47
PRAESTANTISSIMO
NATVRAE
IN¬
TERPRETI
DOMINO
IO.
MICHAELI
STER¬
PINO,
ROBERTVS
TAVLADANVS
ex
animo.
S.
D.
QVI
Apollonij
Tyanei
gesta
scripsere,
eum
aiunt
scientiae
gratia,
&
ad
Brachmanes,
&
ad
Gymnosophistas
Indos
penetrasse,
a¬
deoque
in
arcanis
Naturę
profecisse,
vt
is
nunquam
habuerit,
vel
habiturus
parem
sibi
sit
neminem.
Platonem
quoque
diuinum
legi,
ad
Aegyptios
sacerdotes
accessisse,
&
ab
ijs
complura,
quae
ipse
pe¬
nitus
ignorabat,
vel
subdubitabat,
edoctum
in
Graeciam
suam
redijsse.
Idem
me
sublimiora
scrutantem
ardor
inuasit:
non
tamen
vt
in
Indiam
ijs
calamitosissi¬
mis
temporibus
me
transferrem,
sed
Parisiorum
Lutetiam
adij:
Quem
in
locum
profecto
non
fuit
poenitenda
profectio.
Porrò
cùm
illic
locorum
essem,
&
in
dies
magis
ac
magis
tui
nominis,
&
Gaudentij
Merulae
rumor
inualesceret,
desti¬
tuta
Lutetia
in
Italiam
euolaui:
&
cùm
velut
de
via
fessus
in
Augusta
Taurino¬
rum
substitissem,
intellexi
Merulam
in
Forolebetiorum,
quod
est
agri
Noua¬
riensis
municipium,
patria
tua
esse,
sed
breui
tamen
Taurinum
ad
lectiones
pu¬
blicas
salario
publico
conductum
esse
venturum.
Hac
re
intellecta
gauisus
sum
non
mediocriter.
Interea
Cherium
ad
te
contendi.
Vbi,
Dij
boni,
boni
plus
in
ueni,
quàm
cogitabam,
quàm
quod
mihi
fama
retulerat.
Apud
te
igitur
cùm
es¬
sem,
Cherij
Merulam
audio
in
Augusta
Taurinorum
ad
suum
munus
venisse:
Te
igitur,
vt
scis,
destituto
ad
hominem,
quem
videre
&
salutare
exoptabam,
ma¬
ximè
transcurro.
Qua
fronte
me
adolescentem
licet,
&
Aquitanum,
&
planè
in¬
cognitum
Merula
susceperit,
profectò
verbis
explicare
non
possem.
Caeterum
eiusdem
religionis
vinculum,
quo
nihil
est
in
rebus
humanis
tenacius,
cum
illi
me,
&
mihi
illum
magis
conciliaret
in
dies,
inter
ambulandum,
vt
fit,
ipsum
interrogo
quid
de
libello
loannis
Braceschi,
quem
de
Chemica
facultate
velut
Gebri
interpres
edidit,
sentiat,
respondit,
bene.
Tunc
ego,
qui
iam
sciebam
Merulam
tam
Christiani
esse
animi,
vt
etiam
hostibus
suis
bene
esse
cupiat,
subiunxi.
An
ò
Merula
istuc
dicis
ex
animo?
an
communi
magis
subscribis
opinioni?
Cùm
hîc
paululum
substitisset,
respondit,
Quid
ego
falcem
in
alienam
messem
ponam?
Est
hęc
metallorum
scientia,
extremis
(quod
aiunt)
labris
à
me
degustata.
His
e¬
go
subridens
dixi.
Qua
ratione
id
fieri
potest,
quando
libro
tuorum
memorabi¬
lium
(ni
fallor)
quanto
bellissimae
huius
materiae
fonteis
potaturis
aperueris?
De
eo
libro
rursus
respondit
se
bene
sentire.
Tunc
ego
non
sic,
dixi,
Senties
o
Merula,
vbi
errores
illius
qui
artem
ipsam
in
contemptum,
&
studiosos
in
pau¬
periem
trahere
possunt,
complures
exposuero.
Adhaec
ille
vultu
ad
risum
ferè
composito,
O
Tauladane,
inquit,
Amicus
Plato,
amicus
Socrates,
magis
tamen
amica
veritas.
Iccirco,
tametsi
Braceschus
ob
singularem
eius
virtutem,
&
in¬
genium,
quibus
pollet,
sit
mihi
carissimus,
longo
tamen
interuallo
est
mihi
ma¬
gis
cara
veritas.
Pergratum
igitur
mihi
Tauladane
feceris,
si
ex
ordine
illius
di¬
gestis
erroribus,
&
huic
aetati
&
posteritati
pro
viribus
consulueris:
&
ob
hanc
rem
fortasse
non
solùm
tibi,
sed
&
mihi,
qui
te
ad
hanc
prouinciam
excitarim,
posteritas
debebit:
qui
χρυσεα
χαλκείωμ
exhibueris,
vt
cum
Homero
loquar.
Domum
igitur
destituto
Merula,
cùm
mihi
ocij
aliquid
dabatur,
cùm
redijssem
in
margine
coepi
Braceschi
errores
annotare,
&
singulos
suis
argumentis
meri¬
diano
Sole
clarioribus
arguere.
Sed
profectò
(vt
ingenuè
fatear
omnia)
in
hoc
chemico
pelago
velificanti
mihi
tot
Symplegades,
tot
Scyllas,
tot
Charybdes
tot
monstra
denique
obijci,
nunquam
credidissem.
Huiusce
enim
facultatis
li¬