49
IN
IOANNEM
BRACESCHVM
GE¬
BRI
INTERPRETEM
ANIMADVERSIO,
AV¬
thore
Roberto
Tauladano
Aquitano.
CVM
nihil
sit
minus
Christianum
Bracesche,
quam
alienam
fa¬
mam
acribus,
uirulentis,
&
procacibus
dictis
proscindere
&
la¬
cerare,
ego
ne
in
mordacis
Momi
suspitionem
tibi
uenirem,
con¬
tinui
me,
quantum
potui,
ne
hanc
in
te
animaduersionem
scri¬
berem.
Tandem
cum
uirus
scriptorum
tuorum
in
miserandum
permultorum
naufragium
longius
in
dies
serpere,
ac
grassari
uiderem,
non
potui
diuturniori
silentio
uti,
non
potui
inquam
mihi
temperare,
quin
huic
tuae
Hydrae,
omnia
(nisi
quis
obuiam
iuerit)
artis
Chy¬
micae
fundamenta
intra
paucos
dies
ferro
uastaturae,
me
opponerem.
Quod
quum
in
aliquot
adhuc
annos
differre
meditarer,
ueritas
huius
artis,
quae
ferreo
tuo
de¬
creto
se
regno
spoliatam,
&
exulem
esse
conqueritur,
sese
mihi
obtulit,
tandemque,
cum
caeteros
omnes
conniuere
hoc
in
negotio
cernerem,
hanc
ame
in
sui
patro¬
cinium
Apologiam
impetrauit.
Qua
ego,
cum
tu
ex
eorum
iudicium
sis
nume¬
ro,
qui
non
nisi
ferro
uincere
cupiunt,
ad
omnes
ueritatis
fautores,
conscios,
&
aequitatis
tutores
prouoco,
&
eos
quanta
cum
ratione
hanc
prouinciam
susce¬
perim,
iudices
constituo.
Agitur
iam
nonus
annus,
te
libellum
quendam
in
lucem
emisisse,
cui
Interpre¬
tationis
Gebri
titulum
imposuisti.
In
quo
Demogorgonem
inducis
cum
Gebro
disserentem:
Demogorgonem,
inquam,
tanquam
Chrysopoeiae
cognitionem
sciscitantem,
Gebrum
autem
ueluti
sui
ipsius
&
reliquorum
philosophorum
in¬
terpretem.
Et
ita
inducis
Gebrum,
aut
(ut
uerius
loquar)
sub
nomine
Gebri
Bra¬
chescum,
huius
artis
mysteria
pandentem,
ut
tandem
colligas
medicinae,
ad
ui¬
liora
metalla
in
aurum,
seu
argentum
uertenda
componendae
formam,
neque
ex
auro,
neque
ex
argento,
sed
ex
solo
ferro,
aut
ex
uili
eius
excremento,
depromen¬
dam
esse.
In
cuius
opinionis
confirmationem,
magnorum
aliquot
philosopho¬
rum,
&
potissimum
Gebri
authoritates
quasdam
adeò
uersute
detorsisti,
ut
mul¬
torum
(sed
tamen
in
hac
parte
philosophiae
parum
aut
nihil
instructorum)
ani¬
mos
ad
amplexandam
opinionem
tuam
pellexeris.
Itaque
cum
haec
tua
lucubra¬
tio
(me
apud
Vascones
degente)
in
manus
meas
uenisset,
amaui
ego
certè
inge¬
nium
tuum:
nunquam
tamen
mihi
persuadere
poteram,
te
in
eam
haeresim
lapsum
esse,
ut
crederes
formam
auri
effectricem
ex
Marte,
aut
abiecto
eius
stercore
pe¬
tendam
esse.
Ideoque
te
Sphingem
agere,
&
aenigmatico
sermone
hanc
artem
scri¬
psisse
arbitrabar.
Proinde
ut
mentem
tuam
planè
assequerer,
&
exploratam
ha¬
berem,
ex
ulteriore
Vasconia
in
Italiam
perrexi,
nec
unquam
ab
incepto
itine¬
tre
destiti,
donec
Vrceos
nouos
peruenissem.
ubi
quum
à
fratre
tuo
intellexissem,
te
apud
Turrim
illustrissimi
Alberti
Palauicini
degere,
statim
me
illuc
contuli,
&
succincta
oratione
causam
itineris
mei
tibi
indicaui.
Qua
audita,
bene
me
spe¬
rare
iussisti,
nec
me
prius
discessurum
asseuerasti,
quàm
plenam
&
integram
Chry¬
sopoeiae
cognitionem
abs
te
accepissem.
Coepisti
itaque
paulopòst
mentem
tuam
familiarissimè
mihi
interpretari,
quam
ut
mihi
commendatiorem
redderes,
hos
versus
(abs
te,
ut
suspicor
elaboratos)
mihi
proposuisti
exponendos:
"Artus
est
hominis,
qui
constat
sex
elementis
Cui
P.si
addas,
&
in
M.
mutare
si
noscas,
Hoc
est
aes
nostrum,
lapisque
philosophorum."
Quo
aenigmate
audito,
quum
me
Tauladanum
esse,
non
Oedipum
respon¬
dissem,
utpote
qui
hanc
tuam
Sphingem
ex
tempore
soluere
non
possem,
tu
his
uerbis
usus
es.
Non
miror,
si
tu
ex
abrupto
hoc
aenigma
soluere
non
possis,
ad
quod
enodandum
per
decennium
ego
sudaui.
Et
tandem
eorum
uersuum
inter¬
e