IOAN.
BAPT.
HELMONTII
758
instar
circumierit;
Curatur
autem
tutò
&
celeriter,
si
sanguine
cujusdam,
qui
semel
illo
morbo
laboraverit,
foris
vel
tenuiter
locus
inungatur.
Nempe
qui
semel
à
mor¬
bo
illo
convaluerit,
sanguinem
nedum
balsamicum
obtinuit,
unde
in
posterum
ab
eodem
morbo
tutus
sit;
verumetiam
eundem
affectum
curat
in
proximo,
ejus.
que
sanguinem
cutaneo
attactu,
vi
magne¬
tismi,
in
balsamum
similem
transplantat.
Dices,
si
magnetismus
sit
in
usnea,
fru¬
stra
erunt
reliqua.
Respondent
Medici,
quaedam
esse
principalia,
alia
verò
minus,
aliqua
esse
contrarietates
impedientia,
non
nulla
verò
excitantia,
quaedam
quo¬
que
augendo
promoventia.
Hanc
scilicet
fuisse
compositionis
necessitatem.
Quam¬
obrem
prout
fuit
impertinens
dicere.
Si
usnea
magnetismum
habet,
ergo
pro
re¬
liquis
frustra
exenteratur
homo:
Ita
quo¬
que
absurdum
esset
inculcare.
Si
usnea
per
se
non
habeat
sufficientem
magnetis¬
mum,
neque
adeps,
neque
sanguis,
&c.
Ergo
neque
toti
composito
inerit,
is
mag¬
nes
unguento
attributus.
Cùm
singula
ne¬
queant
adferre
in
compositionem,
quod
antea
in
simplicitate
non
habebant:
cogar¬
subinde
tuas
explere
vices,
&
pro
te
cavil¬
lationes
somniare;
verumtamen
debue¬
ras
prius
ex
rusticis
experimentis
didicis¬
se,
in
compositione
saepius
novam
atque
insolitam
qualitatem
emergere,
quae
in
singulis
antea
simplicibus
latebat
mini¬
mè:
novisse
nempe
conveniebat,
nec
vi¬
triolum,
nec
gallas
esse
nigra:
juncta
ta¬
men
atramentum
efficere.
Obiicies
rursus:
si
usnea
in
se
magne¬
tismum
custodiat,
ex
virtute
mumiali
os¬
sium,
&
coelestium
orbita:
ergo
eadem
non
ex
solis
craniis,
sed
ex
ossibus
quoque
cae¬
teris
sceleti,
colligenda
erit;
ridiculum
&
illud:
quippe
solo
natura
quoque
sub¬
est;
&
piper
recens
in
Italia
plantatum,
idcirco
hederam
patrat.
(51)
Veratrum
in
Tri¬
dentino
tractu,
vi
purgante
orbum
est.
Et
papavera
apud
nos
lethali
qualitate
pri¬
vata,
utcunque
patria
nostra
decuplo
gelidior
quàm
ipse
Thebe.
Ideo
varia
est
usnea,
vario
ossium
solo
succrescens.
Si
etenim
fulgur
in
tactis
loculis
nummos
li¬
quefaciat,
&
ex
decem
sodalibus
com¬
pressim
assidentibus,
unum
de
medio
tol¬
lat
e
collidat;
idque
inquam
non
casu
ali¬
ter;
sed
permissu
ejus,
qui
ne
frondem
de
arbore
injussam
decidere
voluit,
con¬
tingat,
&
cujus
solius
ope,
virtutes
omnes
stabilitae
sunt:
non
mirum
quoque
fuerit,
aliud
usneae
semen
magneticum
super
cra¬
nium,
&
alterius
classis
super
ossa
coelitus
depluere
caetera.
Saltem
os
capitis
valet
ad
epilepsiam;
non
item
ossa
reliqua:
tum
demum,
cerebrum
totum
in
cranio
con¬
sumitur
&
liquescit,
cujus
liquoris
(visce¬
ris
inquam)
irroratione
continua,
vires
cranium
acquirit
alias,
quas
aliis
abesse
os¬
sibus
animadvertimus.
Novi
satis
contradicentium
mores.
Cùm
enim
nil
in
rem
ipsam
momenti
ha¬
bent
amplius,
contumeliosiores
fiunt,
&
in
hominem
impingunt:
quocirca
dicet
fortassè
aliquis.
Magnetismum
esse
quid
novum,
à
Paracelso
solo
inventum:
eum
autem
fuisse
hominem
improbum
&
igna¬
rum.
Tum
quod
si
fuisset
uspiam
talis
virtus
naturalis,
illam
non
tot
saeculis
occultam
stetisse,
&
exspectasse
in
adven¬
tum
Paracelsi.
Respondeo
quoad
scommata,
&
multo¬
rum
subsannationes,
in
virum
Germaniae
decus
instillata,
ne
nuce
quidem
digna
esse,
&
asserentem
eo
ipso
reddere
indi¬
gniorem:
utpotè
qui
nedum
vivos,
sed
&
mortuos
iudicare
annititur.
Nam
quae
de
literis,
sapientia,
adeptisque
donis
per¬
hibent
ejus
monumenta,
non
est
quod
impar
laudem
ego,
qui
neminis
encomi¬
um
suscepi:
sed
res
ipsas
trutino.
Est
ita¬
que
obiectio
superbia
sua
sterilis,
quae
ni¬
mirum
praeter
vivos
&
mortuos,
etiam
DEUM
ipsum
iudicandum
assumit:
non
debuisse
nempe
in
Paracelsum;
sed
in
ali¬
quem
alium
(Jesuitam
fortè)
infudisse,
nec
seculo
Theophrasti,
sed
citius
multo,
aperuisse
tantam
naturae
consonantiam:
atqui