DE
ALCHEMIA
herbae,
&
succus
tantùm,
sed
&
lacrimae
arborum,
imò
lapides
&
ipsi
silices,
in
olea,
in
aquas,
in
spiritus,
deduci
possunt.
In
his
&
similibus,
(si
expetis)
tibi
gratificari
non
grauabor.
χρυσ.
Quid
tu
mihi
de
fusionibus,
&
distillationibus
narras?
Ego
longe
mihi
maiora
de
te
sum
pollicitus.
Intelligis
quid
uelim.
Et
ut
uno
uerbo
dicam:
Id
inprimis
scire
cupio:
An
permu¬
tari
metalla,
&
quibus
medijs
possint,
an
ignobiliora
in
nobiliora,
inque
aurum
purissimum.
Quòd
si
id
fieri
posse
dixeris:
superest
ut,
qui
illi
spiritus
aut
principia
sint
quibus
huiusmodi
transubstantiatio
(ut
illi
uocant)
fiat,
exponas,
Nam
esse
haec
tibi
perspecta
non
potes
ire
in¬
ficias.
Theo.
Absurdum
est
te
ea
à
me
discere
uelle,
quae
ego
nunquam
scire
me
sum
confes¬
sus
quarum
rerum
ego
ipse
experientiam
nunquam
feci.
Te
uerò
inanem
insumpsisse
hactenus
operam
&
insumpturum
deinceps,
imperitia
physicarum
rerum
quam
satis
manifestas,
te
pro¬
dit.
Haec
enim
recepta
sunt
à
physicis
axiomata:
Ex
nihilo,
nihil
posse
generari.
Generatio¬
nis
autem
cuiusque
principia
(ut
sine
uerborum
ambiguitate
dicam)
cum
eo
quod
generare
nituntur,
non
dissideant
oportet,
sed
quòd
plurimum
(ut
infra
dicam)
cum
eo
participent.
Ita
nec
ex
ouo
fit
metallum,
nec
ex
metallico
crocodilus,
cum
uice
uersa
alterutrum
fieri
pos¬
sit.
Et
tamen
longè
absurdiora
peragere
conatus
es.
Vtque
ad
tua
interrogata
apertius
re¬
spondeam:
Permutari
metalla,
pręsertim
illa
quae
pondere
&
tenuitate
dissident,
non
pos¬
sunt.
Aurum
autem
grauitate
&
soliditate
sui
à
cęteris
dissidet:
Ergo,
de
alijs
quae
in
praedi¬
ctis
uix
dissident,
non
dicam:
neque
id
ad
tua
interrogata
pertinet.
χρυσ.
Attamen
nec
ipsi
Arabes
antiquiores
non
negant,
quod
tu
pro
falso
soles
asserere.
Theo.
Imò
tu
illorum
dicta
non
es
assecutus.
Cur
non
illud
dictum,
quod
oraculi
illis
loco
esse
solet,
diligentius
exami¬
nasti?
dum
aiunt:
GENERATVM
DEBERE
AD
SVA
PRINCIPIA
reduci.
Inunc
&
tuas
ambages
profer
&
somnia,
Veluti
transsubstantiationem,
aut
generationem
re¬
rum
artificialem,
siue
ex
nihilo
per
artem:
quae
absurda
sunt
à
naturae
legib.
in
quibus
sympa¬
thia
nulla.
Huc
pertinent
ea
quae
toties
repetita,
ac
ueluti
in
triuijs
recantata
sunt,
ut
referre
denuo
poeniteat,
dum
dicunt:
Rerum
omnium
esse
materiam
quandam
primam
quam
Hylen
nominant:
&
ex
ea
generationem
perpetuam.
Illa
autem
materia
prima,
ad
generationem
comparata,
potentia
est:
in
seipsa
uero
actus:
&
ècontrario:
Quarum
respectu
potentia
non
est,
eas
nunquam
suscipiet
(ut
in
superiori
exemplo
patet:)
Complexa
uerò
à
forma
cui
tunc
subiacet,
actum
consequitur:
Et,
quod
etiam
huc
pertinet,
Ipsam
materiam
primam
non
te¬
merariò
quaecunque
peragere,
sed
certam
in
se
retinere
quantitatem,
quam
indefinitam
dixê¬
re.
