120
LIB.
I.
SVMMAE
De
impedimentis
huius
operis,
ex
parte
corporis
artificis.
Cap.
IIII.
Iam
tibi
generaliter
determinauimus
huius
operis
impedimenta.
Nunc
ve¬
rò
specialiori
sermone
te
alloquemur
in
hoc
capitulo,
&
magis
apertè
nar¬
rabimus
tibi
omnia
illa
impedimenta
plenissimè,
seriatim.
Dicimus
igitur:
quòd
si
quis
non
habuerit
sua
completa
organa,
non
poterit
ad
huius
ope¬
ris
complementum
peruenire
per
se,
velut
si
caecus
fuerit,
vel
extremis
trunca¬
tus,
quoniam
non
iuuatur
à
membris,
quibus
mediantibus,
ars
haec
perficitur,
tanquam
naturae
ministrantibus.
Si
verò
fuerit
artificis
corpus
debile
&
ae¬
grotum,
sicut
febrientium,
vel
leprosorum
corpora,
quibus
membra
cadunt
&
in
extremis
vitae
laborantium,
&
iam
aetatis
decrepitae
senum
ad
artis
com¬
plementum
non
perueniet.
His
igitur
naturalibus
corporis
impotentijs
impe¬
ditur
artifex
in
intentione
sua.
De
impedimentis
ex
parte
animae
artificis
Cap.
V.
Praemisimus
tibi
capitulum
vnum,
in
quo
narrauimus
sermone
absoluto
&
manifesto
impedimenta,
ex
parte
corporis
artificis
dependentia.
Re¬
stat
nobis
narrare
breuiter
impedimenta
ex
parte
ipsius
animae,
quae
ma¬
ximè
impediunt
huius
operis
complementum.
Dicimus
igitur
quòd
qui
non
habuerit
ingenium
naturale,
&
animam
perscrutantem
subtiliter
principia
na¬
turalia,
&
naturae
fundamenta,
&
artificia,
quae
consequi
naturam
possint
in
suae
actionis
proprietatibus,
non
inueniet
huius
preciosissimae
scientiae
ve¬
ram
radicem.
Sicut
sunt
multi,
qui
duram
habent
ceruicem,
in
omni
perscruta¬
tione
vacuam
ingenio,
qui
&
vix
communem
intelligere
queunt
sermonem,
&
opera
similiter
cum
difficultate
discunt
vulgò
communia.
Praeter
hos
e¬
tiam
multos
inuenimus
animam
habere
facile
opinantem
fantasiam
quamli¬
bet,
sed
quod
credunt
se
verum
inuenisse,
fantasticum
est
totum,
&
à
ratione
deuium,
&
errore
plenum,
&
semotum
à
principijs
naturalibus,
quoniam
eo¬
rum
cerebrum,
multis
repletum
fumositatibus,
non
potest
recipere
veram
re¬
rum
naturalium
intentionem.
Sunt
etiam
praeter
istos
alij,
qui
mobilem
habent
animam,
de
opinione
in
opiniones,
&
de
voluntate
in
voluntates,
sicut
qui
mo¬
dò
credunt
hoc,
&
idem
volunt,
sine
rationis
vllius
fundamento.
Paululum
verò
post
illud,
&
aliud
credunt
similiter,
&
aliud
volunt.
Et
hi
tam
mobiles
sunt,
vt
vix
minimum
eius
ad
quod
intendunt,
possint
consummare,
sed
dimi¬
nutum
potius
illud
relinquunt.
Sunt
similiter
&
alij,
qui
non
possunt
videre
veritatem
aliquam
ex
rebus
naturalibus,
non
magis
quàm
bestiae,
velut
mente
capti,
insani,
&
pueri.
Sunt
&
alij
qui
contemnunt
scientiam,
&
ipsam
non
putant
esse:
quos
similiter
haec
scientia
contemnit,
ipsosque
ab
huius
precio¬
sissimi
operis
fine
repellit.
Et
sunt,
qui
serui
sunt,
pecuniae
deseruientes,
hanc
scientiam
mirabilem
&
ipsi
affrmantes,
sed
ipsa
dispendia
interponere
timent.
Ideóque
licet
ipsam
affirment,
&
secundum
rationem
ipsam
inuestigent,
ta¬
men
ad
operis
experientiam
non
perueniunt,
propter
pecuniae
auaritiam.
Ad
hos
igitur
non
peruenit
hęc
scientia
nostra.
Qualiter
enim
qui
ignorans
fuerit
vel
scientiam
inuestigare
neglexerit,
faciliter
ad
ipsam
perueniret?
De
impedimentis
externis,
huius
artis
opus
impedientibus.
Cap.
VI.
Reduximus
ad
duo
capitula,
omnia
impedimenta,
huius
artis
finem
re¬
tardantia,
quae
sunt
ex
principijs
radicalibus,
secundum
naturam
artifi¬
cis
huius
preciosissimi
negotij.
Expedit
ergo
nos
tandem
narrare
im¬
pedimenta
exterius
superuenientia,
&
contingentibus
fortunis,
&
casibus,
qui¬
bus
impeditur
hoc
opus
gloriosissimum.
Videmus
ergo
quosdam
astutos
&
ingeniosos,
minimè
ignorantes
opera
naturae,
&
ipsius,
in
quibus
est
possibile
sequaces