EPISTOLA
DEDICATORIA.
schola
non
tantum
Chrysopoeiam
radicitus
extinctam
vult;
sedes
eius
vulgatores
in
crucem
actos.
Sed
bene
sperandum,
est
de
meis
Christo
au¬
sbice
&
fautore
laboribus,
ostendendumque
illi
scholae
in
damnanda
Al¬
chymia
non
iram
&
animositatem,
vti
nec
vehementem
ad
conuitian¬
dum
propensionem,
sed
sapientiam
prudentiamque
defuisse.
Inuidentia
istas
turbas
excitauit,
non
ignoratio
disciplinae
dicat
aliquis.
Verum
enimuerò
diuinare
non
est
meum.
Nemo
verò,
cùm
excutio
argumen¬
ta
censoris
non
in
Quercetanum
&
caeteros
(haec
enim,
ad
me
non
spe¬
ctant)
sed
in
Alchymiam
prolata,
confutoquè,
putet
me
calamum
in
Academiam
Parisiensem
strinxisse,
Censoris
argumenta,
argumenta
pe¬
tunt
mea:
rationes
in
alchymiam
impactae
rationibus
colliduntur.
Non
nominarem
Riolanum,
non
scholam
medicam,
nisi
hi
se
prius
nominas¬
sent
ipsos,
eaque
posuissent,
ex
quibus
concludendum
est
quòd
vi
posito¬
rum
sequitur.
aior
est
dignitas
artis
Chymicae,
quàm
scholae
istius
Parisianae.
Studiosius
defendenda
erat,
&
animosius
asserenda.
Sed
mo¬
dum
tamen
verborum
feci,
nec
est,
vt
indignentur
facto
Medici
illi,
si¬
qui
sunt
praeter
Gensorem
rei.
Eodem
enim
fure
pati
debent
erga
se
expe¬
riri,
quò
ipsi
in
Alchymiam,
eiusque
Professores
agendum,
sibi
censue¬
runt.
Qui
acerbe
in
artem,
honestissimam
verissimamque
scribit,
is
subire
debet
acerbae
rescriptionis
aleam,
putarequè
à
veritate
se
castiga¬
ri,
non
à
scriptore.
Tibi
vero,
vir
nobilissime,
defensionem
istam
ideo
mitto,
vt
memor¬
sis
pristini
amoris
erga
metui,
habeasque
studiorum
officiorumque
tibi
à
me
debitorum
perenne
monumentum.
Vale.
VI.
Id.
Febr.
veteris.
1606.
Rotemb.
ad
Tubarim.
PROOE¬