Atque
haec
quidem
quum
sint
manifestissima,
tu
tamen
unà
cum
tuis
sycophantis
insanire
maluisti.
Et
quae
naturalis
ratio
Materiae
primae
conuenire
statuit:
tu
incendijs
atque
ustio¬
nibus
subijcis:
quum
negare
non
possis,
te
omnem
generationis
persuasionem
ex
ignibus
pe¬
terè:
quum
ignis
nec
esementum
sit
statuendum,
nec
generare
possit,
sed
exterius
omnia
re¬
uocare:
quum
materia
generans
intus
omnia
reuocet:
χρυσ
.
Assentiri
tibi
non
possum,
quum
id
pernegas
quod
etiam
ipsis
Arabibus
est
receptissimum:
quod
non
metalla
solùm,
sed
ipsa
metallica
ignibus
tam
multifariam
subijciant.
Theo.
Eadem
semper
chorda
oberras.
Iam
non
de
metallicis
operationibus
amplius
loquor:
sed
de
reductione
generatorum
ad
sua
princi¬
pia.
Arabes
equidem,
ut
mecum
non
dissentiant,
à
Zoroastre
didicerunt,
ignis
naturam
esse
ut
omnia
consumat,
consumptisque
omnibus,
ut
unà
pereat.
Caelestis
quidem
caloris
proprium
est
generare,
non
ignei.
χρυσ.
At
ijdem
Arabes
dicunt,
Generationem
omnium
metallorum
constare
his
principijs,
hydrargyrio
scilicet
&
sulphure.
Ergo
ex
hydrargyrio
&
sulphure
au¬
rum
confici
potest.
Theo.
Si
cinnabarim
dixisses,
fortassis
assentirer:
Verùm
an
non
uides
aliud
esse
conficere,
aliud
generare?
Exemplo
fiet
res
dilucidior,
idque
crassa,
ut
aiunt,
Minerua
proponam.
Si
grana
tritici
decem
quis
tibi
obtulerit;
&
dicat
panem
posse
ex
ijs
infinita
pro¬
portione
confici,
quum
idipsum
tu
intelligas,
facilè
credis,
&
generationem,
quae
ad
hoc
re¬
quiritur,
ipsamque
moram,
quum
non
ager
sed
tempus,
(ut
in
prouerbio
est)
spicas
proferat
[sic],
subintelligis.
Quòd
si
hominem,
aut
ex
remotissimis
Indis,
aut
Islandia
oriundum,
edocere
haec
uelis,
qui
neque
sementa,
neque
messem
unquam
uidit:
tuque
nolis
cum
illo
apertè
agere,
sed
mera
aenigmata
praescribas,
ueluti
terram
primò
calcinandam,
terendam,
grana
soluenda,
de
fodienda,
sublimanda,
postea
coagulanda
(agnoscis
opinor
tuas
uoces)
&
excoquenda:
Ille
nifallor,
intelligit,
terram
aratro
sulcandam,
uertendas
iterum
glebas,
sementa
iacienda
certo
ordine
&
quantitate,
expectandam
eorum
quae
nascuntur
maturitatem,
demesso
iam
multi¬
plici
frumento,
non
sine
opera
transmutanda
in
panem.
Et
illa
tamen
aenigmata
quae
tuis
li¬
bris
continentur,
magis
sunt
inexplicabilia.
χρυσ.
Verissima
quidem
narras,
uerùm
ad
id,
vn¬
de
digressus
es,
redi.
Dicebas
generata
ad
sua
initia
reduci
deberi,
idque
naturae
esse
con¬
sentaneum.
Atqui
hoc
mihi
uidetur
esse
impossibile.
Theo.
Imò
mihi
(quanuis
experien¬
tiam
non
fecerim)
admodum
facile:
tamen
ὀυκ
ἄνεν
θησίοσ.
Exempli
loco
sit.
Qui
absynthite
uinum
artificiosius
conficere
uolunt,
hoc
uti
possunt
compendio.
Si
in
tenuissimum
spiri¬
tum
ipsam
herbam
perducant:
cui
tanta
uis
inesse
potest,
ut
unicum
mystrum
toto
qua¬
drantali
infusum,
id
totum
in
sui
naturam
rapiat,
saporem
&
odorem
absynthij
exprimens: