LUNARE
TRIBUTUM
735
veneni,
postquam
semel
ejus
tyrannidem
senserunt,
hostili
deinde
aversione
&
hor¬
rore
edoctas;
magna
praecautione
illius
generationem
vel
ab
ipso
initio
praepedi¬
re,
ne,
uti
prius,
incautè
in
illud
incidant.
Ergo
venenum
fit
in
homine,
non
autem
illi
connatum
ex
menstruo.
Quale
autem
istud
sit,
describi
nomine
nequit,
quia
pro¬
prium
nomen
extra
effectus
non
habet.
Sufficit
hoc
loco,
non
posse
menstruum
in
causam
trahi,
ob
antedicta.
Igitur
primum
menstruum
peccat
in
materia,
propter
so¬
lam
abundantiam.
Dein
gradum
subit,
Vt
primus
sit,
quo
cruor
ille,
à
praeceden¬
ti
lunae
cursu,
est
superfluus.
Alter
verò
simulatque
separatur
à
reliquo.
Tertius
autem,
dum
circa
uteri
vasa
deputatus
re¬
sedit.
Quartus,
qui
aliquantisper
ibidem
haeserit,
&
viam
mortis
intraverit.
Vlti¬
mus
tandem,
dum
iam
ut
cadaver,
&
in
auras
elapsus
est.
Peccatur
ergo
à
Scho¬
lis,
per
venae
sectiones,
dum
virgines
ex
parte
menstrui,
palpitationem
sentientes,
succurrere
satagunt,
sine
distinctione.
Nam
quanquam
menstruum
primi
gra¬
dus,
per
phlebotomiam
revulsam,
palpi¬
tationes
sedet:
In
tertio
tamen
menstrui
gradu,
exitiale
remedium
praedixi
archia¬
tris
nostris.
Eò
quòd
inanitis
brachii
aut
poplitum
venis,
retro
tractum
menstruum
à
viciniis
uteri,
in
venas
observaverim.
Siquidem,
quae
non
manent
inanitae;
sed
communione
continuitatis
replentur
ite¬
rum:
sicque
post
ingentes
palpitationes,
pulsuumque
intermissorum
pausas,
vel
post
subsequentes
laterum
dolores
acu¬
tissimos
ex
utero
(propter
nimirum
vi¬
rus
aluminosum
tertii
gradus)
virgines
repente
extinctas
propter
phlebotomi¬
am
me
invito
institutam.
In
primo
qui¬
dem
gradu,
demitur
abundantia
cruoris.
At
minus
malum,
licet
pars
effeti
cruoris
superstes
relinquatur.
Malim
equidem
naturam
in
sequestratione
&
expulsione
iuvare:
quàm
indistinctum
cruorem
hau¬
riendo;
naturam
debilitâsse.
Istud
adhuc
notabile:
quòd
licet
morbos,
per
dige¬
stionum
classes
distinxerim:
Menstrui
ta¬
men
mentionem
vix
fecerim.
Eò
quòd
menstruum
nec
digeratur,
neque
digestio¬
nis
sit
recrementum,
adeóque
alterius
est
conditionis.
Nam
primò
peccat
abun¬
dantiâ
bona,
de
in
superfluitate
onerosa
mox
privatur
vitâ,
&
virus
evadit.
Porcos
tamen
sanat
in
lepram
vergentes:
prout
&
confestim
equos,
ex
potu
intempestivo
contractos,
si
tantillum
menstrui
potitent.
Itemque
menstruum
alterius
mulieris
vi¬
rulentum
atque
verum,
paucis
guttis
ex¬
hibitum,
confestim
strangulavit
mulierem
profluvio
laborantem.
Cruor
autem
qui
tandem
in
profluviis
copiosus
excernitur,
paucis
guttis
potus,
profluvia
sistit.
Por¬
rò
quod
sola
mulier
(demtâ
forte
simiam
menstrua
patiatur:
ac
licet
menstrua
so¬
lam
accusent
abundantiam.
Vacca
tamen
ubere
arefacto,
non
patiatur
menstruum,
aliàs
plurimo
diffluat
lacte:
denotat,
quòd
cruoris
abundantia
sit
quidem
cau¬
sa
materialis:
at
non
proinde
finalis,
quamque
ideò
inter
naturales
non
redegi:
eò
quod
solus
Omnipotens
omnes
omni¬
um
fines
causales
intra
se
claudat,
qui
cun¬
cta
suaviter
disponit
pro
inscrutabili
judi¬
ciorum
suorum
abysso.
At
si
lubeat
cau¬
sam
huius
inquirere,
certum
est,
Evam
post
esum
vetiti
pomi,
prurigini
libidinis
se
subnoxiam
fecisse,
virum
in
congressus
excitâsse
&
admisisse:
hincque
conceptam
naturam
humanam
corruptam,
atque
de¬
generem
deinceps
perseverantem.
Cujus
corruptionis
ergo,
posteri
incomparabili
puritate
orbi
sunt.
Vnde
coniecturae
lo¬
cus:
quod
Eva
per
membrum,
quo
mul¬
tis
aerumnis
subnoxia
evasit,
testari
apud
posteros,
lapsus
sui
successivam
culpam,
&
cruentam
deturpationem
in
natura.
Et¬
enim
pars
qua
imago
Dei,
ex
sancto
spiri¬
tu
concipi
debebat,
cloaca
sordium
evasit,
testaturque
abusum,
&
culpam
peccati
in¬
delebilis:
ideóque
&
tolerat.
Quia
in
do¬
lore
paries
filios
brutorum
instar,
quia
deinceps
brutorum
more
concipies.
Sic
namque
ista
maledictio
introivit
in
natu¬
ram