337
Com.
Alch.
Tart.
A.
LiB.
V.
De
Comp.
aliísque
dialogis,
quibus
intimae
Alchymiae
fundamenta
continentur
omnia
ab
vno
oriri
debere;
&
ab
vno
non
nisi
vnum
esse,
in
vnum
omnia
desinere,
cum
το
εν
sit
αρχη
και
τελος
όντων,
est
pronuntiatum.
Col¬
locatur
vnum
in
gradu
supremo,
&
principio.
Nihil
est
superius
supremo.
Itaque
non
relinquit
Chymi¬
ca
essentia
post
se
compositionem;
auersatur
eam,
fastidit,
repellit,
[το
έν
και
ειναι/GR]
eiusdem
sunt
iugi.
Essen¬
tias
(ουσιας)
facit
Chymia.
Non
ergo
transcendere
vnitatem
debet,
&
in
pluralitate
elaborare.
το
εν
(
vt
est
in
Parmenide)
κατα
πασαν
κινησις
ακινητον.
Quocirca
ne
potest
quidem
haec
ars
essentiarum
vltra
vnum
progredi,
cùm
nullus
ei
post
vnum
sit
motus,
&
ex
simplici
non
fiat
nisi
simplex,
vtpote
cuius
motus
quoque
simplex
est.
Si
coelestes
essentias
ex
concretione
elicit
Chymia:
Illae
vero
sunt
simplices;
compo¬
sitiones
negligere
debet.
Patet
ergo
vnum
&
simplex
summum
Alchymiae
&
solum
scopum
videri,
vt
consequenter
in
arte
frustra
soliciti
simus
de
compositionibus,
quibus
non
perfici
eam
necesse
est,
sed
deprauari,
contaminarique.
Quicquid
enim
additur
perfectissimo
cum
non
possit
ad
eius
absolutionem
&
ornatum
quicquam
conferre,
necesse
est
peregrinum
quid
adiicere,
&
sic
tantùm
detrahere
perfe¬
ctioni,
quanto
accessorium
est
alienius.
Num
ergo
diuidenda
est
Alchymia
in
propriam
specialemque,
&
aliam
generalem
practicam,
sicut
Theologia
alia
per
se
syncera
est,
alia
totum
officium
Theologi
et¬
iam
practici
comprehendit,
estque
Euangelium
alias
per
se
duntaxat
laetùm
nuncium,
in
exercitio
ve¬
ro
tota
doctrina
Christiana,
etiam
legem
complectens?
Chymici
sane
iungunt
Medicinam
sibi,
&
non
tantùm
purùm
ab
impuro
separant,
arte
sua
sepa¬
ratoria,
sed
&
ad
vsum
per
telationes
multas
scoposque
accommodant.
Etiamsi
ergo
professioni
propriae,
quae
nihil
refert
ad
aliud,
sed
omnia
in
se
considerat
iuxta
propriam
cuiusque
naturam,
&
in
hoc
non
ha¬
bet
mistos
variosque,
sed
simplices
scopos,
non
opus
est
compositione,
tamen
practicae
prudentiae,
quae
confert
omnia
ad
varios
fines,
&
accidentia
circumstantiarumque
multitudinem
item
considerat,
ea
non
est
adimenda.
Sed
haec
si
concedantur,
deprehendemur
non
artem
per
se
dare,
nec
obseruare
scien¬
tiarum
leges,
sed
practicum
opus
ex
communione
plurium
in
omni
Philosophia
extruere,
quod
nimis
vti
vagum,
ita
inconsultum
est,
&
alienum
ab
artium
legitima
conformatione.
Infinitum
est
το
κατα
συμ¬
βεβηκος,
nec
potest
sciri.
Fortuita
multa
in
vsu
eueniunt.
Haec
scientia
comprehendi
nullo
possunt
mo¬
do.
Itaque
cum
omnes
artes
sint
finitae
&
constantes,
obseruationes
circa
singularia
sunt
infinitae,
nec
vllum
vnquam
modum
inueniunt,
quę
res
effecit,
vt
Socrates
sapientiam,
non
in
singularibus,
sed
vniuer¬
salibus,
non
in
concretis,
sensibilibusque,
sed
abstractis
&
Ideis
posuerit.
Nec
est
vlla
perfectio
speran¬
da
in
conatu
circa
singularia
numero
&
passionibus
infinita.
Perfectum
autem
omne
terminis
perfectio¬
nis
suae
clauditur,
&
his
ab
imperfecto,
dissolutoque
segregatur,
vt
definitio,
quam
nolumus
abesse
nostrae
arti,
vti
nec
demonstrationes
scientificas.
Iam
si
Alchymia
ars
est,
in
vnum
&
multa
prospicere
posse
de¬
bet,
vti
Socrates
apud
Platonem
ostendit.
