ANIMADVERSIO
105
potest,
&
huic
negotio
obeundo,
id
est
generandis
metallorum
principijs,
se
im¬
parem
esse
agnoscit,
&
profitetur.
Vnde
Geber
cap.
24.
suae
Summae,
de
Suppo¬
nentibus
artem
in
uegetabilibus
sic
ait.
Possibile
quidem
ponunt
naturę,
sed
non
sibi:
licet
enim
eorum
uita,
inquit,
in
centenas
annorum
myriades
protendatur:
citius
tamen
operi
succumbent,
&
labori
suscepto
supersedebunt,
quàm
extremam
coro¬
nidem
operi
imponere
queant.
In
quorum
derisionem
Richardus
Anglicus
cap¬
10.
sui
Correctorij,
sic
scribit.
Quare
fatui
sunt,
qui
tot,
&
tam
diuersa
negotia,
&
sophisticationes
ad
decipiendum
homines
adducunt,
scilicet
secundinas,
testas
ouorum,
crines;
sanguinem
rufi
hominis,
basiliscum,
uermes,
bufones,
herbas,
ster¬
cus
humanum,
&
sic
de
infinitis
generibus
stercorum,
uolentes
cum
pessimis
optima
conficere,
&
naturae
defectum
cum
his
adimplere,
&
stercus
seminando,
triticum
metere,
quod
est
impossibile.
Nam
quae
seminauerit
homo,
haec
&
metet.
Ergo
si
stercus
seminat,
stercus
etiam
metet.
Quare
non
mirum,
inquit,
si
nullus
eorum
cum
tali
stercore
perficit.
At
insurget
quispia,
&
dicet:
Si
neque
ex
uegetabilibus,
neque
ex
animalibus
Elixir
confici
potest,
quo
pacto
uera
&
probanda
erunt
eorum
phi¬
losophorum
scripta,
qui
lapidem
philosophicum
in
omni
loco,
&
in
qualibet
re
esse
scribunt?
Possem
ego
cum
multis
respondere,
hoc
à
philosophis
per
analogiam,
&
similitudinem
quandam
dictum
esse,
eo
quòd
lapis
philosophorum
per
similitudinem
habeat
quandam
affinitatem
cum
omni
re
uegetabili,
animali
&
minerali:
quemad¬
modum
homo
cum
omnibus
rebus
analogiam
quandam
habet:
unde
&
μικροκόσμος
à
philosophis
dictus
est.
Et
si
hanc
adferrem
solutionem,
nihil
profectò
alienum
à
ueritate
adferrem.
res
enim
ita
habet,
&
multi
philosophorum
hanc
difficultatem
hoc
responso
enodarunt.
Sed
quoniam
ego
aliam,
multò
magis
ueritati
consentaneam,
huiusmodi
solutionem
ex
Lullo,
uiro
hac
in
arte
singulari
&
stupendo
didici,
ma¬
lo
eam
adferre,
quàm
superiorem.
Quę
ut
ab
omnibus
familiariter
intelligi
possit,
sciendum
est,
omnium
philosophorum
testimonio,
tres
esse
Elixiris
partes,
scilicet
animam,
corpus,
&
spiritum.
Anima
nihil
aliud
est,
quàm
fermentum
uel
forma
Eli¬
xiris.
Corpus
est
pasta,
seu
materia.
quae
duae
partes
ex
solis
metallis
depromendae
sunt,
utpote
forma
ex
Sole
&
Luna,
materia
ex
Saturno,
Ioue,
Venere,
&
Marte,
ut
superius
ex
Lullo
indicauimus.
Tertia
uerò
pars
lapidis,
est
spiritus,
qui
cum
sit
sedes,
&
uehiculum
animae,
animam
corpori
infundit,
&
haec
duo
extrema,
indisso
lubili
confoederationis
uinculo
componit,
&
copulat:
quo
mediatore
sublato,
ani¬
ma
cum
corpore
nunquam
foedus
inire
posset.
Etenim
non
bene
conueniunt,
nec
in
una
sede
morantur
duo
extrema,
nisi
beneficio
alicuius
medij
concilientur,
&
con¬
foederentur.
hic
spiritus
nihil
aliud
est,
quàm
liquor
ille,
formam
&
materiam
lapi¬
dis
attenuans,
&
in
spiritualem
naturam
reuocans:
qui
spiritus,
interdum
à
philoso¬
phis
caelum,
interdum
Mercurius
solutiuus,
interdum
menstruum,
interdum
azoch,
interdum
quinta
Essentia,
&
innumeris
alijs
nominibus
nuncupatur.
Hunc
spiritum
Lullus
in
tertia
Distinct.
de
quinta
Essentia,
cap.
de
Modo
extrahendi
Mercurium
nostrum,
testatur
ex
omni
re
elementari,
tam
uegetabili,
quam
animali,
atque
etiam
mineralim
posse
depromi.
Sed
inter
ea,
inquit,
nonnulla
sunt
adeò
remota
ab
arte,
ut
unius
ho¬
minis
uita
huius
spiritus
extractioni
non
satis
sit:
alia
uerò
adeò
sunt
propinqua
ar¬
ti,
ut
intra
paucos
menses,
hic
spiritus
ab
eis
obtineri
possit.
Quòd
si
hic
spiritus
ex
animalibus
eliciatur,
tunc,
inquit,
cap.
ultimo
eiusdem
tertiae
Distinctionis,
ani¬
malis
nominatur:
si
ex
uegetabilibus
uegetabilis,
ex
mineralibus
uerò
mineralis.
Et
si
in
Elixiris
confectione
spiritus
animalis
assumatur,
tunc
lapis
animalis
di¬
citur:
si
spiritus
fuerit
uegetabilis,
&
lapis
nuncupabitur
uegetabilis:
si
autem
mine¬
ralis
fuerit,
&
lapis
à
minerali
spiritu,
mineralis
denominationem
suscipiet.
Et
hoc
est,
quod
philosophi
sibi
uolunt,
cum
triplicem
faciunt
lapidem,
scilicet
animalem,
uegetabilem,
&
mineralem.
Quam
ego
cognitionem
non
Gebro,
non
Arnoldo,
non
Rasi,
non
Alberto,
sed
soli
Lullo
acceptam
fero.
Ex
alijs
enim
nunquam
intelligere
potui,
quid
sibi
uellet
lapis
animalis,
quid
uegetabilis,
aut
quid
mineralis.
Arnol,