855
DE MAGN. VULNERUM CURATIONE. 757
quàm sanguine: (42) non rarò quoque in la¬
pides & ossa, incumbit alba & bitumi¬
nosa substantia, coelitus demissa, quae us¬
nea fit. (43) Haec alibi crustam lapidibus indu¬
cit, ubi lapidescit; & alibi in muscum de¬
generat. Huc spectant ros, manna, thro¬
ni, thereniabin, nostoch, nebulgea, lau¬
danum, & his similia. Quanquam haec aë¬
ris substantiam magis participent: (44) ubi
interim siderum excretiones usneae altio¬
ris sunt prosapiae, & flores coelestes nun¬
cupatae; multa moliti sunt per eas; ut
pote cum coelorum favore, & influentia
continua sint ditatae, fundamento egre¬
giarum virtutum non carent. Usnea
igitur cranii, cum coelitus semen accepe¬
rit, uterum autem & suum incrementum
ex medullis mumialibus cranii humani,
& arcis microcosmi: non mirum, si insi¬
gnes, & supra vulgarem vegetabilium sor¬
tem, potestates obtinuerit astrales & ma¬
gneticas, quanquam non desint herbis,
quà herbae sunt, sui magnetismi. Dicam
quae vidi, Miles quidam, & nobilis, fru¬
stulum aliquod usneae cranii humani, in¬
tra cutem & carnem capitis, consolida¬
tum gerebat; (45) qui amicè intercedens, in¬
ter duos fratres, invicem de vita dimican¬
tes, gladio in capite caesus in terram ceci¬
dit, quo ictu pileus & coma, ad cutim us¬
que, velut novaculâ, discissa fuerunt,
pelle tamen illaesâ evasit. Vos conjicite,
cuinam causae, pellis tutela dedicanda sit.
Ego coniecturis non assuevi animum in
certis torquere: fulgur siquidem ensem
potentius, si laurum, non saltem vitulum
marinum quatit, nec equum attingit, cu¬
ius chamus, vituli marini pinguedine in¬
unctus sit; nec stabulum ferit, cuius po¬
stes tali adipe pingues sunt. Experien¬
tia est trivialis. Transeo attamen, & aliis
hanc arenam relinquo, ubi simile paradi¬
gma prius monuero. In Arduenna D.
Hubertus colitur, quò omnes à cane ra¬
bido demorsi tendunt (prout ad sancti
Domiti, & Bellini sacella alii confluunt.
flocculus ibidem de stola D. Huberti, in¬
tra frontis cutem, demorsi à rabido, soli
datur, & in posterum, à nulla fera rabida
feriri potest, dentesque arcet flocculus.
(46) Respondebis, id miraculum esse DEI, per
reliquias: esto miraculum. Deum tamen
in miraculis, ut plurimum ad latus natu¬
rae ire, hujusque morem observare, ipsi
suo flocculo ostendunt. Nam qui solo
verbo potest omnia, etiam mediis subin¬
deutitur. Sic sudor in sudario D. Pauli,
esto unguentum magneticum: sudor ve¬
rò aegrorum, vel etiam insensibile efflu¬
vium, ab iis effluens, esto sanguis vulne¬
rati, intra unguenti pyxidem, bacillo po¬
situs, è vestigio tota undique noxa ex
aegro magneticè trahitur. (47) Idque eo fit
potentius, quo magnes ille supernaturalis
majoris est efficaciae: par est scilicet utro¬
bique ratio, & par modus; nisi quòd in
mundo materiali, sanguine & unguento,
seu mediis corporalibus contingat: in su¬
pernaturali verò, per amicorum Dei reli¬
quias, multùm saltem hoc nomine vene¬
randas: quae ut unguento magnetico pro¬
ximiores evadant, è quibusdam fontem
olei, liquoris balsami indesinenter stillan¬
tem excitavit nostri misertus Deus; (48) quo
scilicet magnetico remedio utrobique
suffulti, certò sciamus, curationem ma¬
gneticam DEO acceptam & in utroque
mundo, consimili ordine, pari passu, uno¬
que ductore ire. Hinc nempe reliquiae re¬
centes, plura & angustiora edunt miracu¬
la, vel ubi transferuntur, tanguntur, etc.
quia necesse est magnetem fricari, move¬
ri, si ipsum trahere oporteat.
(49) Ad te usnea coelo sata redeo: qui enim
à rabie per flocculum, & alios pios ritus con¬
valuerit, nedum liber à cane furente in poste¬
rum relinquitur; sed quod magis est regium,
alteri potest demorso à cane rabioso, tem¬
pus differre ad multas quadragenarias, do¬
nec queat D. Hubertum suo commodo ad¬
ire, silente interim & suspenso veneno ra¬
bidi. (50) Consanguineum natura quoque dedit
Zinzilla (quę est excrementum diaphragma¬
tis in phlegmonem abiens) occidit, umbi Jone¬
instar
Dddd 3