575
PROLEGOMENA.
Scimus lapides esse qui metalla firma tingunt tinctura. Si enim Tutia aeri bullienti sit inie¬
cta, ex rubore in citrinitatem uertit: Auripigmentum uerò in albedinem, licet aliquantulum corrum
pat: quam corruptionem meditari uitando, sapientis est. Parum etiam stanni multa aeris frusta in albe¬
dinem mutat, licet nimium desiccet. Capilli uerò humani argentum citrinant: cortex mali granati
ferrum congelat in chalybem: & haec experientibus apparent. Si ergo ista sine subtilitate & commi¬
stione id operantur, non est dubium quin fit propinqua potentia, quę ea & istis melioratis & alijs
commistis, perficiat. Ad haec, non raro experientia ipsa rem esse possibilem & certam ostendit, licet qui
faciant, ijdem pro posse rem occultent. Atque ut ex antiquis nonnihil adducam, auctor est Suidas, item
Orosius lib. 7. cap. 16. & Paulus Diaconus in uita Diocletiani Caesaris, postquam Achillem Aegy¬
ptiorum ducem octo menses in Alexandria Aegypti obsessum profligasset, eum omnes Chymicę
artis libros diligenti studio requisitos conflagrasse, ne, reparatis opibus, Romanis repugnarent:
Ita sanè χημεῖα quae metalla cruda aut adusta in meliora transformat, adeò non est ars noua, aut
incerta, ut ignarum uulgus putat. de cuius origine & utilitate uide etiam Praefationem Euonymi
Philiatri in suum Thesaurum. & sequentia quoque satis testabuntur eius certitudinem.
De Chemia, uel Alchymia, sic scribit Robertus Constantinus in suo Nomenclatore insi¬
gnium Scriptorum Parisijs edito 1555.
De hac arte, sicut & de Cabala diximus, qui aliquid memoriae prodiderit, nullus antiquus
author inuenitur, siue id inuidentia factum sit, siue ignoratione. Non desunt tamen qui illud fa¬
mosum apud poetas lasonis χρυσόμαλλον δέρας, id est uellus aureum, librum fuisse interpretentur
in uellere, uel macrocolo conscriptum, qui ipsam artem, id est auri argentique conficiendi rationem
contineret. Fabulas interpretes utroque trahunt: & licet unicuique pro animi arbitratu affingere.
Quantum ad me attinet, uerum sit nécne, susque deque habeo. Certum est historia tamen, & rerum ge¬
starum annalibus, Diocletianum principem huiusce artis conquisitos libros omnes curiosè, exus¬
sisse, διατα νεώτε ρισθέντα Aἰγυπτίοις, πρὲς τὸ μὴ πλοῦτον ἐκείνοις ἐκτῆς τοι αύτης προσίνισθα. τέχνης. Hoc artificium
luxato uerbo, Alchymiam uocant, uel Archymiam, quasi dicas ἀργύρου χημείαμ: alij vocant χημίαν,
uel χυμίοαν, alij χρυσοποιίαν. Qui uerò de hac aliquid scripserunt, hi sunt:
Arnoldus de Villanoua.
Auicenna ad Assem Philosophum.
Blemidas περὶ χρυσοποιίας, liber Graecus, manuscriptus in regia Galliae bibliotheca.
Geberus Arabs, cuius expositor Ioannes Braceschus Vrceanus.
Ioan. Augustinus Pantherus (uel Panthęus) scripsit Arsetheoriam transmutationum me¬
tallicarum cum Voarchadumia.
Isaac monachus scripsit ἀργύρου μέθοδον ὅπως δεῖ ἐυρίσκειν τὰς πλευρὰς τῶν μὴ ῥητῶν, in regia Galliae
bibliotheca, manuscriptus, Graecè.
Morieni cuiusdam Alchymisticus liber circumfertur, non impressus.
Philippus Vlstadius edidit Caelum Philosophorum: qui tamen ad rem medicam spectat.
Raymundus Lullius scripsit (praeter caetera multa) de Secretis naturae, siue quinta essen¬
tia. Hunc ego inquirendo comperio, apud Anglos re quidem uera praestitisse, quod suis libris
pollicetur, & in arce Londini, iussu Regis probatissimum aurum confecisse, mihique genus numi
ostensum est, quod adhuc appellant Nobile Raymundi, auri uidelicet puri, & obrizi, summęque
indicaturae. Ipse in libro, quod Testamentum uocat, fatetur se hanc artem ex Arnoldo de Vil¬
lanoua coaeuo suo didicisse. Quem Ioan. And. in tit. de Crimine falsi attestatur, laminas aureas
excudisse, quae ex auro ex arrugia quaesito, aurifodinisque extracto, bonitate non cederent. Scri¬
pserunt etiam alij multi de hac arte, quorum libri nondum impressi sunt: inter quos est Ro¬
sinus Philosophus, & Rogerius Bacho, cuius legi Alchymiae speculum.
Zosimus author Graecus asseruatur in bibliotheca Regia: scripsit de Sacra arte, de Compo¬
sitione aquarum ad χρυσοποιίαν, de instrumentis & caminis. Sunt & alij huius artis praecepto¬
res, ut Christianus, Heliodorus, Theophrastus, Archelaus, Pelagius, Ostanes, Olympiodo¬
rus, Democritus, Dioscurus, Synesius, & Stephanus, cuius est liber de Magna & sacra scien¬
tia. Omnes hi Graeci sub nominibus antiquis, mihi tamen recentes uidentur. Est etiam liber
Chymisticus, comitis Treuisini. Hactenus Robertus. Caeteros qui nosse cupit, legat in fine
Geberi ultimò à Ioan. Petreo editi, uel Bernae impressae eius sumptu: item Euonymum Philia¬
trum, Tigurinum: loannis Langij epistolam 53. & ultimum folium capitis 18. libri secundi de
Abditis rerum causis loannis Fernelij, medici & philosophi doctissimi & prae¬
stantissimi: atque alios recentiores, ut lanum Lacinium
nulli spernendum.
* 5