ANIMADVERSIO
79
ctarum,
acrimonia,
forma
natiua
spoliatur,
&
genuino
humore
exhaustus,
in
cal¬
cem
terream,
omnis
splendoris
expertem
redit,
&
in
pristinam
formam
reuocari
non
potest.
Aurum
autem
siue
ignis
tyrannidem
experiatur,
siue
omnium
rerum
adurentium,
sulfurearum,
&
rodentium
censuram
subeat,
quacunque
tamen
incle¬
mentia
exerceatur:
&
licet
in
calcem,
aut
in
liquorem,
aut
in
glaciem
redigatur
semper
ex
omni
conflictu
non
solùm
inuictum,
sed
etiam
illaesum
ad
pristinam
re¬
dit
formam.
Quòd
si
carbunculus
omnium
gemmarum
absolutissimum
opus,
au¬
ro
hac
in
parte
cedit,
profectò
inter
lapides
nihil
erit,
quod
auro
hac
in
parte
re¬
spondere
possit.
Nunc
num
sit
aliquid
inter
media
mineralia,
quod
cum
auro
hac
ratione
conferri
possit,
exploremus.
Si
quid
tale
esset
inter
media
mineralia,
id
maximè
esset
talch,
quod
ab
alijs
stella
terrae
dicitur.
Nihil
enim
est
in
tota
me¬
diorum
mineralium
natura,
quod
corruptionis
aequem
sit
expers,
&
quod
igni,
om¬
nium
elementorum
potentissimo
&
inclementissimo
adeò
potenter
resistat,
atque
talch.
Hoc
tamen
etiamsi
ab
igne
superari
non
possit,
salium
tamen
acrimonia
in
calcem
uertitur,
&
ad
pristinam
formam
redire
in
posterum
non
potest.
Aurum
ta¬
men,
millies
in
calcem
reductum,
ad
natiuam
semper
redit
formam,
per
eam
actio¬
nem,
quam
Chymistae
reductionem
uocant.
Igitur
inter
media
mineralia
nihil
e¬
rit,
quod
auro
hac
in
parte
respondere
possit.
Superest
nunc,
ut
uideamus,
num
in
numero
metallorum
aliquid
sit,
quod
cum
auro
hac
ratione
comparari
pos¬
sit.
At
hoc
adeò
notum
est,
&
uulgatum,
ut
probatione
nulla
egeat.
Nam
licet
aliqua
sint
metalla,
quae
rubiginem
nunquam
experiantur,
ut
stannum,
&
plum¬
bum,
tamen
si
plumbum,
stannum,
aes,
ferrum,
&
ipsum
etiam
argentum,
ce¬
menti,
aut
antimonij
uires
experiantur,
penitus
ablumuntur,
&
partim
in
fu¬
mum,
partim
in
scoriam
&
faecem
rediguntur.
Aurum
uerò,
etiamsi
millesies
mil¬
lies
censuram
cementi
&
antimonij
subierit,
semper
inuictum,
illaesum,
inte¬
grum,
incolume,
&
immortale
inde
regreditur:
nec
fieri
potest,
ut
aëris,
aut
a¬
quae,
aut
terrae,
aut
ignis,
aut
aliculus
rei
mistae
asperitate,
natiua
illi
forma
ex¬
torqueatur.
Proinde
cum
in
ratione
accedendi
ad
incorruptionem
animalia
à
ue¬
getabilibus,
&
uegetabilia
à
mineralibus
superentur,
&
omnia
mineralia
auro
ce¬
dant,
&
ab
eo
omnino
uincantur,
profectò
nihil
erit
in
hac
inferiori
rerum
na¬
tura
(excepta
anima
ratione
praedita)
quod
aequè
distet
à
corruptione,
&
quod
perennitati
sit
aequè
uicinum,
ac
aurum.
Et
cum
res,
quae
minus
sunt
caducae,
&
perennitati
magis
affines,
caeteris
meritò
sint
anteponendae,
meritò
&
iure
opti¬
mo
philosophi
reliquis
omnibus
huius
inferioris
naturae
operibus
aurum
prae¬
tulerunt.
Et
quoniam
omnis
corruptio
ex
contrariorum
inaequalitate,
&
di¬
stemperamento
nascitur,
&
incorruptionis
causa
effectrix
est
contrariorum
ae¬
qualitas,
&
aequilibratio,
profectò
ea
meritò
censenda
sunt,
aequalitati
&
uero
temper
amento
magis
uicina,
quae
corruptioni
minus
sunt
obnoxia.
Qua
ratio¬
ne
ducci
ueteres
philosophi,
cum
aurum
inter
haec
inferiora
à
corruptione
lon¬
gius
abesse
experirentur,
uno
consensu
affirmauerunt,
aurum
omnium
inferio¬
rum
corporum
temperatissimum,
&
aequalitati
propinquissimum
esse.
Caete¬
rùm
cum
sentirent,
incolumitatis
causam
esse
humorum
harmoniam,
&
aequali¬
tatem,
morborum
uerò,
quibus
humanum
corpus
opprimitur,
causam
esse
eorun¬
dem
humorum
inaequalitatem,
iudicauerunt,
eligendam
esse
rem
aliquam,
ad
ue¬
ram
illam
temperiem
proximè
accedentem,
ut
eius
usu
humores
distemperatim
ad
temperiem
&
aequalitatem
reuocarentur,
&
sublata
causa
morborum,
hoc
est
humorum
intemperie,
effectus
eius
causae,
scilicet
morbus
quicunque
periret,
extingueretur,
&
occideret.
At
cum
experirentur,
nihil
esse
in
hac
inferiori
na¬
tura
quod
ad
rem
medicam
pertineat,
siue
sit
è
numero
animalium,
siue
uegeta¬
bilium,
siue
mineralium,
nihil,
inquam,
esse
temperamento
aequè
uscinum
ac
au¬
rum,
affirmauerunt
aurum
praesentaneum
esse
omnium
aegritudinum
antidotum.
Sed
quoniam
natura
mineralium
maximè
terrea
est,
unde
sit,
ut
uis
eorum
mole
illa
terrea
obruta,
ueluti
sepulta
iaceat,
&
uires
suas
ualenter
exercere
non
possit,
g
4