62
TAVLADANI
longius
esse
distracta,
quae
argento
uiuo
minus
essent
conformia.
Itaque
cum
ex
illibenti
argenti
uiui
cum
Marte
coitu
intelligeres,
Martem
à
natura
argen¬
ti
uiui
alienissimum
esse,
non
possum
non
admirari
Bracesche,
quomodo
non
intellexeris,
Martem
longiori
interuallo
à
perfectione
distractum
esse,
quàm
reliqua
metalla,
&
per
consequens,
perfectionem
(à
qua
adeò
alienus
est)
prius
conferre
non
posse,
quàm
eam
adeptus
fuerit,
&
in
perfectum
metallum
eua¬
serit.
Audis
praeterea
Arnoldum
testantem,
argentum
uiuum,
ubi
uersum
fue¬
rit
in
metallum,
id
totum
in
se
continere,
quo
hac
in
arte
egemus.
Ex
quibus
iu¬
dicare
potes,
quàm
uerè
superius
à
me
dictum
fuerit,
argentum
uiuum
in
na¬
tura
sua
sumptum,
non
esse
perfectiuum,
sed
ut
tale
euadat,
ad
naturam
metalli¬
cam
prius
esse
promouendum,
&
postremò
ad
formam
Elixiris.
Cum
itaque
in
metallum
uertendum
sit,
antequàm
Elixir
effici
possit,
poteras
ex
uerbis
Ge¬
bri
ratiocinari,
in
quod
tandem
metallum
esset
mutandum.
Nam
si
munda
illius
substantia
mundum
creat
metallum,
&
haec
sola
Gebri
testimonio
est
assumen¬
da,
debebas
cum
Ademaro
colligere,
argentum
uiuum,
antequam
metallis
igno¬
bilitate
laborantibus
mederi
posset,
in
aurum
seu
argentum
esse
uertendum,
cum
haec
sola
sint
munda,
&
in
his
solis
mundissima
argenti
uiui
substantia
reperia¬
tur.
At
cum
natura
artis
miserta
hac
in
parte
nobis
insudauerit,
poteras
iudicare
Gebrum
tacitè
lectori
indicare,
mundissimam
mercurij
substantiam
ex
Luna
ad
Lunam,
ex
Sole
ad
Solem
esse
promendam,
&
ex
ea
ignobilium
metallorum
in
aurum,
uel
argentum
mutandorum,
medicinam
esse
conficiendam.
Ex
hoc
Ar¬
noldi
testimonio
satis
patet,
illam,
quae
à
me
superius
allata
fuit,
interpretatio¬
nem
non
esse
meam,
sed
ipsius
Arnoldi,
imò
nec
Arnoldi,
sed
ipsius
Gebri,
cum
eam
ex
Gebro
collegerit
Arnoldus.
Corruit
itaque
prima
&
antesignana
ratio
tua
Bracesche,
&
ita
corruit,
ut
reliquae
fermè
omnes
illius
ruina
attonitae
per
se
iam
corruant,
&
nullo
impellente
collabantur.
Ea
enim
arte
instructa
erat
haec
acies
tua,
ut
hac
prima
cohorte
stante,
reliquae
futurae
essent
inuictae:
hac
autem
expugnata,
reliquae
corruerent.
CAPVT
III.
Sed
quoniam
nondum
sentis,
quantam
cladem
acceperis,
ideoque
uictoriam
ad¬
huc
promittere
tibi
audes,
prodi,
quaeso,
in
medium
cum
illa
secunda
authori¬
tare
ex
cap.
66,
Summae
Gebri
à
te
desumpta,
qua
faciam
ut
intelligas,
quantum
abutaris,
&
quàm
grauiter
tibi
imponas.
Et
quia
tu
duas
ex
eo
cap.
authoritates
promis,
ego
ambas
adferam,
ut
uno
&
eodem
ictu
utranque
rescindam.
Quod
ut
rectius
fiat,
paulò
altius
Gebri
uerba
resumam,
ut
ex
antecedentibus
quid
sibi
uelint
consequentia,
familiarius
percipiatur,
quod
tu
consultò
praetermisisti
ne
mens
Gebri
innotesceret,
&
interpretationi
tuae
fides
derogaretur.
Verba
igitur
Gebri
haec
sunt:
Et
ideò
in
hoc
nobis
aperta
est
uia
inuestigationis
causae
hulus
operis,
per
quod
in
calcinatione
mutatur
Iupiter
facilius
in
durum,
quàm
Saturnus,
non
au¬
tem
in
tarditatem
liquefactionis
uelocius,
quàm
Saturnus.
Et
illud
ideo,
quo¬
niam
causa
duriciei
naturae,
est
sulfur,
&
argentum
uiuum
fixum.
Causa
uero
li¬
quefactionis
est
duplex,
argentum
uiuum
scilicet,
&
sulfur
combustibile:
quo¬
rum
alterum,
quoad
fusionis
perfectionem
sufficit
in
unoquoque
gradu
eius
scilicet
cum
ignitione
&
sineignitioue,
scilicet
argentum
uiuum.
Quia
igitur
in
Ioue
est
multa
argenti
uiui
quantitas
non
uerè
fixi,
remanet
in
illo
multa
lique¬
factionis
uelocitas,
&
non
remouetur
ab
illo
faciliter.
Causa
uerò
mollificatio¬
nis
est
duplex,
argentum
scilicet
uiuum,
&
sulfur
combustibile.
Quia
igitur
re¬
mouetur
sulfureitas
comburens
ex
loue
facilius,
quàm
ex
Saturno,
ideo
ex
eo
altera
molliciei
causa
remota,
necesse
est
illud
indurari
calcinatum.
Saturnus
ue¬
rò,
quia
utranque
molliciei
causam
fortiter
habet
coniunctam,
non
facilè
indu¬
ratur.
Est
tamen
diuersitas
in
mollicie
per
argentum
uiuum,
&
per
sulfur,
quia
mollicies,