DE
MAGN.
VULNERUM
CURATIONE.
757
quàm
sanguine:
(42)
non
rarò
quoque
in
la¬
pides
&
ossa,
incumbit
alba
&
bitumi¬
nosa
substantia,
coelitus
demissa,
quae
us¬
nea
fit.
(43)
Haec
alibi
crustam
lapidibus
indu¬
cit,
ubi
lapidescit;
&
alibi
in
muscum
de¬
generat.
Huc
spectant
ros,
manna,
thro¬
ni,
thereniabin,
nostoch,
nebulgea,
lau¬
danum,
&
his
similia.
Quanquam
haec
aë¬
ris
substantiam
magis
participent:
(44)
ubi
interim
siderum
excretiones
usneae
altio¬
ris
sunt
prosapiae,
&
flores
coelestes
nun¬
cupatae;
multa
moliti
sunt
per
eas;
ut
pote
cum
coelorum
favore,
&
influentia
continua
sint
ditatae,
fundamento
egre¬
giarum
virtutum
non
carent.
Usnea
igitur
cranii,
cum
coelitus
semen
accepe¬
rit,
uterum
autem
&
suum
incrementum
ex
medullis
mumialibus
cranii
humani,
&
arcis
microcosmi:
non
mirum,
si
insi¬
gnes,
&
supra
vulgarem
vegetabilium
sor¬
tem,
potestates
obtinuerit
astrales
&
ma¬
gneticas,
quanquam
non
desint
herbis,
quà
herbae
sunt,
sui
magnetismi.
Dicam
quae
vidi,
Miles
quidam,
&
nobilis,
fru¬
stulum
aliquod
usneae
cranii
humani,
in¬
tra
cutem
&
carnem
capitis,
consolida¬
tum
gerebat;
(45)
qui
amicè
intercedens,
in¬
ter
duos
fratres,
invicem
de
vita
dimican¬
tes,
gladio
in
capite
caesus
in
terram
ceci¬
dit,
quo
ictu
pileus
&
coma,
ad
cutim
us¬
que,
velut
novaculâ,
discissa
fuerunt,
pelle
tamen
illaesâ
evasit.
Vos
conjicite,
cuinam
causae,
pellis
tutela
dedicanda
sit.
Ego
coniecturis
non
assuevi
animum
in
certis
torquere:
fulgur
siquidem
ensem
potentius,
si
laurum,
non
saltem
vitulum
marinum
quatit,
nec
equum
attingit,
cu¬
ius
chamus,
vituli
marini
pinguedine
in¬
unctus
sit;
nec
stabulum
ferit,
cuius
po¬
stes
tali
adipe
pingues
sunt.
Experien¬
tia
est
trivialis.
Transeo
attamen,
&
aliis
hanc
arenam
relinquo,
ubi
simile
paradi¬
gma
prius
monuero.
In
Arduenna
D.
Hubertus
colitur,
quò
omnes
à
cane
ra¬
bido
demorsi
tendunt
(prout
ad
sancti
Domiti,
&
Bellini
sacella
alii
confluunt.
flocculus
ibidem
de
stola
D.
Huberti,
in¬
tra
frontis
cutem,
demorsi
à
rabido,
soli
datur,
&
in
posterum,
à
nulla
fera
rabida
feriri
potest,
dentesque
arcet
flocculus.
(46)
Respondebis,
id
miraculum
esse
DEI,
per
reliquias:
esto
miraculum.
Deum
tamen
in
miraculis,
ut
plurimum
ad
latus
natu¬
rae
ire,
hujusque
morem
observare,
ipsi
suo
flocculo
ostendunt.
Nam
qui
solo
verbo
potest
omnia,
etiam
mediis
subin¬
deutitur.
Sic
sudor
in
sudario
D.
Pauli,
esto
unguentum
magneticum:
sudor
ve¬
rò
aegrorum,
vel
etiam
insensibile
efflu¬
vium,
ab
iis
effluens,
esto
sanguis
vulne¬
rati,
intra
unguenti
pyxidem,
bacillo
po¬
situs,
è
vestigio
tota
undique
noxa
ex
aegro
magneticè
trahitur.
(47)
Idque
eo
fit
potentius,
quo
magnes
ille
supernaturalis
majoris
est
efficaciae:
par
est
scilicet
utro¬
bique
ratio,
&
par
modus;
nisi
quòd
in
mundo
materiali,
sanguine
&
unguento,
seu
mediis
corporalibus
contingat:
in
su¬
pernaturali
verò,
per
amicorum
Dei
reli¬
quias,
multùm
saltem
hoc
nomine
vene¬
randas:
quae
ut
unguento
magnetico
pro¬
ximiores
evadant,
è
quibusdam
fontem
olei,
liquoris
balsami
indesinenter
stillan¬
tem
excitavit
nostri
misertus
Deus;
(48)
quo
scilicet
magnetico
remedio
utrobique
suffulti,
certò
sciamus,
curationem
ma¬
gneticam
DEO
acceptam
&
in
utroque
mundo,
consimili
ordine,
pari
passu,
uno¬
que
ductore
ire.
Hinc
nempe
reliquiae
re¬
centes,
plura
&
angustiora
edunt
miracu¬
la,
vel
ubi
transferuntur,
tanguntur,
etc.
quia
necesse
est
magnetem
fricari,
move¬
ri,
si
ipsum
trahere
oporteat.
(49)
Ad
te
usnea
coelo
sata
redeo:
qui
enim
à
rabie
per
flocculum,
&
alios
pios
ritus
con¬
valuerit,
nedum
liber
à
cane
furente
in
poste¬
rum
relinquitur;
sed
quod
magis
est
regium,
alteri
potest
demorso
à
cane
rabioso,
tem¬
pus
differre
ad
multas
quadragenarias,
do¬
nec
queat
D.
Hubertum
suo
commodo
ad¬
ire,
silente
interim
&
suspenso
veneno
ra¬
bidi.
(50)
Consanguineum
natura
quoque
dedit
Zinzilla
(quę
est
excrementum
diaphragma¬
tis
in
phlegmonem
abiens)
occidit,
umbi
Jone¬
instar
Dddd
3