IOAN.
BAPT.
HELMONTII
750
usum
vulneratorum?
(6)
Ostende
literas:
an¬
te
DEUS
sui
consilii
secretarium
elegerit)
sanè
utcunque
vageris
vario,
tandem
re¬
peries
non
aliâ
ratione,
apud
vos
esse
cu¬
ram
diabolicam,
nisi
quia
tenuitas
&
vo¬
catio
vestra
eam
non
capit.
Quid
mirum,
si
Theologus
nullus
haec
suboleverit?
(7)
Post¬
quam
enim
Sacerdos
&
Levita
transiissent
in
Jericho,
successit
Samaritanus
laicus,
qui
omne
ius
Sacerdotibus
inquirendi
re¬
rum
causas
eripuit:
natura
idcirco
abinde,
non
Theologos
in
sui
interpretes
vocavit;
(8)
sed
solos
Medicos
in
filios
optavit,
&
quidem
tales
duntaxat,
qui
pyròtechnia
instructi,
rerum
proprietates
examinant;
separando
potestatum
delitentium
im¬
pedimenta,
cruditatem
scilicet,
veneno¬
sitates,
&
feces,
id
est,
tribulos
&
spinas
è
maledictione,
naturae
virgini
passim
in¬
sertas.
Nam
cùm
natura
quotidiè
distil¬
let,
sublimet,
calcinet,
fermentet,
solvat,
coagulet,
fixet,
&c.
nos
certè
iisdem
ad¬
miniculis
rerum
proprietates
ab
occulto
cruimus
in
lucem,
naturae
soli
interpretes
fideles.
Theologus
autem,
quo
iudicet
pręstigio¬
sum
à
naturali;
à
nobis
prius
definitio¬
nem
hauriat
necessum
est:
ne
sutor
nem¬
pe
ultra
crepidam
labatur
turpiter.
De
DEO
Theologus,
naturalis
verò
de
natura
inquirat.
Multa
certè
ubique
Conditoris
bonitas
fuit,
qui
omnia
creata
in
ingratum
homi¬
num
usum
condidit:
(9)
nec
Theologorum
quenquam
assessorem
admisit:
quot
quan¬
tasque
rebus
virtutes
inderet;
nescio
sa¬
nè
interim,
quomodo
à
superbiae
peccato
excusari
possit,
qui
quia
non
percipit
rati¬
onem
naturalem,
tanquam
universa
DEI
opera
suo
metiens
acumine:
idcirco
auda¬
cter
negat
Deum
ejusmodi
rebus
virtutem
dedisse;
quasi
homo
vermis,
Dei
&
consi¬
lii
ejus
compos
esset:
omnium
animos
ex¬
suo
aestimat,
qui
putat
fieri
non
posse,
quod
intelligere
non
potest.
Mihi
profectò
nullatenus
mirum
vide¬
tur,
si
extra
magnetis
corpus
consimile,
&
solo
magnetismi
nomine
explicabilem
virtutem,
rebus
Deus
dederit.
Nonne
ad
magnetisimi
positionem
sufficere
deberet,
unicum
saltem
dari
exemplum
(per
plura
&
apposita
mox
adferam)
naturale
istius
lapidis,
ad
cujus
normam,
caetera
quoque
diversimodè
distributa
intelligantur
in
creaturis?
An
proinde
quia
novum
para¬
doxum
&
tibi
incognitum,
idcirco
&
satanicum
esse
debebit?
Absit
tam
deme¬
rite
de
divina
Conditoris
majestate
sen¬
tire:
neque
certè,
isto
honore
deferendo,
(10)
Satanae
blandiri
debemus:
quid
enim
ip¬
sum
uspiam
suavius
afficit,
quàm
si
bono¬
rum
operum
gloria
ita
deferatur
ei,
qua¬
si
ipse
eorundem
author
exstitisset?
(11)
Naturam
materialem
quotidie
magne¬
tismo
suo,
à
superis
formas
trahere,
coele¬
stiumque
favorem
expetere,
conceditis,
&
coelos
quippiam
ab
inferis
vicissim
alli¬
cero
invisibiliter,
ut
sit
liber
&
reciprocus
aditus,
&
in
unicum
totum
membrorum
concinna
chelys,
Magnetismus
itaque,
quia
passim
viget,
praeter
nomen,
nil
no¬
vi
continet,
nec
paradoxus,
nisi
iis,
qui
cuncta
derident,
&
in
Satanae
dominium
ablegant,
quaecumque
non
intelligunt.
Profectò
quaerenti
derisori
sapientiam
ea
non
exstat.
(12)
At
quaeso,
quid
superstitionis
habet
un¬
guentum
armarium:
an
quia
usnea
san¬
guine
mumia,
&
adipe
humanis
confla¬
tum?
atqui
innoxiè
his
utitur
Medicus,
&
ad
hoc
impune
venundat
seplasia.
An
fortè
quia
modus
utendi
tibi
novus,
vul¬
go
insuetus,
utrique
verò
admirabilis,
id¬
circo
effectus
erit
satanicus?
Subde
te,
nec
aestua;
mox
melius
habebis.
(13)
Etenim
modus
utendi,
nil
mali
conti¬
net.
Intentio
inprimis
bona
ac
sancta
est,
&
tantum
in
bonum
cedit
finem:
nempe
sanare
dolentem,
proximum
sine
dolore,
periculo,
&
sumtuum
ema¬
ciatione?
Hoccine
diabolicum
di¬
cis?
Denique
ipsa
quoque
remedia
res
naturales
sunt,
quibus
eam
facul¬
tatem
à
DEO
concessam
mox
argumen¬
tabi¬