413
375
De Exaltationibus.
Praeterea quae ex Didymo Iohannes Baptista Porta recenset, nempe Nitrum, quod aiunt facere
panes friabiliores (Fermenti ratio in hoc exilis est; sed potius condimenti.)
Vuae pridie quam panis fiat, aqua maceratae, cumque in tumorem abierint, expressae, quod inde
exit, pro fermento adhibitum scribitur panes facere iucundiores.
Praeterea annuum istud, quod sic conficere docet: cum in doliis mustum ebullierit, spumo¬
sum illud, quod efferbuit, acceptum cum farina milii commiscetur, & diligenter tritum in offas cogi¬
tur, quas in sole siccatas loco humido reponunt, & quantum requiritur postea diuiditur in massas.
Plinius hordeaceos panes olim fermentatos ait cicerculae farinae admistione, quod fieri potest & aliis
flatulentis calidis, vt aqua ardente ex vino, cereuisia, medone, similibusque.
Exaltatur autem his duobus modis massa, vt eo melius digeri, concoqui & mutrire possit, fiatque
panis sapidior, & aptior ad spiritus sanguinemque meliorem. In aliquibus nullum externum vsurpa¬
tur fermentum, sed calore humoreque dato, exuscitatur ex potentia interna; siniturque ad suum ter¬
minum contendere. Sed tempus requiritur prolixius, quod ideo notandum, quia indicat tales esse res
quasdam, vt in occulto suum habeant fermentum. Sed cum moram abrumpere volumus opusque
accelerate, actuale fermentum addimus atque ita etiam potentiam intus in conspersione existentem
maturamus.
Fermentatio rustica interdum à sola natura peragitur, interdum arte adiuuatur: estque aliquan¬
do, adeo simplex, vt potius feruefactio vel digestio dicenda sit, quam fermentatio. Veruntamen Plato
indicat vrrumque nomen accommodari eidem, cum in Timaeo scribit, "τὴν τῆς νοτίδος γεώδους ὁμοῦ κινου¬
μένης καὶ αἰρομένης, ζέσιν, καὶ ζύμωσιν ἔπιλην κληθῆναι,, humidi terrei in se moti, & tumefacti feruescentiam etiam
fermentationem dici." Et haec congruit etiam succis, & misturis quibusdam humidis. Sed agriculturae
doctores indicant talem in aruis fieri solo exarato, egesto & humefacto, vel etiam stercore calido (loco
fermenti) admisto, vnde sequitur attenuatio, rarefactio, tumor & dissolutio tanquam exemplo putre¬
factionis cuius finis est κόπρος. Non autem manet illa spirituositas in subiecto, quae per fermentatio¬
nem exorta est, sed secedit, terminanturque humida siccis, tandem calore externo promouente. Hinc
intelligitur cum non ad corruptionem totalem instituta sit, sed vt motus praebeatur veluti in prima
materia ad essentiam, in qua acquisita est permanendum; quandam fixationem, & generationem
vna esse. Non opus est, vt agentia & instrumenta expediamus. Quomodo à vulgo ad artem Chy¬
micam peruenerit, consideremus. Volunt à feruore seu feruescendo fermentum dictum esse, quod
massa feruescendo crescat; imo potius motu concepto agitetur, spiritibus exaltetur, & his inter se
obtritis exuscitato calore similitudo feruentis musti exoriatur. Fit itaque vna attenuatio, & reseratio
naturarum seu contritio quaedam occulta, quae cum aptissima sit ad extractiones Chymicas, in artem
est recepta. Sed si manet in sua hac forma, potius dicitur PVTREFACTIO, quam fermentatio: est¬
que non exaltatoria, sed praeparatoria cum & sepatet & ad separationem res procliues reddat. Hoc
autem est potius destruere, quam generare. Quod enim soluitur putrefactione, corrumpitur. Atqui
per se non debet corrumpere artifex. Alii ergo inseruit operi, ad quòd per corruptionem est pene¬
trandum. Vnde solennis est in Chymia illa saluatoris vox: "Nisi granum tritici in terram coniectum fuerit
& computruerit, solum manet, nec foetura multiplici genus suum auget etc." Est secundo, vbi nec putrefactio
iure appellatur, sed potius digestio, qua spiritus ex coagulo resolutus ad segregandum euadat maximè
procliuis; quale quid euenit in vino, & succis similibus, qualeque ad imitationem naturae instituunt
illi, qui aquas ardentes conficiunt. Hic fit ἑπανάστασις quaedam καὶ οἴδιμα adeo, vt interdum rumpantur
vasa, nisi respiracula sint relicta. Obseruatum est ita venam quoque Marcasitae, quam Bismutum vo¬
cant, efferbuisse, vt triplici generi rerum possit haec fermentatio esse communis, & sic quoque in arte
vsurpari.
Bifariam discernitur ex fine. Cum enim instituitur spirituum per rarefactionem & resolutionem
ex coagulato exuscitandorum caussa, vna est eius ratio: altera cum ad crasin in misto contendimus,
quale quid fit cum electuaria, pilulas & in Chymia elixyria, clissosque solidos fabricamus. Sed est
adhuc interior quaedam & mystica fermentatio, quam propriè & principaliter in opere exaltatorio
intelligunt Philosophi, quamque exaltationem perfectiuam instauratiuamque per fermentum possis
dicere. Riplaeus ait, Veram fermentationem esse animae cum corpore incorporationem, quae re¬
staurat ei naturalem odorem, saporem & colorem per naturalem inspissationem rerum separata¬
rum: quae descriptio indicat illam arcanam comparari posse cum manifesta digestione fermentatio¬
neque, quae in misto fit ad formam mistionis inducendam, quasi sit species quaedam certo subiecto
definitam.
Res fermentanda vocatur hic corpus, quod alias sulphur azymum; tanquam conspersio, seu
φύραμαἢ μάζα. Fermentum est id, in quo vis animae delitescit, cuius corpus simul vinculi na¬
turam habet, praestatque coniunctionis rationem, quae requiritur exactissima per familiaritatem
quandam naturarum: "Sicut magnes" (inquit idem) "ad se ferrum trahit: sic nostra terra" (res fermentanda, Elyxir,
sulphur azymum, corpus; varia enim habet nomina) "per naturam deorsum ad se animam" (nempe in fer¬
mento existentem) "eleuatam cum vento" (quae ante erat extracta in sublimatione, qua fixum fiebat vola¬
tile) "trahit". Memorabile est illud Democriti; "Natura naturam continet; Natura gaudet natura etc." quibus
intimam illam conformitatem familiaritatemque substantiae inter vtrumque vult designare. Hinc
etiam in se agunt mutuo, quia se tangunt, suntque determinata ad patiendum propter aliquam ab initio¬
dissimilitudinem, ex qua motus fieri debet ad similitudinem actu. Agens enim specie aduersatur,
sed genere est idem cum patiente, contenditque ad similitudinem sui in qua acquiescit. Hoc & ma¬
gister indicauit, cum scripsit, "Terra sine dubio est fermentum aquae & vicissim aqua terrae. Aquam inquit esse,
Kkk