275
De
distractionibus.
manet
vel
in
omnibus,
vel
aliquibus
partibus.
Vbi
vis
eligenda
familiaris,
quae
essentiam
non
corrum¬
pat
aut
alteret
secus
ac
par
erat.
Sales
sunt
separabiles,
siue
in
aquoso
liquore
subsistant,
siue
calcibus
Sed
tamen
à
congenitis
salibus,
si
qui
facti
sunt
separatione,
non
possunt
auferri,
excepto
sale
petrae,
qui
aliquatenus
secerni
solet,
vti
&
à
chalcantho
&
alumine,
licet
difficulter.
Aqua,
quae
item
pro
me¬
dicina
est
in
aquis
fortibus,
quae
continent
calces
metallorum,
itidem
separantur
destillatione;
sicut
calces
à
salibus
edulcoratione.
Acetum,
quo
separantur
lixiuia,
quibus
extraximus
essentias
minera¬
lium
(lithargyri,
stibii
etc.)
manet
in
menstruo
nec
solet
separari.
Negliguntur
enim
quaedam,
post¬
quam
quod
maxime
petebamus;
assecuti
sumus.
Cardanus
in
10.
de
variis
causam
indagat,
cùr
acetum,
turbulenta
claret,
vt
minima
quantitas
vt
gutta
fermè
librae
sufficiat.
Dicit
eam
esse
vim
non
solum
acrem,
sed
potius
acidam,
quia
acidum
separet
sua
tenuitate,
faciatque,
vt
separatum
decidat
quandoquidem
quod
turbulentum
est,
ideo
superstet,
quoniam
licet
sit
grauius,
haereat
tamen
quia
tenax:
acidum
vero
soluat
lentorem
efficiatque
vt
turbulentum
subsidat.
"Omne
turbulentum
lentùm,
omne
acidum
dissecans":
acetum
valde
acre
clarum:
vnde
succos
separet
à
fecibus.
Haec
ille.
Non
quidem
refert
quid
ille
olim
declama¬
uerit.
Sed
iuuentutis
caussa
effata
ista
sunt
iudicanda,
ne
pariter
deliret.
Non
videtur
ipse
expertus
rem
esse,
sed
audisse
ex
aliis:
ait
enim:
Referunt
acetum
clarare
etc.
At
illi
forte
de
lacte
virgineo
conficiendo
senserunt,
vbi
prius
liquor
clarus,
affuso
aceto
turbatur;
Turbatum
quod
est
postea
sua
sponte
secedit,
sicut
cum
argentum
ex
aqua
forti,
vel
hydrargyrus
separatur,
Id
autem
etiam
aqua
dulci
fit,
&
sale.
Non
ergo
vis
est
in
acida
qualitate,
nec
in
tenuitate.
Fluctuat
autem
ipse
disputator,
dum
modo
acorem,
modo
tenuitatem;
mox
acrimoniam,
rursus
claritatem
producit,
ne
quid
praeterisse
videatur.
Facilius
erat
di¬
cere
omnia
conspirare;
&
sic
tota
sua
natura
acetum
clarificare,
cuius
rei
periculum
facere
poterat
in
vino
turbido,
vel
cereuisia,
aut
aqua
lutulenta:
in
lacte
coagulando
fortassis
etiam
vidit.
Omne
verò
turbi
dum
esse
lentum,
&
incidi
ab
aceto,
friuolum
est.
Aceto
extrahimus
cerussam,
lithargyrum,
&
reli¬
qua
plumbea.
Extractum
clarum
turbatur,
subsidetque
aceto
recente
quod
spiritus
suos
adhuc
habet,
&
acre¬
est.
Qui
lentor
hic
sit:
vel
qui
in
aquis
soluentibs
&
mineralibus,
quibus
succi
inuisibiliter
sunt
coniun¬
cti?
Non
ideo
in
aqua
sunt
calces
&
sales,
quia
lentę,
vt
in
muria,
vrina
colata
&
similibus,
sed
alia
ratione,
quia
nimirum
spiritus
per
minima
miscet,
continetque
misturam
tanquam
formalis
caloris
praesentia.
Ille
vbi
coctione,
vel
medicina
fuerit
dissipatus,
calces
terminantur
fitque
secessus,
vt
in
putredine
cum
humidum
natiuum,
calor
&
spiritus
euaporauerint.
Inde
etiam
turbatio
est,
quia
prius
inuisibilia
propter
spiritum
custodem
tenuitatis
&
misturae
exactae,
iam
euaserunt,
definita
&
aspectabilia,
seu
colorem
acce¬
perunt
ex
termino
lucis.
Alias
quae
vinum
feculentum,
oleum
turbidum
&
similia
clarificant,
non
omnia
sunt
acida,
vt
glarea,
lac,
calx
cum
caeteris.
Lac
adiaphanum
est.
Aceto
infuso
clarificetur.
Quaeritur
num¬
tenuitate,
&
acore?
At
coagulandum
non
est
acidum.
