Sic
ex
aloe
triplicem
colligunt
succum.
290
Comment.
Alchem.
Part.
I.
Lib.
IV.
separata
distrahat.
Deinde
cum
eius
vis
&
procuratio
tot
exotericis
artibus
sit
communis,
nihil
pro¬
prietatis,
aut
iuris
proprii
habebit
in
Alchymia.
Nec
semper
essentia
est,
quae
exprimitur;
sed
non
ra¬
ro
elementarius
succus,
isque
interdum
noxius
aut
saltem
alienus
liquor.
Verum
enimuero
expres¬
sionis
vocem
nos
hic
peculiariter
adhibuimus,
non
tam
ipsam
designantes
exprimendi
rationem,
quam
extractionem
per
expressionum
modos,
qui
quidem
Chymicis
exercitiis
conuenire
&
vtiles
esse
sunt
deprehensi.
Eius
administratio
specialis
etiam
vulgo
intelligitur.
Iam
enim
torcularibus
&
pre¬
lis
vtimur,
iam
ponderibus,
vt
res
inter
dura
corpora
cogatur
ab
incumbente
pondere
humorem
in
se
contentum
reddere.
Interdum
stringimus
digitis
vel
aliis
instrumentis,
elidimusque
succum;
iam
in¬
ter
orbes
comprimimus:
aliquando
affrictu
simul
&
emulsione
rem
peragimus.
Est
quando
concus¬
sus
compulsioque
&
quassio
accedit.
In
turgentibus
succus
succedens
saepe
extrudit
antecedentem:
idque
interdum
&
spiritus
facit.
Sed
Chymicus
non
de
omnibus
est
solicitus,
negligitque
expressio¬
nes
puluerum,
halituum,
excrementorum,
nisi
κατὰ
συμβεβηκὸς
&
alterius
gratia
haec
quoque
cogitur
assumere.
Varietas
rerum
&
succorum
requirit
praeparationes
varias,
de
quibus
in
Alchymia.
Vt
hac
quoque
in
parte
inseruiisse
nobis
Philosophi
ingenium
appareat,
quae
de
pressilibus
scripsit
quae
πιεστὰ
appellauit
parumper
contemplabimur.
"τὰ
πιεστὰ"
(inquit)
"ἐστι
ὅσα
ὠθούμενα
εἰς
αὐτὰ
συνιέναι
δύναται,
εἰς
βάθος
τοῦ
ἐπιπέδου
παραλλάττοντος,
οὐ
διαιρουμένου,
καὶ
μὴ
μεθισταμένου
ἄλλου
ἄλλῳ
μορίῳ
Pressilia
sunt,
quae
cum
im¬
pelluntur,
possunt
in
seipsa
cedere
&
coire,
superficie
in
profundum
subsidente
citra
diuulsionem,
partium
confusio¬
nem
&
subterfugium,"
vti
fit
in
aqua
quae
contra
transfertur,
vt
reddidit
interpres,
id
quod
Aristoteli
est
ἀντιμεθίσταται.
Cedunt
enim
eius
partes,
&
premens
inuoluunt,
&
circumobsistunt,
seu
obsident.
Ef¬
ficiens
itaque
pressionis
causa
erit
motus
externus
violentus,
nempe
pulsio
&
incussio
seu
ictus:
for¬
ma,
partium
coitio
in
profundum
ex
superficie
manente
vestigio
prementis.
Materia
&
subiectum
patiens
ea
dicuntur,
quae
poros
seu
meatus
habent
corporis
congeneris
seu
cognati.
Nam
quae
pre¬
muntur,
ideo
in
se
cedunt,
quia
meatus
habent,
qui
ex
diducto
amploque
in
arctum
&
angustum
cogi
possunt.
Illi
meatus
ad
sensum
vacui
sunt
(alias
aëre
pleni)
aut
corpore
aliquo
referti,
quod
necesse
est
relinquere
locum
suum
in
pressione
&
secedere,
quod
dum
fit,
expressio,
seu
ἐκπυεσμὸς
nascitur
quam
exquirimus.
Declarat
aurem
etiam
rem
exemplis
Philosophus.
Nam
inter
pressilia
refert
spon¬
giam,
ceram,
carnem.
Impressilia
(ἁπίεστα)
vocat
carentia
poris,
aut
eos
oppletos
non
cessuro
cor¬
pore
habentia:
vt
ferrum,
lapis,
omnisque
liquor.
Haec
de
pressilibus
&
impressilibus
Aristoteles,
quae
vsui
possunt
esse
Chymieo,
quandoquidem
premendo
exprimit,
&
sic
non
quoduis
pressile
videt
suo
negotio
aptum
esse,
quod
quidem
ad
extractionem
per
pressionem
attinet,
(Nam
in
quibusdam
magisteriis
etiam
vtitur
aliis
pressionibus,)
sed
illa
tantùm,
quae
in
poris
suis
habent
liquorem,
vel
suc¬
cum
separabilem,
quanquam
aliqua
intra
se
contineant
etiam
alia
corpora,
quae
eliciuntur
premen¬
do,
vt
cum
ex
spongia
spongites
lapis,
ex
capite
cerebrum,
quod
tormenti
quoddam
genus
dicitur
es¬
se
apud
Barbaros:
Ec
eliduntur
compressione
etiam
alia
contenta
in
intestinis,
ventriculis,
etc.
