AURA
VITALIS
727
ipsae
à
priori
non
sunt
demonstrabiles.
Fermentorum
namque
sunt
essentiales
operationes,
in
rerum
transmutationem:
non
autem
accidentariae
accidentium
pro¬
pagationes,
ad
dispositiones
faciendas
duntaxat.
Est
ergo
spiritus
vitalis
planè
falsus;
ideò
balsamicus,
&
custos
à
corru¬
ptione.
Vt
quanquam
aqua
vitae
facilè
in
spiritum
vitalem
migret;
non
est
ta¬
men
hic
oleosus,
aut
combustibilis
instar
aquae
vitae:
sed
spiritus
vini,
solo
fermen¬
ti
attactu,
facilè
totus
in
spiritum
sal¬
sum
mutatur,
&
indolem
inflammabilem
extemplò
amittit.
Prout
docui
libro
de
Duelech,
quomodo
per
spiritum
urinae,
aqua
vitae
unico
instanti
in
offam
subti¬
lem
coaguletur.
Quod
de
sale
sangui¬
nis
volatili,
multò
evidentiùs
fermento
cordis
effectivo
licet
argumentari.
Qua¬
propter,
qui
cordis
palpitationem
ali¬
quantisper
tolerant,
licet
affatim
tum
multumque
vini
meracioris
hauserint:
attamen
non
facilè
inebriantur.
Eò
quòd
propter
urgentem
necessitatem,
citissimè
spiritus
vini
in
cor,
&
arterias,
spirituum
penuriosas,
attrahatur,
subitóque
in
spiri¬
tum
vitalem
formetur.
Restaurat
inquam
vires,
nec
tamen
tum
inebriat:
eò
quòd
non
ampliùs
peregrinus:
sed
facilè
dome¬
sticus
factus,
in
cor
tractus,
dein
per
arte¬
rias
quoquo
versus
dispensetur.
Non
ar¬
guit
enim
in
ad
versum,
quod
spiritus
sa¬
lis
petrae,
sit
acidus,
ac
quod
proinde
vi¬
talis
spiritus,
acidus
esse
debeat.
Neque
enim
spiritus,
unde
sal
petrae
in
terra
fie¬
bat,
acidus
tum
erat.
Estque
ideo
spiri¬
tus
vitalis
salsus,
viciniorque
spiritui
lotii,
quàm
salis
petrae,
qui
propter
adustionem
&
extractionem,
semper
nova
sui
concre¬
ti
est
creatura.
Quod
ergo
per
fermentum
fellis
jactum
est
fundamentum,
volatili¬
zando
&
salsum
faciendo:
hoc
deinceps
in
cordis
officina
perficitur.
Etenim
prae¬
viae
digestiones,
sunt
totidem
dispositio¬
nes
ad
vitales
functiones
&
necessitates.
Membro
enim
semel
stupefacto,
si
sensus
redierit,
id
sanè
cum
sensibilibus
stimu¬
lis
&
punctionibus
fit,
quae
verae
salsedi¬
nis
sunt
indicia.
Quod
autem
totus
cru¬
or
sit
merus
sal,
non
aliunde
clariùs
de¬
duci
potest:
quàm
quod
homogenealiter
totus
in
ascite,
&
in
ulceribus,
in
salsum
ichor
mutetur
per
facillimam
degenera¬
tionem.
Condecens
autem
fuit
spiritui
vitali
qualitas
salsa,
acuta,
&
materia
subtilis,
si
conservandis
membris
suffice¬
re
debebat.
Rubedo
quoque
cruoris,
fla¬
vedinem
assumit,
dum
sanguis
fit
arteria¬
lis,
eo
quòd
rubrum
per
salis
acredinem
flavescit
in
sui
dissolutione.
Nec
tamen
sanguis
omnem
rubedinem
amisit,
siquidem
pars
ejus
permanere
debebat
in
solido¬
rum
membrorum
nutrimentum.
Mortu¬
um
est
quicquid
hactenus
dixi,
spiritum
vitę
esse
salsam
aporrhoeam,
acutam,
&
è
san¬
guine
factam
per
sua
membrorom
vitalium
fermenta.
De
vita
ergo
spiritûs
dicam.
Et¬
enim
cum
vitae
muniis
fungi
debebat,
non
requirebatur
ut
esset
in
specie
liquoris
salsi,
aut
sanguinis,
vel
ut
illudat
sub
ima¬
gine
salsae
exhalationis:
at
quia
vivere
primariò,
vitamque
suscipere
debebat,
illuminari,
ipsi
fuit
opportunum.
Non
sa¬
nè
lumine
urente,
inflammante,
aut
igneo:
sed
lumine
simplici,
vitali,
de
natura
for¬
marum
animantatorum,
vitae
&
animae
sensitivae:
&
quidem
de
specie
humana.
Finge
enim
ad
illius
intelligentiam,
ver¬
mes
nitedulas
nominatos,
lucem
noctu
in
ventre
habere,
quae
nedum
splendeat
in¬
star
oculorum
felis:
sed
&
circumcirca
te¬
nue
lumen
effundat.
Lux
ista
exstinguitur
cum
vita
nitedulae.
Par
lumen,
finge,
quod
spiritum
vitalem
illuminat,
quoad
vivit
lucet,
&
propagatur
in
recenter
fa¬
ctum
spiritum,
debitè
elaboratum.
Et
quò
impurior,
minusque
elaboratus
fuerit,
eò
lumen
istud
esse
tenebrosius.
Exstinguitur
autem
in
nobis
lumen
istud,
perstite
spiri¬
tûs
materia
in
peste,
venenis,
&c.
prout
per
syncopen
&
palpitationem
lumen
ex¬
stinguitur,
&
spiritus
evanescit.
Sub
mor¬
tem¬