Non
est
ista
clarificatio
sed
secessus,
cui
accidit
aquo¬
sitatem
claram
esse;
Et
tamen
serum
iterum
turbatur.
Quando
enim
infuso
aceto
id
coquimus,
neutiquam
adeo
transparet,
vt
clarùm
dici
possit.
Gereuisiae
adiecimus
acetum
saepe;
sed
turbatio
non
cessauit.
Nec
ideo
clarum
acetum,
quia
acre,
cùm
acerrima
eius
pars
turbida
sit
plęrumque.
Alia
vero
ratio
est
spiritus,
qui
ex
aceto
colligitur.
In
Chymia
plura
sunt
exempla,
quod
acetum
turbet
potius,
quam
clarificet,
sicut
cum
lixiuio
infunditur,
cumque
lac
virginis
facimus.
Instrumenta
&
supellectilem
ad
hanc
operationem
supra
in
sceuasticis
exhibuimus,
nempe
catinos
triangulares,
fusorios
calices,
cucurbitulas
segregatorias,
furnu¬
lum
fusorium,
capsas
&
tripodas
seu
pedamenta
catinorum,
&
huiusmodi
alia.
Quando
de
calcinatione
potentiali
verba
faciemus,
repraesentabimus
segregatoriam
fornacem,
quam
aliqui
sibi
peculiariter
cu¬
rant
concinnari
pro
separatione
per
aquam
fortem.
Ea
etiam
hic
ministrare
potest.
Calor,
qui
adhibe¬
tut,
est
inaequalis.
Alius
enim
fusorius
est,
vti
de
fusione
diximus:
alius
qui
aquas
soluentes
actuet,
qui
quidem
neutiquam
est
validus.
Nam
saepe
ad
teporem
fornacis
vel
etiam
in
manu
siuimus
cucurbi¬
tulam
calefieri,
donec
teneri
propter
calorem
amplius
non
posset.
Si
quid
prima
opeta
non
soluitur
pe¬
nitus,
noua
aqua
repetatur
priore
effusa.
Admoueantur
vero
suae
suis
rebus.
Num
siue
fusione
seu
liquatione
possit
aurum
in
mercurium
&
sulphur
per
puluerem
mercuria¬
lem
diuidi,
non
immerito
ambigimus,
considerantes
homogeniam
eius
&
concretionem
fortem.
Sed
tamen
vt
dictum
est,
sunt,
qui
id
affirment
factum
solo
vini
spiritu
accenso.
Verba
Mirandulae
ex
lib.
2.
cap.
10.
"Vidi
ego
non
semel
minus
decima
parte
hora
disijci
metallum
sicut
sulphur
alta
petiuerit,
hydrargyros
ima."
Hoc
fieri
per
mercurium
sapientum,
non
est
dubium,
modo
recte
sit
praeparatus.
CAP.
XIX.
De
calcinatione
per
ignem
actualem.
Calcinatio
est
operatio,
qua
res
mineralis,
solutis
vi
ignea
continuationum
vinculis
in
calcem
re¬
digitur.
Id
autem
artificiose
fit
in
suis
vasis
fornacibusque,
varii
consilii
vsusque
gratia,
quando¬
quidem
calces
ad
multa
expetuntur.
In
mineralibus
maximè
locum
habet
ista
elaboratio,
siue
primum
&
naturaliter
sint
istius
classis
siue
per
artem
ad
hanc
perducta,
quanquam
non
omnium
sit,
sed
eorum
tantum,
quae
in
continuum
corpus
concreta,
compagem
habent
solidam,
nec
per
se
ardent,
hoc
est,
ter¬
ream
potissimum
ex
praedominio.
In
animalium
classe
calcinari
possunt,
quae
lapideam
duriciem
habent,
vt
testae
concharum,
ouorum
&c.
Inter
vegetabilia
sunt
pauca,
vt
semina
quaedam
lapidea,
coralli,
&
quae
insinuatione
calcium,
&
transmutatione
euaserunt
lapidea.
Ita
in
animalibus
nati
lapides,
vt
mar¬
garitae
etc.
calcinationi
subiacent.
Modo
vero
quodam
&
metaphora
etiam
plura
dicuntur
in
calcem
solui.
Aquae
salsae,
aluminosae
&
alia
diluta
non
calcinantur,
licet
post
separationem
aquositatis
terreum
corpus
relinquant.
Succinum,
&
alia
bitumina,
cùm
sulphure
si
quis
velit
in
calcem
deduci
posse,
im¬
propriè
hoc
illis
tribuerit.
Imo
nec
sal,
nisi
in
aliud
genus
&
lapideam
naturam
transmutatus
rectè
calcinari
dicitur,
neque
hoc
quaerunt
artifices,
quandoquidem
salis
naturam
calcinando
saepe
spectent
vt
sic
sal
aliquando
sit
cal¬
Ioh.
Franc.
Picus
Miran¬
dulae
&
con¬
cordiae
Do¬
mini
lib.
de
auro
tres,
aditi
Venetiis
anno
1586.