Neque
enim
vnùm
axioma
artem
facit,
sed
plurium
homo¬
geneotum
methodica
conformatio;
Atqui
si
sint
multa
vnius
scientiae
axiomata,
num
omnia
de
sim¬
plicibus,
vt
sic,
si
non
sit
plane
vnum
numero
in
Chymia
(quòd
tamen
importune
contra
nos
euince¬
re
conatus
est
quidam,
quasi
nihil
sit
Chymicum,
nisi
vnum
illud
tantummodo
quod
lapidem
vocant,
reliqua,
quae
similiter
parantur,
esse
simulacra
quaedam
spuria;
non
pertinentia
ad
artis
essentialem
com¬
plexum,
quomodo
Stolci
de
sua
virtute
sola
appetenda,
&
caeteris
accessoriis
disputabant)
saltem
mul¬
ta,
sed
simplicitatis
aequalis,
tanquam
plures
indiuisibiles
vnitates,
gradu
tamen
&
ordine
differentes,
ponantur
extra
omnem
compositionem?
Verum
ne
hoc
quidem
admittit
Alchymia,
in
qua
certe
sunt
coniunctiones
multae.
Quid
enim
crebrius
in
ore
etiam
perfecti
magisterii
professoribus
est,
quam
matrimonium,
desponsatio,
impraegnatio,
impinguatio,
imbibitio,
nutritio,
consunctio
maris
&
foemi¬
nae
&
similia?
Contendunt
quidem
ad
vnum,
sed
ex
multis
naturae
homogeneae.
Hinc
illa,
famosi,
cir¬
culi
quadra
tura
&
huius
in
circulum
reductio,
sicut
&
trinitatis
ad
vnitatem
perductio.
Matrimonio
iungunt
fratrem
sorori,
sulphur
hydrargyro;
fixum
volatile,
spiritum
&
corpus
conciliant:
elementa
in
vnum
mixtum
componunt:
Solutionem
&
connexionem
principia
artis
ponunt,
quib.
aquilam
draco¬
ni
sociant,
ex
tribus
principsis,
ex
quibus
metalla
naturaliter
sunt
facta
lapidem
conficiunt,
ita
vniendo,
vt
nunquam
possint
separari.
Basilius
Valentinus
sponsum
sponsae
iungit,
pascitque
proprio
sanguine
&
carne.
Vocant
&
lapidem
suum
compositum,
&
huiusmodi
compositionem
frequentissime
enun¬
ciant.
In
adminiculis
quoque
istius
artis
magnus
est
compositionum
numerus,
dum
aquas
&
menstrua
coelestia,
clauesque
faciunt,
malagmata,
electrum,
elyxiria,
&
huiusmodi
innumera
fabricare
miscendo,
componendoque
docent:
Et
sane,
qui
essentias
quoque
me
as
extrahere
artis
suę
summo
fine
conten¬
dunt,
conantur
mista
naturalia
in
principia
resoluere,
&
ex
his
depuratis
nouas
compositiones
facere;
Quid
dicemus
de
Elyxiribus
compositis,
&
aquis
vitae?
Quid
de
balsamis,
gemmis,
spiritibus,
Azothi¬
co
sublimato
&
huiusmodi,
quae
tanta
sunt
frequentia
vt
ars
maxima
ex
parte
consumatur
praeceptis
compositionum?
Dirimunt
mixtum
in
plura,
&
iterum
ex
pluribus
vnùm
faciunt
peragentes
simula¬
cra
artis
Logicae,
quae
definitione
vnit,
&
inductione
geneta
vniuersalia
colligit,
diuisione
ex
vno
facit
multa.
Ad
obiecta
respondere
non
est
necesse.
Per
se
enim
patet
artem
separatoriam
dici
Alchymiam,
non
quod
ex
mistis
vnitione
naturali
alteratorum
elementorum,
tantum
faciat
simplicia,
sed
quod
ab
essentiali
parte
medicaque
separet
crudam
crassamque
&
virium
expertem,
siue
id
fiat
vno,
siue
multis
pro¬
ductis,
ita
relictis,
aut
denuo
vnitis:
vel
etiam
diuersarum
specierum
essentiis
compositis,
vti
fit
in
Lul¬
liana
illa
astrorum
ad
coelum
affixione,
in
qua
certe
compositio
fit
quintae
essentiae
generalis,
cùm
spe¬
cialium
rerum
naturis,
siue
simplicibus,
siue
compositis.
Quocirca
delicatulis
istis
Paracelsicis
non
vsque
adeo
inuisa
debet
esse
compositio,
vt
somnient
suauiter
in
omni
suo
simplici
esse
vim
perfectam,
nec
requiri
in
Medicina
aliud,
quam
vt
impuri
à
puro
segregationem:
Spiritum
spirituali
simplicitate
sa¬
nari,
&
quae
plura
portenta
temere
euomere
cum
iniuria
artis
non
erubescunt.
CAP.