ANIMADVERSIO
109
magis
videtur
esse
tale,
non
est
tale,
profectò
neque
id,
quod
minus.
Vnde
ne¬
cessariò
constat,
haec
minora
mineralia,
quae
metallis
minus
sunt
affinia,
perue¬
nire
non
posse
ad
formam
Elixiris,
antequàm
euadant
metalla.
Quod
ars
praesta¬
re
non
potest,
teste
Richardo
Anglico,
cap.
10.
sui
Correctorij,
cuius
haec
sunt
verba.
Sed
quia
in
precedenti
cap.
determinatum
est,
minora
mineralia
artifi¬
cialiter
non
posse
fieri
metalla:
Ideo
propter
maiorem
veritatem,
restat
hoc
for¬
tius
probandum.
primò
sic.
Quia
minora
mineralia
de
prima
metallorum
materia,
quae
est
mercurius,
non
sunt
generata.
Cùm
autem
generatio
eorum
cum
ge¬
neratione
mercurij
primò
differat
in
forma,
&
materia
&
compositione:
ideo
etiam
metalla
fieri
non
possunt:
quia
vnius
speciei
vna
est
materia
prima,
&
sper¬
ma,
ex
quo
genaratur.
Prima
pars
antecedentis,
quae
est
minora
mineralia
ex
mercurio
non
esse
generata,
patet
per
Aristoteles
&
Auicenna.
Si
autem
deberent
fieri
me¬
talla,
oporteret
quod
primò
transirent
in
primam
metallorum
materiam.
Sed
quia
artificialiter
id
fieri
non
potest,
ideo
metalla
minus
effici
poterunt.
Et
sic
secunda
pars
antecedentis
sufficienter
patet,
vt
declaratum
est
in
praecedenti
cap.
Se¬
cundò
ad
idem
sic.
Quia
minora
mineralia
principium
artis
artificialiter
fieri
non
possunt,
quod
est
mercurius,
ideo
etiam
medium
et
finem
non
pertingunt
quae
sunt
metallum,
&
tinctura.
Consequentia
tenet:
quia
nutrimentum
in
ho¬
mine
per
generationem
non
potest
fieri
homo,
nisi
prius
conuertatur
in
sperma,
Proinde
cùm
neque
ex
animalibus,
nequ;
ex
vegetabilibus,
neque
ex
lapideis
aut
etiam
medijs
mineralibus
Elixir
confici
possit,
nisi
prius
ducantur
in
formam
metallicam,
superest,
vt
sola
metalla
sit
propinquissima
artis
principia,
&
arti
à
metallis
sit
auspicandum.
Sed
cum
sex
sint
metalla,
restat
adhuc
cognoscen¬
dum;
num
ex
omnibus,
aut
ex
aliquibus
tantùm,
&
ex
quibus
tandem,
sit
forman¬
dum
Elixir
aureum
&
argenteum.
Quod
vt
exactissimè
discutiatur,
assumendum
est
nobis
illud
Arnoldi
cap.
8.
sui
Rosarij
minoris,
scriptum,
scilicet
Elixir
mu¬
tans
ignobilia
metalla
in
aurum
&
argento
multo
magis
digestum
&
mundum
esse
opor¬
tere,
quam
sint
aurum
&
argentum.
Quod
si
ita
est,
certe
necessariò
colligendum
est,
nul¬
lum
metallum
posse
transire
in
Elixir,
quin
prius
fuerit
aequè
digestum,
deco¬
ctum
&
mundum,
ac
aurum
&
arg.
Sed
nullum
reliquorum
metallorum
tale
est:
nullum
itaque
metallum
Elixiri
aequè
vicinum
est,
ac
aurum
&
argentum.
Quod
autem
nullum
reliquorum
sit
aeque
digestum
&
mundum,
id
ex
Gebero
superius
notissimum
fecimus.
Quòd
si
quis
his
non
est
contentus,
sciat
completam
deco¬
ctionem,
digestionem,
&
munditiem
esse
causam
effectricem
nobilitatis
me¬
tallorum.
Puritas
enim
mercurij
&
sulfuris
&
fixio
eorundem,
quae
fit
per
na¬
turam
digestionem,
est
causa
perfectionis
auri
&
argenti.
Quocirca
si
aliquod
re¬
liquorum
metallorum
aeque
mundum
&
decoctum
esset,
ac
aurum
&
arg.
esset
per
consequens
aequè
perfectum
metallum.
quod
si
aequè
perfectum
metallum,
oporteret
igitur
vt
actu
&
reuera
esset
aurum
aut
arg.
alioqui
eorum
perfectionem
aequare
non
posset.
Cùm
igitur
nullum
reliquorum
sit
aeque
digestum
&
mun¬
dum,
restat
vt
aurum
&
arg.
sint
Elixiri
viciniora,
quàm
reliqua
metalla.
Et
cùm
transitus
fieri
non
possit
ab
extremo
ad
extremum
nisi
per
interiectum
medium
&
nullum
metallum
possit
transire
in
Elixir,
nisi
prius
sit
aequè
mundum
&
di¬
gestum
ac
aurum
&
arg.
hinc
certè
manifeste
constat
nullum
reliquorum
qua¬
tuor
metallorum,
Elixiris
formam
attingere
posse,
nisi
prius
versum
fuerit
in
au¬
rum
vel
argentum.
Meritò
igitur
Plato
sic
ait,
Licet
alijs
metallis
vti
possis,
ta¬
men
eius
non
indiges,
cùm
ex
eis
habere
non
possis
substantiam
illam
mercu¬
rij
&
sulfuris
temperatam
&
mundam.
Quòd
si
eis
vti
volueris,
necessarium
est,
vt
primò
conuertas
ea
in
similitudinem
duorum
corporum
perfectorum,
quod
nunquam
fiet,
donec
Sol
&
Luna
in
vno
corpore
iuncta
proijciantur
super
ipsa,
k