Sit
iam
nobis
expressio
extractoria
essentiarum
proposita.
Patet
ex
duris,
&
non
cedentibus
in
se
exprimi
nil
posse,
vti
nec
ex
circumfusis,
quae
pressionis
vim
subterfugiunt,
nisi
ad
naturam
pressilium
perducan¬
tur
arte.
Deinde
si
essenria
actu
est
humida,
&
in
procliui,
fluxuque,
ruptis
obstaculis
facile
potest
elici,
maxime
si
non
minimis
poris
est
digesta,
sed
cauitatibus
maloribus
contenta,
vt
mel
in
fauo,
succus
in
malo
granato,
cerasiis
&
huiusmodi,
resina
liquida
in
vesiculis
abiegnis,
&c.
Quo
fluidior
est
liquor,
eo
compendiosius
faciliusque
exilit
perruptis
carceribus.
Quocirca
si
non
actu
est,
sed
in
potentia,
Si
arctissimis
stipatus
poris,
si
parcior,
quam
vt
effluxu
separetut,
ars
adhibet
praeparationes.
Et
qui¬
dem
primi
modi
exemplum
est
in
his,
quae
succum
habent
fusilem
seu
liquabilem
à
calore.
Haec
in
sua
duricia
concretioneque
pressioni
non
obediunt,
aut
saltem
difficulter,
nisi
calore
liquefacta:
Deinde
in
his
quoque,
in
quibus
per
humorem
resoluitur
concretio
sicca.
Secundus
modus
competit
illis,
quorum
compages
frangenda
tritione
est,
vt
pori
confusi
amotis
terminis
commeent,
simulque
fundant,
quod
sigillatim
dare
non
poterant.
Et
fit
in
his
vt
prior
liquor
collectus
vnitusque
abluat
&
secum
trahat
secundum.
Modus
tertius
praeparationem
accipit
per
humiditatem
externam,
maceratione,
vaporatione,
elixatione
collatam.
Haec
multa
potest
simul
officia
exequi.
Nam
septa
emollit
facitque
peruia,
deinde
concretum
succum
remittit,
facitque
vt
accepto
humore
intumescat:
Praeterea
veniculum
est
ipsi.
Se¬
cum
enim
dum
exprimitur,
trahit
essentialem:
Omnino
etiam
alias
extrahendi
potestates
habet,
&
ex
non
pressili
facit
pressile,
maxime
si
accedat
comminutio
vt
vndiquaque
se
insinuare
externus
li¬
quor
queat.
Intelligit
itaque
tyro
Chymicus,
si
per
expressionem
extrahere
velit,
se,
si
non
natura
sua
pressile
sit
corpus,
&
ita
dispositum,
vt
reddere
succum
queat,
quomodo
id
praeparare
debeat.
Alicubi
coincidunt
modi
plures,
alicubi
vnus
statim
succedit.
Itaque
inter
expressionum
exempla
occurrunt
nonnulla,
quorum
tritas
offas
aqua,
aut
vino
aut
simili
liquore
seu
irrigamus,
seu
vaporamus
ante
pres¬
suram,
vt
fit
in
seminum
oleis:
nonnulla
in
sartagine
torrentur:
alia
macerantur:
&
sic
vnicuique
suum
tribuitur,
quod
exemplis
in
Chymia
fit
euidentius.
Illud
notare
conuenit,
cum
liquorem
addimus,
quod
pro
consilio
debeat
esse
electus.
Nam
si
quaerimus
extractum
syncerum,
vt
ex
arefactis
cerasiis,
vel
vuis
passis,
etc.
talis
esse
debet,
vt
pure
separari
queat,
vt
aqua
dulcis
seu
simplex
stillatitia.
Deinde
notandum
tempus
&
ratio
additamenti
est.
Nam
ex
aliquibus
merum
exprimitur
prius,
postea
cum
non
amplius
fluit,
nec
est
spes
in
repetita
calefactione,
quae
vim
liquefacientem
habet,
submittitur
ve¬
hiculum
vltimo,
vt
abluat
secumque
educat
essentiae
reliquias.
Insuper
est
differentia
quaedam
expres¬
sorùm,
vt
in
vino,
ita
&
caeteris.
Etenim
nobilior
succus
ex
aliquibus
primo
statim
conatu
fluit,
vt
ex
vuis
protropum.
Succedit
ignobilior;
&
ille
formalior,
hic
materialior
censetur,
quia
ex
concretione
cum
materia
elementari
firmiore
traxit
inquinationem
maiorem.
Sed
non
in
omnibus
ita
se
res
habet.
Sunt