ANIMADVERSIO
111
thagorae
doctrina
inter
nos
locum
haberet,
qui
primus
Sophi
nomen,
tanquam
mortali
homuncioni
ineptum,
arrogans,
superbum,
ac
soli
Deo
vindicandum
exhorruit,
&
Philosophi
nomine
contentos
esse
debere
homines,
docuit.
Non
te
pudeat
igitur
resipiscere
Bracesche,
non
pudeat
quaeso
ab
hac
fallaci
opinio¬
ne
discedere.
Sed
poteris
tu
mihi
obijcere
(&
meritò
certè)
quid
de
me
ipso
sen¬
tiam,
num
me
aliquem
Hermetem,
num
Argum,
num
erroris
immunem
esse
cre¬
dam.
Dicam
certe,
quem
me
existimem
Bracesche,
non
mentiar,
&
rem
ipsam
in
genuè
profitebor.
Caecus
sim,
ni
me
hominem
esse
videam,
quod
si
hominem
me
esse
experior,
demens
sim
deploratus,
ni
me
non
lyncem,
sed
noctuam,
non
Ar¬
gum,
sed
exoculatissimam
talpam
esse
agnoscam.
Quòd
si
hac
in
parte
philo¬
sophiae
nonnihil
lucis
assecutus
sum,
eius
ne
apicem
quidem
perspicacitati
men¬
tis
meae
(quam
vel
in
ipso
meridie,
singulis
diebus
caecam
experior)
vendico,
sed
id
totum
diuinae
maiestati,
quae
me
indignum
hoc
dono
dignata
est,
acce¬
ptum
fero.
Quòd
nisi
caelestis
illa
Minerua
caeci
Tauladani
miserta
fuisset,
nisi
caelestis
mercurij
intelligentia
hanc
cognitionem
mihi
instillasset,
hoc
est,
nisi
di¬
uinus
&
adorandus
spiritus
radijs
fulgoris
sui
mentem
meam
illustrasset,
non
so¬
lùm
in
eodem
erroris
gradum
tecum
ego
versarer,
sed
in
profundissimam
aliquam
vo¬
raginem
corruissem,
vnde
nunquam
postea
emersissem.
Itaque
mones
me
tu,
qua¬
lis
ego
ipse
sim.
Depinxit
enim
mihi
Deus
in
te
diuinum
illud
oraculum,
No¬
sce
te
ipsum,
quo
admoneor
ne
insolescam,
ne
quid
laudis
mihi
arrogem,
ne
cor¬
nua
efferam,
sed
vt
conditionem
meam
supplex
agnoscam,
demittam
cristas,
&
in
mei
deiectione
caelum
suspiciam:
denique
vt
in
confessione
caecitatis
meae
di¬
scam,
omnem
laudem
diuinae
maiestati
deferendam
esse,
eique
mentem
beneficio¬
rum
memorem
esse
immolandam.
Nec
alium
in
finem
aliquid
lucis
nobis
Domi¬
nus
impertit,
nisi
vt
miseri
mortales
caecitatem
nostram
inde
agnoscentes
in
ge¬
nua
procumbamus,
terram
lambamus,
&
eum,
in
cuius
oculis
vel
ipse
Sol
est
te¬
nebrosissimus,
suspiciamus,
admiremur,
&
adoremus.
Sed
vt
eò
redeam,
vnde
sum
digressus,
depone
quaeso
hanc
opinionem
ferream
Bracesche,
commuta
eam
cum
aurea,
&
lubens
palinodiam
cane.
Quod
si
feceris
(mihi
crede)
nomen
tuum
alioqui
illustre
&
gloriosum,
multo
magis
apud
omnes
doctos
commendabis.
Quod
si
aliqui
insanae
mentis
homines
futuri
sunt,
qui
te
ferrum
cum
auro
con¬
mutantem,
&
à
pristina
opinione
pedem
referentem
ausint
calumniari,
sciant
ipsi
te
singulari
&
perpetua
laude
apud
omnes
probos
cumulatum
iri,
quòd
la¬
borum
tuorum
messem
in
communem
&
publicam
studiosorum
vtilitatem
libe¬
raliter
attuleris.
Afferant
ipsi
sua,
si
quid
possunt,
&
non
mordeant,
congredian¬
tur,
si
audent,
&
non
latrent,
experiantur
vires
suas,
&
sentient
non
omnibus
da¬
tum
esse
adire
Corinthum.
Quod
si
veritatis
zelotipia
eò
me
tulerit,
vt
aliquid
acrius,
quàm
par
erat,
dixerim,
humanitatem
tuam
exoratam
cupio,
mi
obser¬
uandissime
Bracesche,
vt
id
mihi
candore
ignoscas
Christiano,
tibique
Ro¬
bertum
Tauladanum
fratrem
fidelissimum
&
obsequentissi¬
mum
in
perpetuum
promittas.
k
2
FINIS.