve¬
ritate,
&
distinctâ
Unitate.
Quid
si
idem
nunc
sat
quotidianum
in
memoria
arti¬
ficiali,
quod
recordativa
illa
memoria
non
sit
distinctus
actus,
ab
inductivo
judicio
Intellectus.
An
hoc
ergo
non
magis
erit
geniale
Menti,
à
turbulentiis
phantasticis
intelligendi,
semel
expeditae?
Neque
e¬
nim
his
obstat,
quod
in
vinis
memoria
pe¬
reat,
sospite
judicio,
vel
contrà.
Ebrius
namque,
vel
insanus,
non
rarò
recordatur
omnium
ante
ebrietatem
patratorum,
omniumque
sub
amentia
gestorum
per¬
endie
rediens
in
se
memorat.
Sunt
nempe
ista
heterogenealiter
distincta
in
corpore,
per
modum
recipientis.
Non
animatis
quoque
quandam
surdam
cognitionem
competere
annoto:
sensum
item
&
obiecti
affectionem,
quae
sympathetica
dici
caepe¬
runt.
Surda
verò
ejusmodi
obiectorum
perceptio,
illis
visus,
&
intellectus
instar¬
est.
Inest
praeterea
illis
virtus,
dos
scilicet
quaedam
vitalis,
alicujus
bonitatis
ac
valo¬
ris,
ad
fines
à
creatore
destinatos.
Est
&
ter¬
tia
potestas,
ex
utraque
praecedentium
resul¬
tans:
quae
est
iubili
ad
occursum
iuvantium,
&
aversionis
à
nocivis.
In
quibus
spectatur
quaedam
affectio
erga
obiecta.
Item
me¬
tùs
fuga,
&c.
Qui
triplex
scalae
gradus
manifestior
est
in
stupidioribus
insectis,
prout
&
in
hominibus
vesanis,
quibus
nullus
praesidet
Intellectus,
solaque
visua¬
lis
luminis
potestas
gubernatrix,
elucet.
His
tamen
praeterea
adest
actus
virtutum,
&
functionum
vitalium,
propter
quas,
&
per
quas
insectae
sunt.
Tertiò,
inest
illis
longe
manifestior
actus
formalis.
jubili,
&
aversionis.
Quae
denuo
in
aliis
sensi¬
tivis
adhuc
longè
clariùs
explicantur.
His
nimirum
competit
sensitiva
quaedam
Imaginatio,
cum
rationis
aliquali
dis¬
cursu,
quae
illis
loco
Intellectus
est,
plus
minusve
in
singulis
elucescens.
Adeò
ut
sagacitas,
voluntas,
memoria,
atque
reminiscentia,
illis
tanquam
sub
appre¬
hensionem
Intellectûs
cadant:
Mutatis
tamen
continuò
obiectis,
&
functioni¬
bus,
iuxta
materiem,
in
diremtiones
&
singularitates
pronam.
Est
&
illis
po¬
testas
bonitatis,
atque
virtutum
emana¬
tiva,
qua
animae
plus
minusve
propen¬
dent
in
suarum
virtutum,
aut
ferita¬
tum
exercitia.
Estque
tandem
&
illis
sua
complacentia,
taediumque
ac
thymosis
in
obiectorum
considerationes:
ita
anima¬
bus
sensitivis
counita,
quin
vix
sit
pos¬
sibile,
duas
contueri
personas,
quin
mox
uni
magis,
quàm
alteri
addica¬
mur.
Haecque
in
corporalibus
per
mo¬
dum
recipientis,
erunt
ob
id
in
homine
magis
clarificata.
Nolim
tamen
Dei
Imaginem
considerari
in
homine
esse
ob
ternarium
facultatum
aliquem,
qui
aliis
rebus
in
mundi
systemate
hactenus
reperiantur,
competere.
Certè
digni¬
tas
Imaginis
divinae
non
participatur
ullatenus
ab
aliis
creatis.
Siquidem
Imago
divina
est
duntaxat
animae
in¬
tima,
&
tam
propria,
quàm
est
ipsi
sua
essentia.
Proprietates
tamen
ani¬
mae
qualescunque,
non
sunt
mentis
ipsa
essentia:
sed
essentiarum
produ¬
cta,
posterioraque.
Neque
enim
con¬
dignum
est
majestati
Imaginis
divinae,
ex
qualitatibus
desumi.
Nam
proprie¬
tates
aliarum
rerum
colliquescunt
in
animae
essentiam,
ex
vi
imaginis
divinae.
Sin
autem
tanquam
attributa
censeantur,
id
propter
miserium
vulgo
intelligendi
mo¬
Yyyy
2