EPISTOLA
DEDICATORIA.
ticis.
Totam
Dialecticam
Rami
damnant
otiosi
&
segnes
logici,
quia
eius
fiducia
vident
suam
inertiam
exagitari.
alebat
fulianus
inter¬
dicere
Christianis
artes
philosophicas,
quàm
damnare.
Inuentum,
est
aliquid
Iuliano
etiam
acerbius
&
crudelius.
An
vero
in
vnius
Quer¬
cetani
potestate
est
Chymia?
Num
qui
Quercetani
libros
de
mate¬
ria
medicinae
obiter,
&
vt
canis
Nilùm,
legit,
inuenitque
aliquid
si¬
bi
displicens,
ius
accipit
in
totam
Alchymiam
damnandam?
Quid
si
alicubi
Quercetanus
delirasset?
Si
inter
plurima
praeclara
par¬
uus
appareret
naeuus?
Num
totus
liber
eius
Vulcano
consecrandus,
&
ipsa
scientia
nigro
theta
configenda?
Carptim
autem
vellicat
Censor
li¬
bros
Quercetani,
zaisesnam
non
attingit.
Hoc
est
ignauissimi
quoque
militis.
In
Quercetani
codicibus
inuenio
quidem,
plus
de
Idea
Seue
rini,
quàm
disciplina
Riolani,
sed
non
pauca
egregia:
non
pauca
Hippocratica,
&
est
ille
fortasse
non
tam
re,
quàm
verbis
singularis,
potiusque
Chymiater
parabolicus
seu
Hermeticus,
quàm
Paracelsi
scho¬
lae
addictus.
Itaque
etiam
suo
regi
vt
vt
Chymicis
inseruit
medicinis,
easque
aliis
commendat
nominibus,
tamen
non
praescribit
alia
catho¬
lica
praecepta,
quàm
quae
&
Hippocraticus
aliquis
artifex:
nec
iubet
ei
lapides
edere
pro
carnibus,
quae
non
essentius
Chymicis,
sed
aqua
communi
elixantur
in
edendi
vsum,
atque
ita
cetera
disponit
in
thera¬
peusi
tota.
Turquetus
quoque,
Haruetus
&
Baucynetus
palam
testantur,
se¬
ab
autore
Paracelso
non
pendere,
quanquam
Chymiatrian
profitean¬
tur
&
exerceant.
Quin
&
de
Chrysopoeia,
cuius
artificiis
veteres
me¬
dicinam
illam
suam,
quam
Elixyr
vocarunt,
ad
metalla
transmu¬
tanda,
&
corporis
sanitatem
defendendam
recuperandam
ve
praepa¬
rarum,
non
admodùm
sunt
soliciti.
Tante
minus
existimandi
erant
ab
Hippocratis
catholica
doctrina
defecisse.
Sed
feruor
ille
caecus
omnes
damnat,
&
exercitium
Chymiatricum
simul
cum
disciplina
&
perso¬
nis
eodem
corripit
turbine.
Amentis
hoc
sit
an
sapientis,
in
procli¬
ui
est
iudicare.
Sed
illi
mea
defensione
non
indigent.
(ùm
viderem
in
li¬
bellis
censoris
ea
vndiquaque
conquiri
argumenta,
paradoxa,
crimina,
conuitia,
accusationes,
calumnias
&
alia,
quibus
non
Alchymia
&
Chymiatria
Quercetani
oppugnatur,
sed
Alchymia
simpliciter
tan¬
gitur,
tentaturque
inuidiosa
reddi
&
exosa,
manibusque
studiosorum
excuti:
iam
autem
ad
praelum
dandus
esset
commentarius,
cùm
arte
ipsa
recognita
&
denuo
publicata:
stante
ista
censura
Parisiensi,
me¬
nec
meum
nec
artis
honorem
conseruare
posse,
multo
minus
finem
edi¬
tionis
totque
laborum
&
lucubrationum
consequi
quis
tam
caecus
est,
quin
videat,
aut
tam
demens,
quin
intelligat?
Quid
enim
facis
Libaui?
Artem
eruditissimae
in
tota
Europa
scholae
communi
suffragio
damnatam
recudis,
&
in
Europa
publice
proponis?
Consule
honori
tuo
&
emolumento
com¬
muni.
Quid
meritum
censes
eum,
qui
damnatam
artem
vulgat?
Parisiana
schola